Johnsatyricon

Ik volg de actuele muziek niet meer op de voet, maar af en toe is er een song die blijftt hangen. Ik luister meestal gewoon naar de radio, dat is veel gemakkelijker dan zelf te knoeien met cd 's of mp3's. Dan hoef je zelf geen keuzes te maken. Muziek is voor mij zoiets als behang. Achtergrond tijdens andere activiteiten zoals bloggen en lezen. Maar, zoals gezegd, soms springt er een song uit, die je geleidelijk gaat obsederen.

Ik heb het hier over 'Heavy Cross' van The Gossip. De zangeres is 'moddervet en lebisch', zo hoorde ik op de radio, zodat je me niet van seksisme kunt beschuldigen. Het gitaarrifje is obsederend, en blijft voorturend in mijn hoofd afspelen, een echte oorwurm.

Daarom hier 'Heavy Cross' van The Gossip...

Gisteren rond middernacht wou ik gaan slapen, toen ik mij eensklaps herinnerde dat er op Canvas een documentaire werd uitgezonden over AC/DC. Dat wou ik absoluut niet missen. Ik heb het programma opgenomen en een montage gemaakt van het interview met Angus Young, het 'beest van AC/DC, die steevast in een schooluniform de pannen van het dak rockt.

Dat 'beest' blijkt nogal mee te vallen. Het is de eerste keer dat ik een interview met Angus Young zag. Hij is nu een bezadigde vijftiger, die -in tegenstelling tot vroeger- kan party'en 'for seconds'. Ja we worden allemaal een dagje ouder, zelfs hardrockers, dat zootje ongeregeld met harde gitaren, waartoe ik mij in mijn wildste dromen beken. Angus Young komt mij over als een sympathiek burgermannetje, die toevallig geworden is tot één van de grootste iconen van de rockmuziek, met die scherpe gitaarakkoorden, steevast opgevoerd in schooluniform, en in deze reportage kan je zien vanwaar deze obsessie komt.

Vergeet ook niet de uitspraak van de zanger van AC/DC: sommige mensen kunnen rocken, maar ze kunnen niet rollen, een sneer naar de ettelijke heavy metal epigonen, die wel hard kunnen spelen, maar niet rock 'n rollen. Daarom: AC/DC, de ultieme rock 'n roll-band!

(Sinds heel recent kan je clipjes van Youtube die op een blog als deze afgespeeld worden, op volledig scherm bekijken! Klik op het tweede knopje van rechts, onderaan in het menubalkje!)

Nog meer van het zelfde, jeugdsentiment uit de seventies, Electric Light Orchestra met 'Don' t bring me down'. Eén van mijn ambities van mijn blog 'Johnsatyricon' is om een archief aan te leggen van muziekclips uit de jaren zestig, zeventig en tachtig. Ik heb nu al ongeveer 50 clips uit die periode.

De beste gitarist aller tijden.

Soms vindt men op youtube echte pareltjes van unieke historische opnames, zoals deze Jimmi Hendrix in het programma Tienerklanken van 7 maart 1967 op de BRT...

OK I must apologize myself to Youtube and Sknet, because, after all I WAS able to embed the historical footage of the 1973 version of 'Smoke on the Water'. Probably, my incompetence was due to my being too drunk. But, all things past, enjoy this historical clip of 'Smoke on the Water' of Deep Purple...Again, an interesting historical detail: you see the audience sitting on chairs, as I myself experienced, while watching an AC/DC concert at the end of the seventies, which is nowadays unbelievable...

I cannot hide my tremendous feelings of respect for Jimmi Hendrix, for he is a monument of Western cultural history. You, young guitarists, or would-be guitarists, This is REAL guitar art. So if you really want to be a good guitarist, please study his style, for no one could (and still can) play this instrument as he did. Again he belonged to my generation of post-war baby boomers...

Youngsters of the 21st century, grunge or garage rockers (however you may call your music, because I can 't follow it any longer), honour the fathers and grandfathers of heavy guitar rock, for you are dwarfs standing on the shoulders of giants, which belong to my generation of post-war baby boomers. Keep on rebelling against oppressive school and labour systems, for they only want to kill your freedom, creativity and sense of self-worth. I have become an old man, but you are my children (I have no children of my own), and I will teach you all I know about semiotic urban warfare, for I am a very intelligent, academicly-schooled man... Listen to me, learn my lessons, and you wil become very powerful...

Status Quo: this is the simple, plain Rock & Roll I 'm so keen on. It 's the percussive, monotonous changing between the root of a chord and its 6-form, for instance between A and A6. Status Quo 's music in fact is also in the rythm of 1/4 (I think I 'm the first to invent that term), which means that every beat is equally stressed. It 's the only form of music I learned to play on the guitar, when I was still a young, stupid dude...

DIV

The Dire Straits zijn ongetwijfeld één van de belangrijkste groepen van de jaren tachtig en negentig. De gitaarstijl van Marc Knopffler is onnavolgbaar zangerig en poëtisch. Hier de aangrijpende song 'Brothers in Arms', met een ongelooflijk mooie videoclip, opgedragen aan die miljoenen mannen die in de 20ste eeuw vochten, leden en sneuvelden. En het oorlogsgeweld is nog lang niet gedaan, integendeel...

Goede wijn behoeft geen krans, zodat ik mijn hersens niet moet pijnigen om een bindtekst te schrijven...

Een clipje van Neil Young met 'Rocking in the free World'. Een uiterst radicaal politiek statement tegen de huidige Bush-administratie. Ik weet niet wie die beelden daarop geplakt heeft, maar het kan me niet schelen. Ik ben het regime van die schlemiel Georges Bush kotsbeu. Hillary Clinton heeft zich kandidaat gesteld voor de democraten voor het Amerikaans presidentschap. Als dit erdoor komt, zal ik zonder twijfel bijdragen brengen over haar, om haar mijn steun te betuigen...

Herman Brood was één van die artiesten die leiden aan de typische artiestenkwaal: alcohol- en drugsverslaving. Artiesten brengen schoonheid die eventueel de tand des tijds overleeft, maar dit voor sommigen onder hen ten koste van een zware prijs: psychische labiliteit, verslavingen allerhande, en tenslotte zelfmoord. Ik hoef je niet te vertelen dat Herman Brood een einde aan zijn leven maakte door zich van een flatgebouw te pletter te storten... Er is nu een film over zijn leven gemaakt (die ik nog niet gezien heb). Laat mij ook nog vertellen dat de gitarist van Herman Brood de Belg Danny Lademacher was.

Weer één van die rauwe, vitale nummers uit de seventies, waar ik zo dol op ben...

Ook dit nummer uit mijn jeugd geeft mij nog altijd kippenvel, toen ze dit nummer op de TD 's speelden. Sniff 'N' The Tears is één van die ééndagsvliegen die een monsterhit uitbrengen, en daarna in het duister van de geschiedenis verdwijnen....

Ik moet zegen dat ik niet zozeer geloof in reïncarnatie, maar na het bekijken van deze video ben ik misschien bereid om mijn opvatttingen te herzien. Jimmy Hednrix speelde gitaar met zijn tanden, deze jongen doet het met zijn voeten. Ik moet zeggen dat ik als ik roadie was, ik liever voor Jimmy Hendrix zou werken dan voor deze jongen, want je als je die moet gitaar inpakken, doe dat maar eens met de geur van die zweetpateekes....Het is natuurlijk wachten op de volgende reïncarnatie van handige jongens die gitaar kunnen spelen met hun lul. Hoewel, in India zullen er wellicht verlichte yogi 's zijn, voor wie dit een koud kunstje is...

Ik heb mij sufgezocht op internet naar historische clipjes uit de jaren zeventig van "Smoke on the water" van Deep Purple, maar ik heb die niet gevonden. (Er zijn er natuurlijk wel uit de jaren tachtig en negentig). Dan maar "Black night", met die langharige proleten, waaaronder de fenomenale gitarist Richie Blackmore...

Als ik zo' n videootjes van ABA bekijk, dan krijg ik onvermijdelijk kippenvel,want ik word daarmee teruggecatapulteerd naar de jaren zeventig, toen ik de meisjes en de seksualiteit ontdekte...

Misschien is het een fundamentele wet van de menselijke ontwikkeling, dat hoe ouder hij wordt, hoe meer hij teruggrijpt naar de ervaringen van zijn jeugd. Ik was getuige van een concert van AC/DC, in zaal Roma in Borgerhout, ergens aan het eind van de jaren zeventig, toen zanger Bonn Scot nog leefde (helaas overleden door gestikt in zijn braaksel...). Het was in een cinema-zaal en de zitjes op de eerste rijen waren volkomen vertrappeld door de enthousiaste hardrockfans...