Johnsatyricon

Soms krijg ik van vriendinnen een aantal oude Flairs 'cadeau'. Questie van dode momenten wat te doden met zever en roddel. Man, wat ben ik verschoten? Ik wist al langer dat vrouwenbladen stilaan in de richting van porno opgeschoven waren, maar dat het zo erg geworden is, kon er bij mij niet meer in.

Het ging om Flairs uit 2008. Misschien is het nu in 2009 nog veel erger geworden, dat de hoofdredacties van 'vrouwenbladen' nog meer onder de financiële invloed van de Amerikaanse en Oost-Europese pornomaffia gekomen zijn, waarschijnlijk wel.

Toen ik rustig mijn boterhammetjes aan het opeten was, kreeg ik daar levengrote foto 's van kutten door mijn strot geramd, dat de lust tot eten mij verging. Allemaal natuurlijk onder het mom van 'emancipatie'. Maffia heet in de 21ste eeuw 'emancipatie' 'Trots op mijn grote borsten?  Representaties van niet bestaande 'nieuwe mannen', inventies van de vrouwen-pornomaffia, die met rozengeur begoten liefdesbriefjes schrijven naar hun geliefden. Vrouwen vinden mijn besneden piemeltje sexy. Lucie biecht op... Seks in de kerk. ""Vergeef mij. De drang was te sterk." Over striptease: Kijken mag, aanraken moet! Ach, zou zou ik nog uren kunnen doorgaan.

Het zou intellectueel en moreel oneerlijk zijn als ik zou zeggen dat het in mijn tijd, nog niet zo heel lang geleden, de jaren zestig en zeventig, zoveel beter was. Toen moesten we alles zelf uitzoeken, marr we zijn er uiteindelijk ook geraakt. Wat mij zo stoort in de extreme sexualisering in de maatschappij, en hier in de vrouwenbladeren in het bijzonder, is dat alles zo klinisch en wetenschappelijk wordt uitgelegd, door net van de universiteit afgestudeerde en gesubsidiëerde trinetten., die jonge meisjes van 18-19-jaar, de doelgroep van de Flair, vergiftigen met al te onrealistische verwachtingen rond jongen-meisje relatie en seksualiteit.

Daarom pleit ik voor een openbare kruisiging van de 'redactrices' van de Flair aan de schanpaal, omdat ze bepaalde fatsoensnormen van onze maatschappij overschrijden. 

Seksualiteit en man-vrouw-relaties, het meest meysterieuze, en misschien het meest emotioneel mooie van het menselijke leven moet niet in de openbaarheid van de maffieuze massamedia ten grabbel worden gegooid, maar besproken worden in de discretie van kringen van vertrouwenspersonen en échte psychologen-waarvoor ik wel degelijk respect heb!-, niet die troela 's met hun smerige mond van de vrouwenbladen. Dat ze eerst hun mond met gestifte rode lippen gaan spoelen, vooraleer ze die rioolput ledigen in hun vrouwenblaadjes, waarvan toch alleen maar de masculiene pornomaffia rijk wordt...

De Nederlandse auteur Myrhte Hilkens schreef in 2008 het boek De pornoficatie van onze samenleving. Net zoals Nederland het voortouw nam in de seksuele bevrijding in de jaren zestig en zeventig, zo staat het nu in de eerste linie om te wijzen op de gevaren van de sexualisering van de samenleving, of om het met een nieuw modewoord uit te drukken: de 'pornoficatie' of pornificatie' van de maatschappij.

Ik ben heel blij dat het uitgerekend een jonge, aantrekkelijke vrouw is die dit fenomeen beschrijft en aanklaagt. Iemand waarvan je kan aannemen dat die niet preuts is. Dit geeft haar boodschap des te meer kracht.

Ik moet mijn gedachten hierrond nog ordenen, en ik heb het boek niet gelezen. Daarom hou ik het hier kort. Dankzij de internetrevolutie is porno nog nooit zo beschikbaar geweest. Vroeger moest je een XXX-video of -dvd in een videotheek gaan halen. Met rooie oortjes langs de kassa passeren was geen aangename ervaring, zeker niet wanneer er een vrouw achter de balie zat. En ik heb zelfs nog de tijd meegemaakt dat pornovideo 's in België gecensureerd waren.

Die drempel is nu dankzij internet weggevallen. Als je de kanalen kent, dan kan je in de intimiteit van je woning gratis tonnen porno bekijken. Ik heb dat net zoals veel mannelijke medebroeders gedaan. Die periode is nu min of meer achter de rug. Ik doe het soms nog wel, maar het verveelt mij stierlijk.

Eigenlijk gaat pornoficatie niet zozeer om porno zelf. Porno is er in zekere mate altijd geweest, weliswaar in veel beperktere mate dan nu. Sinds de gerechtelijke autoriteiten in België rond 1985 het verbod op de expliciete uitbeelding van geslachtsorganen en copulatie ophieven, is porno zijn onstuibare opgang in de maatschappij begonnen. Dankzij de internetrevolutie eind jaren negentig, worden we letterlijk overspoeld door porno.

Het gaat om de afstraling van porno op de maatschappij. Wat is de impact van die beelden? In de main stream media zoals televisie? In de reclame? In de vrouwen- en jongerenbladen? Op het seksueel-affectieve gedrag van jongeren? Temptation Island en andere rotzooi, is dit niet stilaan aan het afglijden naar softpornografie? Meisjes die op steeds jongere leeftijd hun schaamhaar laten afscheren, de kale kut als gedragsmodel? Wat te denken van het voortdurend bombardement van semi-prnografische gangsta-rap op MTV en JIM? Kontwiegende negerinnen, veel bloot, gangsters, pooiers en hoeren? Wat moeten tieners met die beelden aanvangen, die hen als rolmodellen voorgeschoteld worden. In Nederland, dat zoals altijd vooruitligt op België, beginnen de autoriteiten zich grote zorgen te maken over het pornografische gehalte van die jongeren-muziekzenders.

In Nederland zijn er jongens van elf-twaalf jaar die meisjes dwingen om hen te pijpen, groepsverkrachtingen, kutmarokkaantjes (het woord is van Yves Desmet) die onze meisjes als hoeren beschouwen, sexuele delinquentie op steeds jongere leeftijd. Men kan toch niet blijven ontkennen dat porno, die in verwaterde vorm steeds meer op het tv-scherm doodringt, een grote invloed heeft op de manier waarop jongeren tegen seksualiteit en man-vrouw verhoudingen aankijken?

Dit heeft niets meer met seksuele bevrijding en emancipatie te maken. Porno doet alsof het vrijheid symboliseert maar het is dwangmatig en manipulatief. Het doet alsof het vooruitstrevend is maar het is vooral rolbevestigend.

Neen, het gaat vooral om de macht van de pornomaffia, één van de grootste kapitalistische industrieën van het Westen. Decennialang was de Amerikaanse porno-industrie dominant. Sinds de ineenstorting van het Oostblok in de jaren negentig, zie je de opgang van porno met Oost-Europese vrouwen. Praag en Boedapest zijn de metropolen van de nieuwe Oost-Europese porno. Daar is genoeg vrouwelijk vlees te vinden dat zich voor een paar honderden euro 's wil prostitueren voor het scherm.

Ik vind het eigenaardig dat de vrouwenbeweging de laatste jaren zo opvallend afwezig is in het onloochenbare feit van de pornificatie van de maatschappij. In de jaren zestig en zeventig, toen porno nog veel onschuldiger was dan nu, stond ze nochtans hard te roepen dat porno rolbevestigend en vrouwonvriendelijk was.

Gecapituleerd voor het masculiene pornogeweld, dames? Of zijn jullie liever bezig met materialistische zaken, zoals carrière en hogere lonen? En zien jullie al lang niet meer dat porno als gedragsmodel bijdraagt tot de verrotting van de maatschappij? Goe gedaan, dames!

Zie ook mijn bijdrage Pornografie op JIM en MTV? waarin ik op een radicalere manier één van de tentakels van het pornografische gedragsmodel beschrijf.

Vlaamse seksuologen tegen pornificatie 

Pornoficatie door Oskar van den Boogaard in De Standaard van 16 maart 2009