Johnsatyricon

De Partij voor de Dieren in Nederland, waarover ik vanmorgen reeds sprak, heeft een bijzonder mooie videoclip op Internet gezet als verkiezingspropaganda. De nieuwe kleine partijen verstaan beter de kracht van Internet om het fijnmazig weefsel van de samenleving te infiltreren. Niet dat ik zo 'n fervente Gaiajongen ben, maar de visie van de Partij voor de Dieren is ingebed in een groter ecologisch denken, dat respect voor de meest weerlozen en rechtelozen tot een maatstaf voor de menselijke beschaving stelt. De Revolutie van de koeien is een metafoor voor de talloze micro-revoluties die overal ter wereld plaatsvinden: zij die gezwegen hebben, beginnen nu te spreken en het geluid van hun stemmen valt valt niet meer te smoren...

De partij voor de dieren heeft in Nederland twee zetels veroverd. Haar voorzitster, Marianne Thieme, is een godverdomd mooi vrouwtje. Zo 'n Hollands teefje zou ik ook wel in huis willen. Neen, alle gekheid op een stokje, ik heb veel respect voor deze vrouw.

Men leert heel veel tijdens een zondagse wandeling door de darmen van Antwerpen.

Heren alcoholisten! Zelf ben ik een niet onenthousiaste fan van Bacchus, de god van de wijn. Dat u zich lazarus wil drinken, daar heb ik geen zaken mee. We leven ondanks alles in een vrij land.

Maar gelieve niet uw flessen in electriciteitspalen te deponeren! Daar zal Electrabel niet mee opgezet zijn. Wou u misschien de electronische verkiezingsresultaten van Antwerpen verstoren? Is het door uw toedoen dat de Spa zo gestegen is? Of was u te dronken en hield u deze electriciteitspaal voor een groene bol? Dat u wil sorteren, dat siert u.
Maar, knoop het voor eens en voor altijd in uw oren: electriciteitspalen zijn geen groene bollen!

een anonieme Antwerpenaar