Johnsatyricon

Gisteren rond middernacht wou ik gaan slapen, toen ik mij eensklaps herinnerde dat er op Canvas een documentaire werd uitgezonden over AC/DC. Dat wou ik absoluut niet missen. Ik heb het programma opgenomen en een montage gemaakt van het interview met Angus Young, het 'beest van AC/DC, die steevast in een schooluniform de pannen van het dak rockt.

Dat 'beest' blijkt nogal mee te vallen. Het is de eerste keer dat ik een interview met Angus Young zag. Hij is nu een bezadigde vijftiger, die -in tegenstelling tot vroeger- kan party'en 'for seconds'. Ja we worden allemaal een dagje ouder, zelfs hardrockers, dat zootje ongeregeld met harde gitaren, waartoe ik mij in mijn wildste dromen beken. Angus Young komt mij over als een sympathiek burgermannetje, die toevallig geworden is tot één van de grootste iconen van de rockmuziek, met die scherpe gitaarakkoorden, steevast opgevoerd in schooluniform, en in deze reportage kan je zien vanwaar deze obsessie komt.

Vergeet ook niet de uitspraak van de zanger van AC/DC: sommige mensen kunnen rocken, maar ze kunnen niet rollen, een sneer naar de ettelijke heavy metal epigonen, die wel hard kunnen spelen, maar niet rock 'n rollen. Daarom: AC/DC, de ultieme rock 'n roll-band!

(Sinds heel recent kan je clipjes van Youtube die op een blog als deze afgespeeld worden, op volledig scherm bekijken! Klik op het tweede knopje van rechts, onderaan in het menubalkje!)

Ik kan het niet langer meer verhullen, Johnsatyricon is een oude tsjoeker die op tram 4 zit. Muzikaal ben ik blijven steken in de seventies, toen ik jong was.

Er was toen een concurrentiestrijd met mijn jongere broer, om de meest flashy grammofoonplaten (ja, nog geen cd 's!) van hardrockgroepen in de bibliotheek van een kleine provinciale stad uit te zoeken. Ik lag altijd een lengte voor op hem, maar hij heeft het uiteindelijk gemaakt als gitarist in verschillende rockgroepjes.

In de seventies was Judas Priest enorm populair, tenminste in het headbanging-segment.

Daarom, als ode aan die periode hier hun machtige song 'Living afte Midnight'.

Om tot vervelens toe de gebruiksvriendelijkheid van Dailymotion te demonstreren in vergelijking met Youtube, klik op 'zoom' in het menubalkje onder het scherm om de clip op volledig scherm te bekijken. Wanneer gaan de heren van Youtube-Google begrijpen, dat het dit is wat wij clipjesliefhebbers willen?

OK I must apologize myself to Youtube and Sknet, because, after all I WAS able to embed the historical footage of the 1973 version of 'Smoke on the Water'. Probably, my incompetence was due to my being too drunk. But, all things past, enjoy this historical clip of 'Smoke on the Water' of Deep Purple...Again, an interesting historical detail: you see the audience sitting on chairs, as I myself experienced, while watching an AC/DC concert at the end of the seventies, which is nowadays unbelievable...

I came to know this group through my brother. The song is called: 'Breaking the Law'. Isn 't this what we 're sometimes all dreaming of: breaking out of our stupidifying social roles of husbands, money earners, fathers, honorable members of society, and become murderers, rapists, arsonists, bank robbers, anti-capitalist terrorists, or anything that could make our stupid lives more thrilling?

Ik heb mij sufgezocht op internet naar historische clipjes uit de jaren zeventig van "Smoke on the water" van Deep Purple, maar ik heb die niet gevonden. (Er zijn er natuurlijk wel uit de jaren tachtig en negentig). Dan maar "Black night", met die langharige proleten, waaaronder de fenomenale gitarist Richie Blackmore...

Misschien is het een fundamentele wet van de menselijke ontwikkeling, dat hoe ouder hij wordt, hoe meer hij teruggrijpt naar de ervaringen van zijn jeugd. Ik was getuige van een concert van AC/DC, in zaal Roma in Borgerhout, ergens aan het eind van de jaren zeventig, toen zanger Bonn Scot nog leefde (helaas overleden door gestikt in zijn braaksel...). Het was in een cinema-zaal en de zitjes op de eerste rijen waren volkomen vertrappeld door de enthousiaste hardrockfans...