Johnsatyricon

Even kort, zonder in details te treden, over de financiële toestand van de Belgische staat en de verdeling van de lusten en lasten in onze maatschappij.

Volgens Guy Vanhengel, Minister van Begroting, is België virtueel failliet. En als men de uitspraak van Michel Dardenne, Minister van Pensioenen -in een nuchtere bui- omdraait, dan zijn de pensioenen vanaf 2015 in gevaar. Het begrotinsdebat zal vinnig worden, er zal drastisch moeten in het vlees gesneden worden.

In een economische crisis en in de nasleep daarvan, wijzen partijen elkaar met de vinger en schuiven ze elkaar de zwarte piet door. Het was het ABVV die de kat de bel omhing en een belasting op de banken eiste. Het welles-nietes spelletje. De regeringspartijen zij nu bereid om een crisisbelasting op de banken te heffen. Ze hebben de crisis veroorzaakt, ze hebben gebruik gemaakt van het geld van de belastingbetaler, en ze mogen nu in naam van dezelfde solidariteit, eveneens een bijdrage leveren tot het herstel van de overheidsfinanciën. Er is wel discussie over de vraag of alle banken moeten betalen, dan wel alleen die banken die overheidsgeld hebben gekregen.

Volgens het ABVV zouden zelfstandigen maar half zo veel verdienen als loontrekkenden. Dit zou volgens hen betekenen dat er massaal gefraudeerd wordt en in het zwart gewerkt. Dit heeft furieuze reacties van de zelfstandigenorganisaties opgewekt.

Ik geloof niet dat alle zelfstandigen fraudeurs zijn, maar er zal wel heel wat fraude zijn. Als men de Belastingsinspectie zou hervormen op moderne grondslag, er geld in zou pompen en meer belastingcontroleurs zou op pad sturen, dan zou er heel wat geld kunnen gerecupereerd worden. Nu worden zelfstandigen en KMO 's nauwelijks gecontroleerd, wat fraude in de hand werkt.

Begrotingsminister Vanhengel vraagt dat de deelstaten een deel van de federale schuld op zich zouden nemen. De Vlaamse regering heeft zich op haar eigen niveau teruggetrokken, en wil geen cent bijdragen tot het federale niveau. Dit als reactie tegen de traumatische periode-Leterme, toen de vraag van naar een staatshervorming op een categoriek 'non' stuitte.

Maar ook de Vlamingen hebben tot de staatsschuld bijgedragen, en het welzijn van dit land vereist dat het deelniveau bijdraagt tot de gezondmaking van het centrale niveau. Het federale bestuursniveau zit dus muurvast, de situatie is gebetonneerd. Belgie is eigenlijk niet meer bestuurbaar. Het wordt dus een hete herfst. Er zal geweend en getandenknarst worden. Hoofdzakelijk door het sociaal verantwoordelijke gedrag van de banken, onze vrienden, en van de onebstuurbaarheid van België sinds 2007.

Net nu vergrijzing en uit de pan swingende pensioennlasten een kordaat beleid vereisen, komt de alcoholische clown Michel Dardenne op dit departement. Dardenne is het vleesgeworden archetype van het Waalse socialisme met maffieuze trekjes. Dardenne is postjespakkerij en clientelisme en drankmisbruik. Zijn uw pensioentjes in goede handen bij deze man? Toegegeven, Michel is een sympathiek man, met wie het leuk is om ettelijke pintjes te pakken in een Volkshuis, maar men kan deze fratsenmaker bezwaarlijk een goed bestuurder noemen.

De federale regering wordt hoe langer hoe meer de parkeerplaats  voor uitgerangeerde regionale politici, een supermarkt van postjes, waar die hun riante salarissen kunnen blijven trrekken, in ruil voor weinig toegevoegde waarde. Ik heb medelijden met premier van Rompaey om over dit narrenschip te blijven heersen.

Neen, mijn conclusie is al sinds geruime tijd gemaakt. Ik heb de aftakeling van het federale niveau sinds 2007 met verwarring en stijgende ergernis waargenomen. De realiteit is dat België sinds dit rampenjaar niet meer bestuurd wordt. De situatie is gebetonneerd, en de enige rol die de federale regering nog speelt, is het blijven doorsturen van de geldstromen van de sociale zekerheid. Voor de rest is haar rol uitgepspeeld.

Daarom sta ik achter de regering Peeters-De Wever-Gennez. Niets meer verwachten van het fedeale niveau, en maximaal de Vlaamse bevoegdheden ontplooien, tot op het randje van de wettelijkheid. Niet verwacthen dat er nog een staatshervorming komt. Er wel over praten met de Franstaligen, maar met minimale verwachtingen.

Let wel, de Vlaamse regering is ook een exponent van de particratie, waar een intellectueel als Vandenbroucke wegens te weinig sexy -versta niet passend in de Vlaamse fritkotencultuur- wordt uitgerangeerd, en waar een politiek creatuur als Joke Schauvliege minister van Cultuur wordt. Wier laatste culturele exploot een Vlaamse pensenkermis of een klucht van de boerinnenbond was. Geef mij dan maar een techneut die tenminste in zijn vakgebied beslagen is, zoals de minister van Begroting, Voka-man Philippe Muyters. Men kan dan al lullen dat die man niet verkozen is, dat dit niet democratisch is. Who cares? Liever een niet-democratisch zakenkabinet dan een democratisch verkozen narrenschip. De historische evolutie is onafwendbaar.

Neen, ernstig, democratie betekent -en heeft nooit iets anders betekend- dat de burger voor de volgende vier-vijf jaar de machtsverhoudingen tussen partijen vaststelt. Wij hebben geen greep op de regeringssamenstelling, noch op de keuze van de ministers. Dit is een zaak van de partijen. Dat men dan tenminste vakministers uitkiest, ook van buiten het parlement, die een speciale competentie hebben op hun beleidsgebied.

Het kan toch niet langer dat iemand -nogmaals, niets persoonlijks- als Schauvliege niets afweet van cultuur en dan minister van Cultuur wordt. Zoals Tom Lannoye zegt, dit zou niet van een sollicitant geduld worden. Of een pretfles zoals Dardenne op Pensioenen. Ook daar zou iemand met een speciale competentie op dit beleidsgebied moeten geplaatst worden, desnoods van buiten het parlement.

Eentje uit de oude doos, waarbij Dardenne, de Napoleon van de Volkshuizen, zijn "logique présidentielle" uitwauwelt. Schol, Michel!

Beelden van Tienen By Night, geschoten op een verloren zondag in november, het licht weerkaatsend op de natte keien, de weemoed, de dromen van verloren geluk, net zoals toen in Parijs, eveneens regen en gaslicht...

Een compilatie van Canvas over anderhalf jaar miserie onder Leterme, die ongetwijfeld de geschiedenis zal ingaan als één van de slechtste naoorlogse Belgische regeringen. Jullie wilden persé Leterme als premier, jullie hebben hem bijna één miljoen voorkeursstemmen gegeven, en kijk nu in welke shit we zitten...

Let wel, ik heb compassie met Leterme. Hij is wel degelijk een deugdelijk mens die het allemaal goed bedoelt, maar hij 'heeft het niet'. Hij is onbekwaam om ons complexe land te besturen. Leterme is een tragisch figuur, die boven zijn competentieniveau is gepromoveerd. Hij moet ongetwijfeld op persoonlijk vlak veel lijden, om de val van 'hero to zero', zoals Bart De Wever het zo mooi uitdrukte, te ondergaan.

(de eerste minuut van deze reportage ontbreekt, wegens niet vlug genoeg opgenomen).

Ik heb mij de afgelopen weken geamuseerd met het maken van een kleine documentaire over de val van Antwerpen in 1585. In augustus 1585 capituleerde deze metropool voor de Spaanse commandant Alexander Farnese, na een beleg van één jaar. De pogingen van de Antwerpenaars en hun Nederlandse bondgenoten om de omsingeling te doorbreken, hadden alle gefaald. De stad kwam opnieuw in de greep van de dwingeland, koning Filips II van Spanje.

Dit militaire feit zou verreikende gevolgen hebben: de definitieve scheiding van Noord en Zuid, de afsluiting van de Schelde, en de degradatie van onze gewesten tot een dynastiek wingewest van de Spanjaarden, later van de Oostenrijkers. De Noordelijke Nederlanden daarentegen, het latere Nederland, groeiden in de 17de eeuw uit tot een maritieme, politiek-militaire en culturele grootmacht.

Het heeft weinig zin om achteraf te speculeren hoe het anders had kunnen geweest zijn, maar het is wel een leuke gedachtenoefening. Stel dat Antwerpen stand had gehouden tegen de tercios van Alexander Farnese, en dat we hadden kunnen aansluiten bij de economische en politieke dynamiek van de Verenigde Provincieën? De huidige Belgische en Nederlandse staatsgrenzen zijn immers vooral het resultaat van militaire krachtsverhoudingen eind 16de-begin 17de eeuw, niet de exponent van enig 'nationaal' gevoel. Zelfs in het Noorden waren de calvinisten, de drijvende kracht achter de opstand tegen Spanje, met hun 10% een absolute minderheid, en werden de katholieken verdrukt.

In dit fotoverhaal heb ik mij geconcentreerd op de militaire gebeurtenissen rond het beleg en de val van Antwerpen in 1584-1585, een verhaal dat in de vergetelheid is geraakt. Wie herinnert zich nog de brug van Farnese, deze scheepsbrug over de Schelde, waarmee de Spaanse generaal Antwerpen logistiek doodkneep? Een monument van militaire vindingrijkheid, die overal in Europa bewondering opriep. Half Europa volgde toen dat beleg, omdat de toekomst van de Nederlanden ervan afhing.

Het falen van de Antwerpenaars heeft veel te maken met de militaire incompetentie van zijn leider, de calvinist Marnix van Sint-Aldegonde. Hij was vooral een denker, een ideoloog en een theoloog. Hij zou naar verluidt mee aan de basis gelegen hebben van het latere Nederlandse volkslied, het Wilhelmus. Naast zijn falen om Antwerpen uit de paapse en tirannieke klauwen van de Spaanse koning te houden, is deze man een zeer interessant personage. Hij heeft veel ideologische tractaten geschreven tegen de Rooms-Katholieke religie, onder andere de 'Biekorf', een vlijmend spotschrift op de Katholieke Kerk.

Ook het gebrek aan internationale steun voor de Antwerpse zaak, het laatste bolwerk in de Zuidelijke Nederlanden tegen de Spaanse militair-diplomatieke pletwals, zette een grote domper op een succesvol verzet. Antwerpen was in essentie op zichzelf aangewezen, op haar eigen Engelse en Franse huurtroepen. Koningin Elisabeth I van Engeland stond wel sympathiek tegenover de Opstand in de Nederlanden, maar zij had andere katten te geselen, het onderdrukken van complotten, die door de Spanjaarden gesteund werden, die uiteindelijk, in 1588, tot de grote Armada zouden leiden.

Antwerpen had ook een tegenstander van formaat, Alexander Farnese, prins van Parma. Deze werd door vriend en vijand beschouwd als een zeer competent militair, en een gewiekst diplomaat. Anders dan zijn voorganger, de hertog van Alva, die met zijn schrikbewind de Nederlanden in het kamp van de opstand dreef, slaagde Farnese erin talloze steden te verleiden om zich opnieuw aan de koning te onderwerpen. En het dient gezegd: hij was zeer fair tegenover het verslagen Antwerpen: de protestanten kregen vier jaar de tijd om hun biezen te pakken.

Dit filmpje is gemaakt met Sony Vegas, een semi-professioneel videobewerkingsprogramma van 50 euro.

De wonderen zijn de wereld niet uit. Gisteren vond de langverwachte aandeelhoudersvergadering van Fortis plaats. Ik had niet weinig leedvermaak, toen daar het Fortis-management werd uitgejouwd door een woedende menigte van kleine aandeelhouders. Vooral burggraaf Etienne Davignon, de gedoodverfde voorzitter van de Raad van Bestuur, was kop van jut. Hij moest het ontgelden, toen hij trachtte een woordje te placeren tegenover het aandeelhoudersvoetvolk, dat daaraan geen boodschap had. Hij werd uitgehoond, gejouw en geschreew alom, zelfs sirènes kwamen eraan te pas.
Davignon werd net niet verkozen tot voorzitter van de Raad van Bestuur, met 49.91% van de stemmen.

Ik kon mijn oren niet geloven, dat ik dit nog mocht meemaken, deze bankier alias burggraaf die in het zand bijt voor het plebs, net zoals zijn vriendje graaf Lippens. Ik heb tot in het diepst van mijn vezels een verachting voor het arrogante Francofone establishment van het bancaire Belgique à papa, dat in besloten achterkamers in pluchen zetels, placht te beslissen over de toekomst van een economische sleutelsector.

Is er dan toch hoop voor de wereld?

Gepost door een Franstalige. Ik heb het al gezegd, de Walen zijn veel actiever op videofora dan de Vlamingen, waarschijnlijk omdat ze zich bedreigd voelen.

Bart De wever: "fiscale autonomie kan ofwel fish-stick zijn, ofwel vette vis in de pan"...

Totdaar de wijze woorden van onze grote staatsman, die het spreken in culinaire metaforen tot de perfectie heeft uitgewerkt.

't Is al goed Bart, we hebben je gezien!

Ook de narren beneden de taalgrens maken zich vrolijk over de calvarie van Leterme. Hier een clipje uit Wallonië, met Yves Leterme die "Ik heb zorgen" van Louis Neefs zingt, en met het mooiste haantje uit Wallonië, Joëlle Milquet.

Gewoonweg schitterend. Ik merk tot mijn genoegen dat er de laatste tijd meer clipjes over de Belgische politiek op Youtube gepost worden. De technologische mogelijkheden zijn relatief goedkoop en gemakkelijk geworden voor elke huis-, tuin- en keukenjournalist en -commentator, om zijn boodschap de wereld in te sturen.

Vlamingen, laat wat meer van jullie horen op Youtube!

Ach, 't wordt dringend tijd dat er een nieuwe regering komt, dat we opnieuw onze reporter, die de stem van de zwijgende meerderheid vertegenwoordigt, op pad kunnen sturen, om hen een spiegel van hun eigen dwaasheid voor te houden.

Hier eentje uit de 'oude doos', uit een niet zo ver verleden, toen het naar verluidt de gewoonte was dat België een regering had, toen de liberalen en de socialisten ons land nog met weldaden overlaadden, toen een hoog babegehalte nog salonfähig was.

Jullie hebben er anders over beslist op 10 juni: een terugkeer naar het Vlaanderen van de Tijl Ylenspiegels Leterme en Dewever, de Boerenkrijg van onze jongens tegen de Franstaligen, en de pensenkermissen van het Davidsfonds.

Dan liever de tijd van de Freya 's Vandenbossche, want vanaf nu zullen we op onze kin moeten kloppen. Inge Vervotte, the floor is yours!

Wat is Bart Dewever toch een lekkerbek! Deze gezonde volksjongen, die zo uit de Boerenbruiloft van Breughel lijkt gestapt, leert onze politici in culinaire metaforen te praten. Hij is bereid een lepel suiker op de rijstpap van Brussel-Halle-Vilvoorde te geven, bij de verkiezingen van 2009 moet er vis in de pan zijn. Waar het hart van vol is, loop de mond van over, en dat is aan zijn buik te zien, dat wist reeds de oude Sigmund Freud.

Dat belooft voor de toekomst, als hij aan de macht zal komen in 2028: de stoofvlees-met-frieten-wet, de panharing van de Franstaligen zal niet braden, artikel 43. 5 § terties van de grondwet, bijgenaamd het steak-met-béarnaise-artikel, houdende de splitsing van BHV.

Al dient gezegd te worden dat de Belgische magistraten, de crème de la crème van de lekkerbekken, het pad voor deze Billy Turf van de Belgische politiek hebben geëffend. Wat hebben we allemaal al niet gehad: het spaghetti-arrest, het smeerkaas-arrest? Volgens welingelichte bronnen zou binnen het Hof van Cassatie, ons hoogste rechtsollege, een wok-met-zoete-saus-arrest liggen te sudderen.