Johnsatyricon

Op Canvas zenden ze tegenwoordig 'Twin Peaks' opnieuw uit, de cultserie uit de jaren negentig. Ik heb die indertijd niet gezien, maar ik hoorde er veel van. Canvas heeft nu de eerste serie al uitgezonden, morgen, 29 augustus, beginnen ze met de tweede serie.

Dit is een echte aanrader, als je vrijdagavond thuis bent, en je bent die pulp op Vtm, VT4 en 2Be beu, kijk dan naar Twin Peaks op Canvas. Het is nogal laat, rond 23.20 u, maar alle waardevolle dingen in het leven kosten nu eenmaal moeite.

Het lichaam van Laura Palmer, de lieveling van iedereen, wordt dood teruggevonden, ingepakt in plastic. Who killed Laura Palmer? Special Agent Cooper van de FBI wordt op de zaak gezet. Hij ontdekt een web van intriges, gesponnen rond drugs en prostitutie, waarin Laura Palmer was ingewikkeld.

Twin Peaks draait niet zomaar rond dit vrij banale verhaalselement -dagelijks vinden op tv tientallen fictionele moorden plaats-. Nee, het is de vormgeving, de uitwerking, de cinematografische technieken die de serie zo interessant maken. Lynch toont ons een wereld van passie, waanzin en criminaliteit onder de oppervlakte van een fatsoenlijk middenklasse-stadje.

Door het gebruik van kleuren, symbolen en zwarte humor creëert regisseur David Lynch een vervreemde en vervreemdende realiteit, ja, een nachtmerrie-achtige ervaring.

Mooi voorbeeld van de stijl van Lynch vindt men hier in dit clipje over een droom die FBI-Agent Cooper heeft, en waarin hij allerlei aanwijzingen vindt over de moordenaar van Laura Palmer. De droom speelt zich af tegen een helrode achtergrond. Rood is de lievelingskleur van Lynch, het is de taal van de passie, die de mens verscheurt en uiteindelijk ten gronde richt.

Agent Cooper is verouderd. Je ziet die vreemde dwerg, die in een vreemde taal lijkt te spreken, maar je herkent er toch Engels in. De dwerg sprak de tekst achterstevoren uit, en dan hebben ze de geluidsband omgedraaid. Dit geeft een heel vervreemdend effect.

Je ziet Laura Palmer in al haar schoonheid, gespeeld door Sheryl Lee. In de serie zie je haar zelden, want ze is immers dood. Pas in 'Fire: Walk With Me', de film die achteraf werd gemaakt, zie je haar levend tijdens de laatste dagen van haar leven.

Tenslotte die vreemde, grappige dans van de dwerg...

(Dit clipje is iets te lang naar mijn normen, maar mijn eigen opnames van de tv-serie zijn niet zo goed gelukt. Op 1:00 min begint de droom in de rode kamer...)