Johnsatyricon

Ik geef het toe, ik ben één van de wellicht vele ontevreden klanten van Telenet. Nuancerend: het gaat niet om de produkten van Telenet, die ik fantastisch vind. Verre van mij om hun internetaansluiting en hun digitale televisie te bekritiseren. Die zijn gewoon goed.

Neen, het gaat om heel de omkadering van hun produkten, waarbij ik me soms als klant in de kou voel staan.

Ik wil hier zelfs niet spreken over de afsluiting van mijn produkten in september-oktober, toen een buur in mijn appartementsgebouw Telenet nam, en mijn eigen aansluiting eensklaps werd afgesloten, waarbij ik vriendelijk verzocht werd mijn Digibox in te leveren. Twee maand heeft het geduurd vooraleer deze fout van Telenet werd rechtgezet, tot ik opnieuw digitale tv kon kijken.

Een eindeloze lijdensweg van bellen naar de klantendienst, telkens andere mensen aan de lijn, steeds opnieuw het hele verhaal moeten doen van a tot z. de persoon aan de andere kant van de lijn wist van toeten of blazen, hoewel ik het hele verhaal al honderd maal verteld had aan hun collega 's. Totdat ik vroeg om een dossier op te maken, zodat ik niet steeds hetzelfde verhaal moest vertellen. Eindelijk maakten ze een 'case' aan, zodat ik daarnaar kon verwijzen, en zodat de klantenmedewerker dit op zijn scherm kon zien, wat eindeloos verbaal werk onnodig maakte. Uiteindelijk kwam het terug in orde, niet zonder opnieuw activeringskosten te moeten betalen.

Nu ik opnieuw verhuisd ben, zijn de installateurs bij mij thuis gekomen. Ik heb geen woord van kritiek over deze handige technici, maar ook hier had ik een gevoel van onzekerheid. Sinds Integan door Telenet is overgenomen, is het in hoofde van de klant niet erg duidelijk welke dienstverlening hij kan verwachten. Mijn produkt is blijkbaar 'basic', waarbij een minimale dienstverlening verleend wordt. Dit betekent dat de installateur enkel zorgt voor de fysieke bekabeling en de installatie van de modem. De juiste kabels ontbraken, die zijn nog in mijn oude woonst. Gelukkig kan ik die nog recupereren, maar ik verkeer nog steeds in onzekerheid of mijn kabeltv/digitale tv werkt of niet. Gelukkig werkt internet, anders zou ik deze bijdrage niet hebben kunnen schrijven.

Dus, beste Telenet, u heeft zeer goede produkten, maar de omkadering en de klantenservice laat dikwijls te wensen over.

J' ai dit.

Ik heb me voor het eerst aangemeld  bij de online versie van De Standaard, en mijn eerste reactie achtergelaten. Ik was een beetje zenuwachtig, dit is toch iets anders dan op mijn eigen blog schrijven. Die nervositeit heb ik telkens wanneer ik een volgende fase van digitale communicatie inga. Ik had dit ook, toen ik -nu al vier jaar geleden- met deze blog startte. Ik had dit ook, toen ik mijn eerste filmpje naar Youtube oplaadde.

Wij staan er bijna niet meer bij stil, welke revolutie het internet heeft betekend, dat om het even wie de digitale drempel heeft overschreden, zijn gedachten aan de wereld kan kenbaar maken. In de papieren wereld van voor internet, moest je al professioneel bezig zijn in de media, of er tenminste relaties mee hebben, om iets wereldkundig te maken.

Digitale lezersreacties toelaten op een krant zoals De Standaard, is voor dat professioneel medium een goede zaak. Zo leert men wat het 'volk' bezighoudt -tenminste zij die de digitale drempel hebben overschreden en die bepaalde fatsoensregels in acht houden. Ik leer soms meer uit de lezersreacties op een artikel, dan uit het artikel zelf. Ook het aantal reacties op een artikel zegt heel veel over de mate waarin een thema aan de basis leeft. Zo is het bv. duidelijk dat het gros van de lezers van een krant als De Standaard, die eerder als een 'establisment'-krant doorgaat, verontwaardigd is over de graaicultuur van de banken een geen graten ziet in een crisisbelasting op de banken.

Ik merk ook dat De Morgen minder gul is in het toelaten van lezersreacties. Een gemiste kans?

Naast deze blog ben ik ook bezig op Youtube. Ik laad daar videootje. Ik ga het nu niet hebben over het probleem van auteursrechten. Ik heb daar al genoeg over gememd. Laten we ons beperken met te zeggen dat verschillende negatieve ervaringen daaromtrent mij afgeremd hebben om nog veel clipjes op te laden.

Het interessante van zelf dingen op Youtube te brengen, zijn de reacties van de mensen. Wat mij opvalt, is dat mensen veel meer reageren op Youtube, dan bv. hier op Skynetblogs. Hoe zou dat komen? Waarschijnlijk omdat het een ander publiek is. Jongeren, die alleen maar de beeldcultuur hebben als vehikel van gedachten en emoties? En sneller, impulsiever reageren? Ja, ik denk het wel.

Hoewel, ik moet de bewering nuanceren als zouden enkel jongeren actief zijn op Youtube. Het videoforum geeft gedetailleerde bezoekersstatistieken over demografische kenmerken, met name de leeftijd. Daaruit is grosso modo een U-curve te zien: Jongeren kijken intensief naar Youtube, daarna is er een inzinkeing bij de mensen op arbeidsactieve leeftijd, en dan zie je weer een stijging bij de senioren. De mensen uit de middenleeftijd hebben natuurlijk geen tijd om zich met onnozelheden als Youtube bezig te houden. Die zijn druk bezig met hun carrière, hun kinderen, de afbetaling van hun hypotheek, etc.

Maar goed, ik wil enkele bedenkingen maken rond reacties die er op mijn Youtube-videootjes komen. Bij elke communicatie is er een expliciete boodschap die je wil overbrengen, en je hoopt dat die bij de doelgroep overkomt.  Maar tijdens het communicatieproces is er geweldig veel ruis en verval van informatie. Zodanig dat misschien maar 20% van wat jij wou communiceren bij de andere partij overkomt.

Bij Youtube, het communiceren met beelden is dit niet anders. Soms zien kijkers helemaal iets anders dan wat jij in die beelden ziet, en gaat je oorspronkelijke boodschap verloren. Ze fixeren zich op details, of volgen een interpretatie die jij helemaal niet voor ogen had.

Ook is er veel nationalisme op Youtube. Beelden worden gebruikt om vroegere oorlogen verbaal verder uit te vechten. Het volstaat dat bv. een Duitser iets verkeerd zegt, of hij krijgt het verwijt van 'You fucking German nazi' over zijn hoofd.

Ik vind het niveau van communicatie via reacties op Youtube relatief laag, er wordt veel gescheld en het F*uck you wordt veel gebruikt. De verloedering van de taal is duidelijk op te merken.

Als je op Youtube wil communiceren, dan moet je dat in het Engels doen. Engels is de wereldtaal, de lingua franca, zoals vroeger het Latijn was in de Oudheid en in de middeleeuwen. Je hebt je moedertaal, en daarnaast het Engels als internationaal communicatiemiddel. Met eenvoudig school- en tv-Engels kom je er wel. Veel gebruikers zijn ook non native speakers, en het Engels heeft de neiging om zich te vereenvoudigen onder invloed van die miljoenen mensen waarvoor het Engels niet de moedertaal is. Net zoals het middeleeuws Latijn een verbasterde, vereenvoudige variant was van het klassieke Latijn uit de Oudheid.

Als je in het Engels op Youtube bezig bent, dan kom je in 'contact' met mensen, waarvan je zegt: ja, de wereld is dankzij de communicatietechnologie een dorp geworden. Ik heb al Amerikaanse veteranen uit WOII over de virtuele vloer gehad, ja, zelfs een kleinzoon van generaal Patton.  De Tweede Wereldoorlog is één van mijn stokpaardjes. En via WOII wordt virtueel de oorlog in Irak en tegen Al Quaeda uitgevochten, en de wankele transatlantische verhouding tussen de VS en Europa onder Bush.

Of zo kreeg ik virtueel over de vloer: een 17-jarige gids in het kasteel van Krummau in het huidige Tsjechië, het kasteel van 'vampierprinses' Eleonora von Schwarzenberg. Ik had namelijk een videoclipje gemaakt over deze mysterieuze figuur uit de 18de eeuw. Hij zei dat hij het fantastisch vond. Dan denk je: mijn god, de wereld is toch klein, en Youtube biedt eindeloze mogelijkheden om via beelden met de wereld te communiceren. Denken we maar aan heel die ondergrondbeweging van andersglobalisten naar aanleiding van de G20.

Dit filmpje over Eleonora von Scwarzenberg was één van de eerste filmpjes die ik gemaakt heb, het was in oktober 2008. Nu sta ik al verder, en kan ik mijn eigen fouten zien. Maar ik vind het nog altijd een flitsend clipje, en dat vindt ook deze 17-jarige gids op het vampierenkasteel in het Tsjechsiche Krummau...

Ik ben woedend, ik ben razend, ik schuimbek van woede! Ik zal Mediamarkt eens een poepje laten ruiken op Internet en hun reputatie nog meer beschadigen dan die nu al is!

Mediamarkt: ik ben toch niet gek? Neen: Mediamarkt: ik ben knettergek! Mijn computer is weeral eens kapot, hoewel gezegd dient te worden dat het enkel het USB-systeem is:  de modem van Telenet werkt met een USB-ingang, zodat ik geen toegang meer heb tot internet, m.a.w. ik ben virtueel impotent, de levensader met het web is doorgesneden. Zodoende zit ik hier in zo 'n "shithole"-internetcafé, waar Indiërs of zijn het Pakistani 's in gutturale klanken liggen te ratelen.

Een paar weken was ik gelukkig, omdat mijn computer weer naar behoren werkte, na een pijnlijk en uiterst landurig 'herstellingsproces' bij Mediamarkt, maar lang heeft het dus niet geduurd.

De miserie begon in februari, toen mijn computer crashte. Het begon met een electrische schok die ik kreeg in mijn USB-muis, waarna mijn pc volledig crashte. Ik heb hem dan maar binnen gedaan bij de Mediamarkt voor herstelling, waar ik hem gekocht had, hoewel een klein stemmetje in mij riep dat dit weleens schandalig lang zou kunnen duren, zoveel had de herstelling van mijn digitale camera mij geleerd, waarbij mijn baard zo lang werd als die van Mozes, evenredig met de tijd van het herstelllingsproces.

De ongeschoolde debielen van de herstellingdienst van Mediamarkt -een soort Stalinistische Sovjet-winkel uit de jaren vijftig- ratelen altijd hetzelfde verkoopssmoesje af: binnen drie weken ontvangt u bericht en dan kan u uw herstelling afhalen. Ja mijn kloten, als kardinaal Danneels aan zijn fluit trekt, komt er wierook uit, zo 'n foefjes kan ik ook uit mijn niet zo katholieke fluit te voorschijn toveren.

Het begon al toen ik ontdekte dat nog mijn vorig adres genoteerd stond op mijn herstellingsbon. De klojo 's van Mediamarkt weten blijkbaar niet dat je een identiteitskaart moet omdraaien, om te zien of het adres niet veranderd is. Maar nee, zoveel verstand zit niet in hun microscopisch kleine mierenbreintjes, waarbij je een Hubble-telescoop nodig hebt om die te kunnen waarnemen.

Ik dan maar een e-mail gestuurd om mijn correcte adres door te geven. Geen probleem. De interne communicatie bij Mediamerkt is zo perfect als de procreatiemogelijkheden van de paus zijn, onbestaande dus. Wekenlang lag een brief te wachten op mijn antwoord, dus doorstuurd naar het verkeerde adres.

Na maanden lang wachten, zo lang als een gemiddelde kardinaal nodig heeft om klaar te komen bij een 17-jarige maagd, was het eindelijk zover: mijn pc was zogezegd hersteld!  Ja mijn kloten, hebben ze me daar eventjes weereens bij mijn -overigens niet zo kleine- pietje genomen! Toen ik de pc thuis uit de verpakking deed, hoorde ik een verdacht geluid. Het was alsof mijn computer rammelde als een gereedschapskist. Ik kon mijn oren niet geloven. Ik heb hem dan maar opengeschroefd en zag dat de ventilator los zat rond te slingeren in de pc-kast!

Als een goede katholieke jongen nam ik eerst de schuld op mij: ik zal wel iets verkeerd gedaan hebben bij het vervoer van de pc. Ja mijn kloten, zo dacht ik na een tijdje, ik ben heel voorzichtig geweest, dus is het de schuld van MediaMarkt. Er is schade opgetreden tijdens het herstellingproces of het transport.

Dus hem opnieuw binnengedaan bij MediaMarkt, weer dezelfde eindeloze lijdensweg van Christus, ik trek nummertje 34 en momenteel wordt 'klant' nummer 97 bediend, net als bij een uit de kluiten gewassen beenhouwerij. Wist je dat Mediamarkt speciaal een nieuwe ruimte heeft gebouwd voor de 'klantendienst' ,'herstellingen', 'service', allemaal verbale windhozen waarin het personeel gespecialiseerd is om consumenten met een kluitje in het riet te sturen? Omdat ze in de vorige ruimte de stortvloed van ontevreden consumenten niet meer konden verwerken, allemaal slachtoffers van de goedkope brol van MediaMarkt, die zichzelf in de vernieling -total loss- hadden gereden. En dan maar de illusie in stand houden dat die wrakken kunnen hersteld worden.

(dit zal nog een vervolg krijgen, RUKKERS van de MEDIAMARKT!!! Ik schrijf naar Test-Aankoop!!!!!!)

(hou eventjes op, zo kan ik nog UREN doorrazen, over mijn woede op grote ICT-en multimediabedrijven, zoals onlangs ook met Telenet, toen ik een domeinnaam had geckocht en het drie à vier maanden duurde vooraleer ik die kon gebruiken. 'Veel beloven en weinig geven doet de zotten in vreugde leven', zo omschreef mijn grootmoeder de strategie van de borstelfabrikanten in Lokeren rond 1900 ten aanzien van hun arbeiders. De borstelfabrikanten anno 2008, dat zijn de ICT-giganten, hoewel ze al iets flitsender producten maken dan borstels, de zotten, dat zijn wij, de  naïeve consumenten, die geloven in hun flutjesverhalen...

Ach, of het nu om borstels of om computers gaat, de fundamentele wetten van het kapitalisme zullen altijd dezelfde blijven, niet behoeftebevrediging van de mensen (of in de sfeer van diensten: probleemoplossing), maar winstmaximalisatie zal altijd centraal staan. Onnozelaars, die denken dat het anders is...

Sinds een tijdje had ik problemen om clipjes in Youtube op volledig scherm af te spelen, terwijl dat voordien niet het geval was. Opgelet: het gaat om videootjes in Youtube zelf, clipjes van het videoforum dat je in je blog brengt, kunnen nog altijd niet op volledig scherm afgespeeld worden.

Ik heb de oplossing voor het probleem gevonden. Rechtsklik op het videoschermpje en klik de optie 'settings' aan. Daar zie je de settings van de Adobe Flash Player. Klik dan op het linkse icoontje (een pc-schermpje) en vink vervolgens 'enable hardware acceleration' uit. Daardoor kan je Youtube-video 's weer op volledig scherm bekijken.

Nooit vies van een potje technologie, groet ik jullie.

Johnasatyricon

Ik citeer uit een artikel van Express.be van Dominique Dewitte op 1 oktober 2007. Ga daarnaartoe al u dit artikel in zijn context wil bekijken.

(....)"Terwijl ik dit schrijf lijkt de rust te zijn teruggekeerd in de straten van Myanmar, het voormalige Birma, waar al decennialang een meedogenloze militaire junta de plak zwaait. Boeddhistische monniken, die een sleutelrol speelden in de in bloed gesmoorde opstand van 1988 tegen de dictatuur, haalden ook afgelopen weken het wereldnieuws met hun demonstraties.

Maar omdat het neerschieten van ongewapende demonstranten in het YouTube-tijdperk geen optie meer is, moest de militaire junta van generaal Than Shwe haar tactiek aanpassen. Het internet werd afgesloten 'omdat een kabel onder water is beschadigd', aldus een functionaris van het Birmese telecombedrijf Myanmar Post. Internetcafés zijn dicht en de helpdesk van de belangrijkste provider beantwoordt geen telefoontjes.

Het nieuws over de opstand is de afgelopen tijd voor een belangrijk deel via internet verspreid. Om dat tegen te gaan blokkeerde de regering al weblogs en andere sites met informatie over en foto's van de protesten. Maar de moeite was tevergeefs: elke dag waren er nieuwe foto’s en reportages van duizenden in het rood geklede monniken die de regen en de strijdkrachten trotseren, en dat terwijl er praktisch geen westerse journalist in Myanmar aanwezig is (zelfs de BBC doet verslag vanuit het buurland Thailand).

De informatie, foto’s en filmpjes worden meestal naar organisaties als The Irrawaddy( irrawaddy.org ) gestuurd, een politiek tijdschrift van Myanmarese journalisten die in ballingschap in Thailand wonen. Deze site werd afgelopen maand door 31 miljoen mensen bezocht. Maar ook op de website YouTube staat een clip die is geplaatst door iemand die de naam van juntaleider generaal Than Shwe als gebruikersnaam heeft opgegeven.

In april 1937 slaagde de Spaanse dictator Francisco Franco er ei zo na in om de brutale vernietiging van het Baskische dorp Guernica aan het oog van de wereld te onttrekken. Slechts door de -eerder toevallige- aanwezigheid in het kleine dorpje van 3 Britse en 1 Belgische journalist kwam de waarheid over het eerste terreurbombardement op burgers in Europa alsnog aan het licht.

Een situatie die vandaag totaal ondenkbaar is. Want terwijl de straatreporters met hun gsm's het onrecht filmen en de burgerjournalistiek de blogs van informatie voorziet, bijten de laatste dictators en tirannen hun tanden stuk op het wereldwijde web.

Niet enkel pornografie doet het dus goed op populaire platforms die videos delen; sites als YouTube, DailyMotion en hun talloze varianten zetten met gemak ook militaire junta's in hun blootje en de eens hooghartig ongenaakbare muziekindustrie in haar hemd.

Velen zeggen dat dit jaar het Jaar van YouTube wordt - het beste bewijs dat internet een medium is dat muren sloopt en naarmate de technologie evolueert steeds meer mensen hun stem bezorgt.

Een ander fenomeen dat totaal aan de aandacht van de trendwatchers ontsnapte, staat rechtstreeks in verband met de opkomst van dit massamedium. Sinds eind jaren '90, van Napster over P2P, tot iTunes en... YouTube, worstelt internet met (de vrijheid van) auteursrechten en intellectueel eigendom. Uiterst succesvolle en bewezen zakenmodellen van kranten, magazines, televisiezenders en andere mediaconcerns kreunen onder de druk, veroorzaakt door de totaal nieuwe manier waarop populaire cultuur en nieuws wordt geconsumeerd, verdeeld en zelfs gemaakt.(...)".

Het internet is een schitterend medium om opinies te ventileren die afwijken van wat de machtshebbers willen. Het web is een radicaal democratisch-anarchistisch medium. Daarom is het zo gevaarlijk voor de politiek-economische elite.

Tegenwoordig kan iedereen zijn eigen uitgeverij en televisiestation maken op het web maken. En dit raakt aan de machtspositie van gevestigde mediabelangen.

Dit clipje gaat over de censuur die de Chinese overheid op het web uitoefent. Chinese Googlaars krijgen bij het intikken van bv. 'Tienanmen' een leeg scherm te zien.

Dit is natuurlijk een extreme situatie, die bij ons gelukkig niet voorkomt. maar geloof me, er zullen meer geraffineerde methoden komen vanwege de machtshebbers om de vrijheid van meningsuiting ook bij ons te beknotten, en alle opinies die haaks staan op belangen van het Westers economisch wereldbeeld, de kop in te drukken.

Net zoals elke menselijke activiteit is het web onderhevig aan cyclische patronen. Elke webmaster zal je vertellen dat de bezoeken aan zijn site niet gelijkmatig over de weekdagen gespreid zijn. Op sommige dagen zijn er altijd meer bezoekers dan op andere dagen, en welke dagen dat zijn, hangt waarschijnljk in grote mate af van de inhoud van je site.

Ik werd getroffen toen ik het duidelijk weekpatroon van de zoekterm 'Youtube' zag. Het hoogtepunt van het Youtuben ligt duidelijk in het weekend, met als topdag de zaterdag. Op zondag blijft youtube ook populair, maar al wat minder dan op zaterdag.

Duidelijk zie je dat het Youtuben in vrije val gaat wanneer de werkweek begint. Mensen hebben dan wel wat anders te doen dan op Youtube naar clipjes te kijken. Het Youtuben blijft heel de week laag in vergelijking met het weekend, maar dan begint het terug vanaf vrijdagavond, dan is er reeds een lichte heropleving, om op zaterdag een piek te beleven.

Ik vroeg mij af of andere zoekwoorden ook een dergelijk weekpatroon kennen. Ik neem aan dat 'Youtube' een entertainment-zoekterm is. Dit betekent dat mensen clipjes op Youtube bekijken voor de fun, en dat kunnen ze het best wanneer ze niet moeten werken.

Ter vergelijking heb ik een informatieve zoekterm gekozen, om die af te zetten tegen fun-zoektermen. Ik koos voor 'politics' ('politiek' had te weinig data). Daar zie je het omgekeerde patroon.

Die zoekterm scoort het hoogst tijdens de eerste helft van de werkweek, begint reeds te dalen als het weekend nadert, en kent een dieptepunt op de zaterdag. Je gaat meestal op zoek naar informatie, niet omwille van het amusement, maar omwille van de informatie. In het weekend hebben de meeste mensen wel wat leukere dingen te doen dan op het web naar informatie te zoeken. Dan willen ze fun, zowel in het reële leven, als inde virtuele wereld.

Naast steeds terugkomende cycli op korte termijn, zijn er de seizoenspatronen, maa dat is voor een andere bijdrage.

De internetgebruiker is stilaan een actieve participant geworden in het hele webvideogebeuren. Hij wil het gevoel hebben dat hij zelf de touwtjes in handen heeft, en niet gestuurd wordt door de providers.

Ik spreek uit eigen ervaring. Ik heb tot vervelens toe gesproken over de controverse Youtube-Dailymotion. Youtube biedt bij invoegen (to embed=invoegen, inwikkelen) van een clip maar één weergaveformaat, en dat is het kleine formaat. Bij Dailymotion heb je de keuze om de clip op het kleine formaat of op volledig scherm af te spelen.

Ik alvast moet het gevoel hebben dat ik zelf iets kan manipuleren, dat ik kan spelen met weergave-opties, bv. wisselen tussen het kleine formaat en de volledige schermweergave in Dailymotion. Dat is een andere manier van kijken.

Volledige schermweergave is dan weer niet zo leuk als je vlak voor je scherm zit, wel als je op minstens één meter van het scherm in je zetel gaat zitten, zoals je gewoon bent als je televisie bekijkt. Pas als we -letterlijk- meer afstand kunnen nemen van het computerscherm, kan webvideo een serieuze serieuze concurrent worden voor het bekijken van televisieprogramma 's en dvd's op tv-scherm.

Idem dito voor websites en blogs die mij direct overdonderen met toeters en bellen, muziek die ongevraagd begint af te spelen, popups die mijn scherm vervuilen, pijn aan de ogen doende flash-animaties, klokjes, bewegende vissen en andere rommel, waar ik allemaal niet om gevraagd heb. Het ergste is nog dat het minstens 10 seconden duurt vooraleer zo 'n blog te bekijken valt. Ze betalen zelf de prijs voor hun virtuele vervuiling. Dergelijke blogs vermijd ik als de pest, ik ga er met een wijde boog omheen.

Wij, webzoekers naar meerwaarde, wij willen behandeld worden als volwassenen, en niet als onmondige kleuters, die bij het handje moeten gehouden worden. 

Een nieuwe site functioneert als een soort YouTube voor wetenschappers.

Het gaat om de site SciVee. Onderzoekers kunnen er hun onderzoeksrapporten publiceren, vergezeld van audio- en videofragmenten.

SciVee is een samentrekking van het Engelse Science (wetenschap) en teevee (televisie). Het idee achter de site is dat veel wetenschappers hun werk aantrekkelijker kunnen maken voor een breed publiek door er audio- en videomateriaal aan te koppelen.

Lees hier het artikel van Planet verder

(Een goede raad voor bloggers: neem nooit een volledig letterlijk citaat over van een webmedium zonder bronvermelding, en vermijd al te specifieke informatie.

Ik heb er al verschillende keren auteursrechtelijke problemen mee gehad.

Kap bij voorkeur het artikel in het eerste kwart van de tekst over en verwijs naar de oorspronkelijke link, waar de geïnteresseerde surfer verder kan lezen!)

Op die manier vermijd je juridische problemen, maar dit bespaart jou ook al te grote lappen tekst, die volgens gebruikersonderzoeken niet populair zijn bij de bloggemeenscdhap. (Sorry voor de bloggers die dat wél doen, voor gespecialiseerde informatiesegmenten lukt dit misschien wél.)

Hoewel ik een zeer nederige webmaster ben, die altijd het surfgedrag van mijn bezoekers respecteert, is dit mijn persoonlijke favoriet. Ik krijg altijd kippenvel van die harde gitaarakkoorden van The Dire Straits: Money for Nothing!

Bovendien speelt Marc Knopfler een spelletje met zijn publiek, zoals elke artiest van wereldhistorisch betaamt.

Zoals je kan zien is de streaming-media technologie van het Parijse Dailymotion fantastisch. Binnen millisecondes - het tempo waarop de menselijke geest functioneert- laadt het clipje.

Bovendien kan je, al je dat wil, het clipje op volledig scherm bekijken, door op 'zoom'  (dit betekent: 'vergroot') te klikken, rechtsonderaan het Dailymotion-schermpje. Je kan altijd terugkeren naar de kleinere weergave door op de toets 'Escape' te drukken zodat je het clipje opnieuw kunt contextualiseren.

De betekenis van de toets 'Escape' is help! toon mij waar ik ben.

Ik ervaar altijd een grote ontroering dat ik dit alles heb kunnen ontdekken als amateur en mogelijk heb gemaakt voor mijn bezoekers.

Eén van de manieren waarop ik op mijn eigen site surf (ja, zelfs webmasters bekijken hun eigen site!), is om een muziekclipje dat ik gebracht heb, en waarvan ik hou aan te klikken, en dan mijn eigen -naar ik hoop- interessante teksten te bekijken.

Zo zijn bv. mijn bijdragen van de afgelopen uren -hoe laat is het eigenlijk?- tot stand gekomen, terwijl ik mijn eigen clipje van Linda Rondstadt 'That 'll be the day' eindeloos heb afgespeeld.  Je hoeft niet te blijven kijken naar de beelden, maar kunt rustig voorwaarts of achterwaaards surfen, terwijl de muziek op de achtergrond blijft spelen!

Het zorgvuldig organiseren van voorgrond en achtergrond -een concept van de Duitse Gestaltpychologie- is een handelsmerk van de succesvolle webmaster!

Wemasters, op het web moet je leren om cycli te organiseren: er is een tijd om gewelddadig door te drammen, en dan is het weer tijd om rustig een low profile aan te nemen!

Although working on the web is very fun, it also has its dangers and drawbacks for your physical and emotional health as a person.

As a webmaster, you can experience almost immediately the results of your labour input by resulting your hits, probably more fastly than other labourers.

This may become very addicting and induce an unhealthy lifestile.

Therefore- I speak from my own experience- don 't exagerate, respect your body and your emotional health. Make a deal with yourself, by ruthlessly turning off your computer at 6 or 7 PM, or whatever your working hours are.

Try not to make more than 8 or 10 hours in front of a computer screen, because in the long run, your life will eventually deteriorate.

Respect your food, physical excercise (just walking half an hour a day is sufficient for an adult), and your social contacts. This is all very neccessary to upload the batteries of a webmaster. Don 't overestimate your powers!

Living on the web is fun, but don 't make it an obsession and respect the limits of your body and your psyche.

A very good advise of a webmaster who has pesonally experienced the dangers of being too web-indulged.

Best regards,

Johnsatyricon 

De enige manier om succes te hebben met jouw blog is hem voldoende aandacht en liefde te schenken.

Sommige mediawatchers kunnen opgemerkt hebben dat ik niet zo actief ben op Johnsatyricon. Hun observaties zijn correct. Ik ben vooral bezig met andere blogprojecten.

De 10 % vaste bezoekers van mijn blog weten wellicht om welke immens populaire Skynetblog het gaat. Zal ik even een taalkundig trucje uithalen, laten we zeggen dat de initialen van mijn andere blog met meer dan een half miljoen bezoekers, 'OBPW' zijn, laat maar al jouw cryptologische en logische vaardigheden los op deze code.

Toon maar aan dat jij intelligenter bent dan die cryptologische genieën van Oxford, die de Duitse Ultra-code in WOII hebben gekraakt!

Anyway, wat ik wil zeggen is dat enkel liefde voor een blogproject voor bezoekersaantallen kan zorgen. Terwijl ik dit schrijf, hoor ik muziek van die vreselijke softie, Raymond van het Groenewoud, met van die verschrikkelijke 'huig-R'.

Alle mensen met een huig-R moeten volgens mij tegen de muur geplaatst worden, als in het executiepeleton van Goya, 'Los desastros de la guerra'.

Enkel ironie om aan te tonen dat niemand baas is over het internet, en dat niemand de correctheid of de moraliteit van informatie op het web kan controleren, tenzij God en Kim Holland, de grootste pornoster van Nederland.

Hoewel ik vooral bezig ben met rand-erotische stuff, muziek uit de seventies, en grappige clipjes, mag ik een speciaal segment niet vergeten: die over 'grappige dieren'. Westerlingen houden enorm van hun huisdieren, en mijn zoekresultaten wemelen dan ook van zoektermen zoals 'grappige katten' en 'domme honden'.

Persoonlijk vind ik de clipjes die ik daarover breng nogal melig, maar een belangrijke les voor webmasters is dat hij een geen enkel bezoekerssegmentsegment mag verwaarlozen. Als een groot deel van mijn bezoekers dit wil, dan breng ik grappige clipjes over dieren. Je moet als webmaster de nederigheid aankweken om altijd de wil van jouw bezoekers te respecteren.

Want vergeet nooit, er zijn miljarden andere sites die binnen een kliklengte bereikbaar zijn!

Een vuistregel in management is de 20/80-regel. Eenvoudig uitgelegd betekent dit bv. dat 20 % van jouw producten voor 80% van de cashflow zorgt. Uiteraard moet je dit niet letterkijk nemen, het is maar een metafoor om te zeggen dat 'enkele' producten uit jouw assortiment voor de 'grootste' omzet zorgen.

Die 20/80-regel kan ook toegepast worden op jouw blog en het kan een belangrijk beleidsinstrument worden voor jou als webmaster. Want hoe groot ook jouw sociaal netwerk van vriendelijke mensen die jouw blog bezoeken, heel veel verkeer op jouw blog komt van toevallige Google-surfelaars, die een zoekterm intikken, en via de links die Google genereert op jouw blog terechtkomen.

Je zal na verloop van tijd opmerken dat het steeds via dezelfde zoektermen is dat surfers op jouw blog terechtkomen, en ook dat het steeds dezelfde content is die via Google wordt aangeklikt. Dit bedoel ik met de 20/80-regel toegepast op blogs, met name dat 'enkele' zoektermen tot het meeste verkeer tot jouw blog leiden, en dat 'enkele' posts' het populairst zijn, ttz de meeste bezoekersaantallen en pageviews genereren.

Probeer die populaire zoekwoorden en posts van jouw blog te achterhalen, dat is niet zo moeilijk, als je enige smaak hebt voor statistiek en cijfergegevens. De meeste mensen hebben een hekel aan statistiek, wellicht  een erfenis van het al te abstracte wiskunde-onderwijs -ik vond dit ook niet leuk als een vooral taalvaardig persoon-.

Maar statistiek is wel degelijk leuk als je het kan toepassen op dingen die jou terharte gaan, en ik neem aan dat je wel degelijk geïnteresseerd bent in het succes van een uitermate persoonlijk project als een blog.

Als je in de loop der tijden voldoende statistieken over jouw blog hebt verzameld, dan zul je merken dat je -tot jouw grote verbazing- sterk staat in bepaalde nichesegmenten in Google, waar je helemaal niet aan gedacht had.

Zo scoor ik bv. met Johnsatyricon heel sterk op de 'markt' voor 'Fisher Z' en 'Nina Hagen', beide groepen uit de seventies. God weet hoe dit komt. Misschien zijn dit 'ondergewaardeerde' aandelen-zoektermen die niet voldoende door sterkere commerciële sites gedekt worden.

Op die manier kan je op het spoor komen van segmenten waar potentialiteit in zit. Want als jij als amateurblogger sterk scoort op bepaalde zoektermen, -sterker dan commerciële sites-, dan betekent dit dat er een grote vraag is naar dit soort content, die niet voldoende geschraagd wordt door het aanbod van commerciële sites. In dit concrete geval gaat het wellicht om 'nostalgy'-music uit de seventies, waar mensen van mijn generatie, de veertigers, zo dol op zijn.

Als een 'postludium' op mijn vorige bijdrage. Succes hebben op het web is een kwestie van goed je taal te bespelen. Hoe rijker je taalregisters, hoe meer de kans dat je wordt opgemerkt door de anonieme zoekrobotten van Google en andere. Want voor zover ik het systeem- Google begrijp (niemand weet hoe zijn algoritmes werken), is dit vooral gebaseerd op taal.

Ik moet nog verder onderzoeken in hoeverre de inhoud van clips en pics door Google in rekening worden genomen bij de ranking van de zoekresultaten.

Maar ik zou je aanraden, ook als je vooral clipjes en foto' s brengt: zorg voor krachtige titels met succesvolle zoekwoorden, en schrijf een klein tekstje om je clipjes/picjes te omkaderen en te contextualiseren. (Ik doe het ook niet altijd, 'guilty as charged').

Leg jezelf de discipline op om steeds tags en categorieën in te vullen. Ik weet het, dit is heel vervelend, en ik doe het ook niet graag, de mens is nu eenmaal een lui wezen. Maar op de lange termijn draagt dit zeker bij tot het succes van je blog. 

Want taal op het web werkt!

Even serieus nu, dit is serieus sociologisch onderzoek. 'Man' wordt nog steeds meer als zoekterm ingetikt dan 'vrouw', terwijl 'moeder' een hogere score heeft dan 'vader'. Dit betekent dat vrouwen op het net nog steeds meer in hun biologische rol van moeder worden aangesproken dan in hun puur vrouw-zijn. Er is nog werk aan de winkel op het web, carrièremeisjes!