Johnsatyricon

Via mijn belangstelling voor de Bende van Nijvel, die tussen 1982 en 1985 dood en verderf zaaide in België, met 28 dodelijke slachtoffers tot gevolg, werd mijn belangstelling voor extreem-rechts gewekt. Hoewel de beweringen nooit echt hard zijn gemaakt, zijn de meeste onderzoekers -tenminste off the record- het erover eens dat achter de Bende een complot van extreem-rechtse milieu 's zat.

Daarom hier een korte bijdrage over extreem-rechts in de jaren tachtig in België, tenminste voor zover die verband houden met het Bende-dossier. Je zal merken dat het hier over franstalige groepen en groepjes ging.

Maar vergeet niet dat in diezelfde periode er in Vlaanderen het extreem-rechtse VMO was, de Vlaamse Militanten Orde, maar die had niets te maken met de Bende-overvallen. En er waren toen ook extreem-linkse terroristische groepen, denk maar aan de CCC, die ook enkele terroristische aanvallen pleegde, maar minder bloedig dan die van de Bende van Njvel.

Deze eerste bijdrage over extreem-rechts gaat over het Front de la Jeunesse, dat nog niet rechtstreeks te maken had met de Bende van Nijvel. Maar het Front de la Jeunesse was de voedingsbodem van het veel gevaarlijkere Westland New Post van Paul Latinus, een nog rechtsere afsplitsing van het Front de la Jeunesse met een duidelijk paramiliair karakter. En WNP komt wel degelijk voor in het Bende-dossier. Maar dit is voor een tweede bijdrage.

Het Front de la Jeunesse was een Belgische privé-militie die werd opgericht in 1973. Grote leider was Francis Dossogne.  De organisatie werd opgeheven in 1983, wanneer een groot deel van de leden van het Front de la Jeunesse werden veroordeeld wegens lidmaatschap aan een privé-militie.

Het was Jean-Claude Garot van het linkse weekblad Pour, die in 1981de publieke opinie informeerde over het bestaan van het Front de la Jeunesse, en de interne structuren van de organisatie. Daarop stichtten enkele leden van de groepering brand in de redactie van het weekblad Pour. 

Het Front de la Jeunesse hield militantenkampen, die 'sportieve weekends' genoemd worden en die gewoonlijk in de Ardennen plaatsvinden. Daar werden de leden getraind in paramilitaire activiteiten.

In december 1980 werd een Marokkaan vermoord in café La Rotonde vermoord door een lid van het Front de la Jeunesse. De dader vluchtte weg naar Paraguay (Paraguay is een gedroomde vluchtroute voor extreem-rechts crapuul, net zoals Argentinië een veilige haven bood voor nazi 's na de Tweede Wereldoorlog.

Onderzoek wijst uit dat de dader diezelfde avond, een uur voor de moord, nog schietles heeft gekregen van BOB'er Madani Bouhouche. Bouhouche introduceerde het practical shooting bij een aantal leden van het Speciaal Interventie Esquadron van de rijkswacht. In de schuttersclubs speelt hij instructeur. De speurders ontdekken ook dat hij een militant is van het extreem-rechtse Front de la Jeunesse. 'Alsof ik als instructeur verantwoordelijk ben voor wat mijn leerlingen uitvreten', verklaarde Bouhouche nadien.

Er was de mysterieuze Groep 'G' (van Gendarmerie), een groep van rijkswachters die sympathiseerden met en lid waren van het Front de la Jeunesse. De Bende-speurders hebben lange tijd geloofd dat de Groep G een mythe was, totdat in augustus 1990 op de zolder van Victor Dossogne, vader van ex-leider Francis Dossogne van het Front de la Jeunesse, documenten over de Groep G werden gevonden. Daaaruit blijkt wel degelijk dat sommige Rijkswachters betrokken waren in extreem-rechtse milieu 's.

(minder geschikt voor jongere/gevoelige kijkers)

Om één of andere reden heb ik mij vastgebeten in het Dossier van de Bende van Nijvel, die tussen 1982 en 1985 België in een ijzeren wurggreep van terreur en paniek hielden. Absoluut hoogtepunt van de Bende-terreur waren, kort na elkaar, de raids op de Delhaizes van Eigenbrakel en Overijse op 27 september 1985 (acht doden), en de overval op de Delhaize van Aalst op 9 november 1985, waarbij eveneens acht doden vielen.

Ik vond dit clipje op Youtube, dat er heel recent is geplaatst, met beelden die ik nog niet had gezien.

Opgelet: het eerste deel van dit videootje is fictie! Dit zijn geen echte beelden! Eerst zie je beelden van fictief terrorisme rond 1975. Dan zie je een reconstructie van de overvallen door de Bende op de Delhaizes in 1985. Mannen met karnavalsmaskers die willekeurig mensen met hun riot-guns doorzeefden. Ik vind die beelden zeer angstwekkend. U weze gewaaarschuwd.

In de tweede helft van dit clipje zie je echte beelden, o.a. van de tweede Bende-commissie uit 1997. Ook daar wordt de these verdedigd dat het zou gaan om bepaalde elementen binnen de Rijkswacht, het leger en de staatsveiligheid, met als doel paniek binnen de bevolking te zaaien, de Belgische staat te destabiliseren, en een autoritair regime te installeren.

Je ziet daar procureur Jean Leprêtre van Nijvel, die belast was met het onderzoek naar les tueurs fous.Nog steeds houdt hij vol dat de Bende bestond uit gewone gangsters, en niet uit politieke terroristen. Hij had stelselmatig geweigerd pistes te onderzoeken die wezen naar politiek terrorisme en een poging tot staatsgreep.

De daders van dit extreme geweld zijn nooit gevonden, en zullen waarschijnlijk nooit meer bij de kraag gevat worden.

In de jaren tachtig en negentig was de Belgische politie rot tot op het bot. België had een tweede golf van gruweldaden nodig, in de persoon van ene Marc Dutroux, alvorens de Belgische politici de roep van de burgers om meer veiligheid serieus namen.

Ze hervormden eindelijk de politie, met een lokaal en een federaal niveau. Dit heeft geen windeieren gelegd. De politie levert tegenwoordig excellent werk. Denk maar aan de razendsnelle oplossing van de mp3-moord op Joe Van Holsbeeck, een schoolvoorbeeld van efficiënt politiewerk.

Nu noch die andere 19de-eeuwse dynosaurus, m.n. het Belgische gerecht, hervormen, en België zal een iets veiliger landje worden, waardoor tenminste op dit vlak extreem-rechtse partijen de wind uit de zeilen wordt genomen...

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Wie meer wil weten over deze gruwelijke periode uit onze recente geschiedenis, hier zijn een paar bronnen die ik heb gebruikt:

Guy BOUTEN, De Bende van Nijvel. Het dossier, het complot, de leden, Leuven, 2008.

Danny ILEGEMS, Raf SAUVILLER, Jan WILLEMS, De Bende tapes, Leuven 1990. (acht interviews met personen die steeds in het Bende-dossier voorkomen, toenertijd verschenen in het tijdschrift Panorama/De Post).

Verslag van de tweede Bendecommissie: Parlementair onderzoek naar de noodzakelijke aanpassingen van de organisatie van het politie- en justiewezen op basis van de moeilijkheden die gerezen zijn bij het onderzoek naar de "Bende van Nijvel". Verslag namens de Onderzoekscommissie uitgebracht door de heren Renaat Landuyt en Jean-jacques Viseur. Parlementaire stukken Kamer, 1997-98, nr. 573/7 van 14 oktober 1997.

Verslag van de eerste Bendecommissie: Parlementair onderzoek naar de wijze waarop de bestrijding van het terrorisme en het banditisme georganiseerd wordt. Verslag namens de onderzoekscommissie, uitgebracht door de heren Van Parijs en Laurent, Parlementaire stukken Kamer, 1989-90, nr. 59/8-10. (ook apart uitgebracht als een boek bij uitgeverij EPO).

Er zijn nog andere boeken, die ik nu niet bij mij heb, Ik doe onrecht aan hen, door hen hier niet te vermelden.

Hier het tweede deel van de mooie reportage van de Nederlandse televisie over de Bende van Nijvel, die in de jaren tachtig dood en verderf zaaide in België.

Het spijt mij, beste lezer, dat ik mijn documentatiemateriaal -boeken uit de Antwerpse bibliotheek- reeds heb ingeleverd. Ik moet dus hier vanuit mijn geheugen werken, ik doe dit niet graag, want ik wil mijn beweringen altijd met hard empirisch materiaal staven.

Dus, hetgeen volgt, zijn enkel subjectieve impressies -gebaseerd op mijn lectuur van onverdachte bronnen van onderzoeksjournalisten, en het verslag van de parlementaire onderzoekscommissie rond het Bende-Dossier uit 1990. Ik wil dus hier niet aan ongefundeerde sensatiejournalistiek doen. Ik wil zeggen, ik heb het feitenmateriaal niet bij de hand, en geen mens kan al die duizenden feiten uit zijn hoofd kennen. Dus hier geldt een methodologische beperking.

Het eerste wat mij trof, bij het bekijken van het eerste deel van deze Nederlandse reportage, toen ze robotfoto's van de daders van de bende van Nijvel toonden, was: ja, dit is Bouhouche, en ja, dit is Beijer. Bouchouche en Beijer waren ex-rijkswachters, die steeds weer in de Bende-Dossiers opduiken.

Bouhouche maakte in de jaren tachtig deel uit van de Rijkswacht, waar hij -als mijn geheugen mij niet bedriegt- lid was van de cel rond drugstrafieken. Er was het schandaal dat toen uitkwam dat de NDB, de Nationale Drugsbrigade, zelf diep was weggezakt in criminele drugstrafieken.

Voor iedereen die weleens Engelse politieseries bekijkt: geen enkel ernstig politiewerk is mogelijk zonder informanten. Alleen stelt zich daar het probleem van het wettelijk kader. Tot hoever kunnen politiemannen gaan om te infiltreren in criminele milieu 's? In de jaren tachtig ontbrak in België dat wettelijk kader, zodat Rijkswachters eigenmachtig drukgstrafieken organiseerden, zogezegd om de kleine garnalen te vangen, maar weldra met als enige doel om zich daarbij te verrijken.

Bouhouche -van oorsprong een Algerijn- was een zeer goede en efficiënte speurder, en hij kreeg lucht van deze drugstrafieken, Hij zou naar verluidt een overval gepleegd hebben op één van zijn hiërarchische oversten, Vernaillen.

Bouhouche had extreem-rechtse sympathieën. Ook al was hij Algerijn, hij gebruikte als politieman extreem geweld tegen misdadigers van noord-Afrikaanse origine. Hij zou naar verluidt een pistool gestoken hebben in de mond van een Griekse verdachte, en hij kogelde genadeloos een vluchtauto neer met dumdum-kogels, dit zijn vreselijke kogels, die in het lichaam van het slachtoffer uiteenspatten en daar grotere wonden veroorzaken dan gewone kogels. Het gebruik van dumdum-kogels is bij de conventie van Genève verboden.

Zoals gezegd was Bouchouche een wapenfreak. Hij trachtte door zijn eigen technisch vernuft zijn wapens te perfectioneren, en hij was lid van extreem-rechtse schietclubs. Hij zou naar verluidt deelgenomen hebben aan de raid op wapenhandelaar Dekaize in Waver, waarbij een toevallig passerende politieman met een nekschot werd afgemaakt, hetgeen wijst op een paramilitaire vorming in hoofde van de daders.

Steeds weer duikt in het Bende-Dossier dat vreemde soort jacht-geweer op, een eendenroer, dat bij de bloedige overval op de Delhaize in 1985 werd gebruikt. Ballistische expersises laten uitschijnen dat de Bendeleden wapenkundige experten waren, dat er dus met name moet gezocht worden in kringen van schietcubs en wapenhandelaars.

Bouhouche, die uit de Rijkswacht werd buitengesmeten, richtte een privaat dedective-bureau op. Blijkens de verklaring van zijn compaan Beijer, ook een ex-Rijkswachter, was hij niet aanwezig bij de bloedige aanval op de Delhaize in Aalst in 1985. Beijer zou naar verluidt een half uur na die bloedige aanval getelefoneerd hebben met Bouchouche, die zich in Brussel zou hebben bevonden. Maar de speurders beweren dat, met die razendsnelle Golfs, die het handelsmerk waren van de Bende van Nijvel, Bouhouche gemakkelijk vanuit Aalst naar Brussel had kunnen spurten.

Bouhouche werd in 1995 samen met zijn compaan Beijer door het Hof van Assisen veroordeeld voor de moord op een diamantair en een bewakingsagent. Sinds zijn vrijlating leefde hij in Zuid-Frankrijk, waar hij in 2005 bj een banaal ongeval om het leven kwam. Hij kreeg spaanders in zijn aangezicht bij het houthakken. Hij werd nooit veroordeeld voor zijn vermeende aandeel in de Bende van Nijvel.

Terwijl Bouhouche een koel killersinstinct had, was zijn collega uit de Rijkswacht Beijer veeleer een gentleman en een zakenman. Momenteel leeft hij in Thailand, waar hij in de vastgoedbusiness actief is. Enkele jaren geleden wou hij een deal afsluiten met de Belgische justitie: in ruil voor een nieuwe identiteit zou hij bekennen waar het lijk van de vermoorde bewakingsagent ligt. Justitieminister Onckelincx is toen niet ingegaan op dit voorstel.

Wat te denken van Johnny De Staercke, een zigeuner? Een manouche. Blijkens beweringen van de clan De Staercke uit Brussel, voelen de manouches zich superieur aan de Roma- zigeuners, omdat ze beter aangepast zouden zijn. Maar dit moet met een serieuze korrel zout worden genomen. Niet voor niets werd Johnny De Staercke l' empereur des frites genoemd, en de De staerckes verkochten vooral brol op de Brusselse rommelmarkten.

Ook al leek Johnny de Staercke een loser, hij werd enkele uren voor de gewelddadige overval op de Delhaize in Aalst gesignaleerd, toen hij daar toevallig met zijn vriendin aan het winkelen was.

In tegenstelling tot sommige beweringen, kan ik niet akkoord gaan met de hypothese als zou de Bende van Nijvel bestaan hebben uit elementen van marginale milieu 's, die ordinaire roofovervallen gepleegd zouden hebben, en daarbij geklungeld hebben.

De incongruentie tussen de buit en de middelen, dit extreme geweld, lijkt de these uit te sluiten dat het om ordinaire roofmoorden gaat. Daarvoor was de gebruikte methode veel te efficiënt, veel te professioneel en veel te gewelddadig. Ordinaire misdadigers kunnen binnen ons soft rechtssysteem -excuseer mij voor die populistische oprisping- erop rekenen dat ze in het kader van de wet Lejeune, vrijkomen binnen vijf jaar. Ze hebben er dus geen enkel belang bij om overdreven veel te moorden, want dat zou eventueel binnen ons watjes-rechtssystmeem mogelijk tot een verlenging van hun gevangenisstraf kunnen leiden. Ik bedoel maar, als amateuristische crime profiler, kan ik mij inbeelden dat zware misdadigers zulke kosten-baten analyses maken.

etc., etc.

Het verheugt mij dat recent allerlei filmpjes op Youtube opduiken over de Bende van Nijvel. Hier zie je een overzicht van de bloedige overvallen die aan de Bende van Nijvel worden toegeschreven, alsook van de onloochenbare aanwijzingen dat het onderzoek van hogerhand werd gesaboteerd, dat de waarheid niet mocht en niet kon aan het licht komen.

Geen weldenkend en rationeel mens, die zich met die materie bezig houdt, kan zich aan de indruk onttrekken dat hier het hart van de verrotte Belgische staat in het geding was. De aanwijzingen van obstructie in dit dosier zijn zo talrijk, dat ze niet genegeerd kunnen worden.

Ik ben geen Vlaams-nationalist, ik zweer het, maar ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat hier la Belgique à papa in het geding is. Justitie is het laatste bastion van de francofone elite binnen België. Meer nog, het gaat om onderling verweven francofone elites uit gerechtelijke en politieke milieu's , die parasiteren op de  Belgische staat, feodale baronnen, die zich verheven voelen boven democratische controle, en die enkel geinteresseerd zijn in zakkenvullerij en lustzoekerij.

Recent hebben we weeral een schandaal ivm de zgn. scheiding der machten rond het Fortis-Dossier. Is het niet stilaan tijd dat we de juridische fictie van de scheiding der machten tussen de uitvoerende en de gerechtelijke macht afschaffen? Die nota bene uit de 18de eeuw stamt, toen de maatschappij veel eenvoudiger was?

Waarom is het zo moeilijk om te aanvaarden dat de leden van de gerechtelijke en de politieke elite éen groot onderling verweven netwerk vormen? Dat ze allebei elkaar grotendeels hebben leren kennen tijdens hun rechtenstudies aan de Rechtenfaculteiten? 'I 'll scratch your back, if you scratch mine. Is dit niet de houding van de politieke en justiele elites in België?

Alles ten koste van ons, democratische kiezers, die zich steeds meer onveiliger gaan voelen binnen de unitaire Belgische staat à papa. Nochaals, ik ben geen Vlaams-nationalist, noch extreem-rechts, maar het onveiligheidsgevoel binnen de bevolking van België is reëel en niet imaginair, ondanks de accaparatie van bepaalde politieke partijen...

De ex-VRT journalist heeft een boek over de Bende van Nijvel gepubliceerd, een verzameling duizelingwekkende interwiews met de belangrijkste verdachten in het Bende-dossier. Hier zie je een interwiew met hem.

Zeer interessant is zijn bewering dat het Belgie in de jaren zeventig en tachtig gelijkenissen vertoont met het maffieuze Italië: hooggeplaatsten zoals ex-premier Vanden Boeyenants waren tot in hun nek verzeild geraakt in dubieuze trafieken in de drugs- en wapenhandel. Ze namen deel aan sexpartouzes, waarbij soms minderjarigen betrokken waren, hetgeen eenstrafbaar feit was. Om al die redenen waren ze het voorwerp van chantage door zware criminele milieu 's. Dit was de maffieuze Belgische staat in de jaren zeventig en tachtig, de wederzijdse doordringing van politiek-gerechtelijke milieu 's en de zware criminaliteit.

Wanneer zal iemand een link leggen tussen het dossier van de Bende van Nijvel in de jaren tachtig, en de sextrafiek van Marc Dutroux in de jaren negentig?

In het verlengde van mijn bijdrage over de Bende van Nijvel, hier een filmpje dat in 2008 is opgedoken op Youtube. In het dossier van de Bende van Nijvel was er sprake van de zgn. 'Roze Baletten', sexpartouzes, waaraan 'le tout Bruxelles' aan deelnam, hooggeplaatsten uit de gerechtelijke, politionele en politieke wereld. Volgens insiders zouden daaraan ook minderjarigen hebben deelgenomen. Twee minderjarigen zouden zelfmoord gepleegd hebben, maar dit is nooit bevestigd geweest.

In dit filmpje zie je Jean Bultot, toenmalig adjunct-directeur van de gevangenis van Saint-Gilles. Zijn naam wordt gelinkt aan de Bende-dossiers, net als die van ex-rijkswachters Bouhouche en Beijer.

Dit filmpje is een doorsnede van verschillende elementen die telkenmale in het Bende-dossier voorkomen: schietclubs, flashy discotheken, zoals hier de Jonathan, hooggeplaatsten en sexpartouzes, zoals hier de gevangenisdirecteur Bultot die in een bad met confituur duikt. Onschuldig of niet? Het dossier van de Bende van Nijvel werkt zodanig in op de verbeelding, dat geen enkele creatieve schrijver zulke scenario 's had kunnen bedenken. Alleen gaat het hier om de werkelijkheid, de werkelijkheid van ons apenlandje dat België heet...

Voor de jongere mensen die niet weten wat de Bende van Nijvel is: dit was een zeer gewelddadige criminele bende die in de jaren tachtig, meerbepaald tussen 1982 en 1985, verschillende uiterst bloeddadige overvallen op supermarkten uitvoerde, waarvan het 'hoogtepunt' de overval op de Delhaize in Aalst was in 1985, waarbij acht slachtoffers neergekogeld werden. In totaal zou de Bende van Nijvel 28 dodelijke slachtoffers gemaakt hebben.

Ik was in 1985 22 jaar, en ik herinner mij nog flarden van die gruwelijke historie, en zijn talloze randdossiers. Ik kan mij nog als de dag van vandaag herinneren de moord op FN-topman Mendez herinneren, en de naam van de ex-rijkswachter Bouhouche, die aan de Bende-dossiers gelinkt werd. Ja, ik kan mij nog exact het beeld voor mijn geest halen van de stereo-installatie, waaruit dit bericht weerklonk.

Meer dan twintig jaar na de bloedige schietpartijen door de Bende van Nijvel, werd mijn belangstelling voor de Bende opnieuw gewekt doordat ik toevallig bij mijn moeder een tv-blaadje doorsnuisterde, en daar een artikel over de Bende van Nijvel zag. Ik las het met heel veel belangstelling. Het was geschreven naar aanleiding van de publikatie van een boek over dit onderwerp door de ex-VRT-journalist Guy Bouten. Mij trof mij vooral de theorie over de 'stay behind' netwerken. De jaren tachtig waren het laatste decennium van de Koude oorlog, de rivaliteit tussen het kapitalistische Westen en het communistische Oosten.

Volgend de theorie van de 'stay behind' netwerken zou de Amerikaanse CIA in de West-Europese landen geïnfiltreerd zijn geweest in extreem-rechtse milieu's, die zij opleidden tot ondergrondse paramilitaire organisaties, die in het geval van een Sovjet-Russische invasie het verzet zouden organiseren.

Wat de speurders en de publiek opinie op de piste bracht van politiek terrorisme, was het feit dat de buit niet in relatie stond tot het gebruikte extreme geweld, dat het dus niet kon gaan om misdadigers van gemeen recht, die onmogelijk tot zulk geweld in staat zijn. Getuige daarvan de militaristische commandostijl waarin aanwezige politie-agenten werden afgemaakt, soms met een nekschot, en het in de tang nemen van politievoertuigen langs twee kanten, wat enkel kan wijzen op commando 's die een paramilitaire vorming hebben genoten.

De speurders onderscheiden drie verdachten bij de bloedige overval op de Delhaize in Aalst: 1) de 'Reus' (1,93cm), blijkbaar de leider van de bende 2) de 'Killer', die verantwoordelijk wordt geacht voor 23 van de 28 moorden 3) de 'Oudere', een achtergrondfiguur die enkel in actie treedt wanneer de bende in gevaar komt, bv.  bij achtervolgingen.

Er zijn vermoedens dat de 'Reus' gewond werd bij de raid op de Delhaize van Aalst in 1985, dat hij vervolgens werd afgemaakt door zijn copains -er zijn getuigen die beweren dit gezien te hebben-. Het feit dat de Reus dood zou zijn, zou kunnen verklaren waarom na 1985 niets meer werd gehoord van de Bende van Nijvel.

Ik heb zo snel als mogelijk het boek van Guy Bouten in de bibliotheek ontleend. Ik moet zeggen, het viel een beetje tegen. Het is een reeks interviews met de mogelijke verdachten in de Bende-dossiers, maar nergens vindt men een synthese.

Ik heb ook het verslag gelezen van de parlementaire onderzoekscommissie naar de Bende-dossiers uit 1990, om mij ervan te vergewissen dat Guy Bouten niet aan sensatiezoekerij deed. Dit is inderdaad niet het geval.

De Bende-dossiers zijn een duizelingwekkende doorsnede van Belgische situatie in de jaren tachtig, met een wederzijdse doordringing van de Rijkswacht en zware criminele milieu's, de Belgische Staatsveiligheid die via commisaris Smets geïnfiltreerd was in de extreem-rechtse Westland New Post van Paul Latinus, die in het bezit zou geweest zijn van het zgn. 'Dossier Pinon', gevoelige informatie over Belgische hooggeplaatsten die zouden hebben deelgenomen aan 'partouzes', sexorgieën, waarbij ook minderjarigen betrokken waren, waarbij een zekere VDB (de PSC-er Van den Boeyenants) zou betrokken zijn geweest.

Paul Latinus, die contacten had met de Belgische Staatsveiligheid, pleegde zogezegd zelfmoord door zich te verhangen. Maar informanten zeggen dat geheime diensten methoden hebben om iemand om het hoekje te helpen, zonder dat er sporen worden achtergelaten. De Belgische Staatsveiligheid? De KGB? De Mossad?

Zulke samenzweringstheorieën zijn zeer aantrekkelijk voor 'arm chair detectives' zoals ik, maar de eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat een analyse van het  dossier weinig steun verleent aan dergelijke theorieën. Wat wel duidelijk wordt, is de enorme incompetentie van het Belgische gerecht, meer bepaald procureur Deprêtre van Nijvel, een zeer autoritair magistraat, die zijn onderzoeksrechters in een ijzeren wurggreep hield.

De Nijvelse magistraat stond in zijn koppigheid niet toe dat pistes die verwezen naar terrorisme en een poging om de Belgische democratische staat te destabiliseren, werden onderzocht. Troch, de Dendermondse onderzoeksrechter, die een zeker succes boekte in het onderzoek naar de Bede van Nijvel, werd keurig weggepromoveerd. Dit alles voedde het in de pers het vermoeden dat het onderzoek naar de tueurs du Brabant van hogerhand werd gesaboteerd.

Anyway, meer dan 25 jaar later, staat de Belgische justitie nog geen stap verder. De kans dat ooit een doorbraak in dit dossier wordt gerealiseerd, is uiterst gering. Hoewel er nog onderzoekers op deze zaak zitten, zal de zaak in 2015 verjaren...

Maar de Bende van Nijvel was slechts een 'peulenschil' in vergelijking met de schokgolf die door België ging, naar aanleiding van de zaak Dutroux in 1996, die nog meer de vinger legde op de etterende wonde die het Belgische justitiële systeem was, deze dinosaurus van de 19de-eeuwse 'Code Napoléon', met de achterhaalde indeling in gerechtelijke arrondissementen, met aan het hoofd daarvan autoritaire Procureurs, die het vertikken om samen te werken met hun collega 's uit andere arrondissementen.

De genadeloze concurrentie tussen diverse politiediensten, de Rijkswacht tegen de Gerechtelijke Politie, die weigeren om cruciale informatie door te spelen, etc. De geschiedenis van de Belgische justitie over de laatste dertig jaar is een immens treurig verhaal. De laatste tijd hebben we nog heel wat pareltjes van gerechtelijke efficiëntie gezien, zoals het vrijlaten van zware criminelen omwille van vormfouten in verband met de bijzondere opsporingsmethoden.

September 11, 2001 - The best video clips are here

Op youtube is een massa videomateriaal, dat wil aantonen dat er meer aan de hand is met 9/11 dan wat de officiële media vertellen, dat een staalconstructie van een wolkenkrabber niet door vuur kan ineenstorten, dat binnenin bommen explodeerden, die de toren deden imploderen. Ik weet ook niet wat daarvan waar is. Geloof niet alles wat je op video ziet, en bewaar je kritische zin. Maar het is wel boeiend, al die samenzweringstheorieën ...

I came to know this group through my brother. The song is called: 'Breaking the Law'. Isn 't this what we 're sometimes all dreaming of: breaking out of our stupidifying social roles of husbands, money earners, fathers, honorable members of society, and become murderers, rapists, arsonists, bank robbers, anti-capitalist terrorists, or anything that could make our stupid lives more thrilling?

Dit is niet grappig. Beelden die voor eeuwig op ons collectief netvlees zullen gebrand staan. Ik kreeg er kippenvel van om dit nog eens te zien...