Johnsatyricon

Soms vindt men op youtube echte pareltjes van unieke historische opnames, zoals deze Jimmi Hendrix in het programma Tienerklanken van 7 maart 1967 op de BRT...

I cannot hide my tremendous feelings of respect for Jimmi Hendrix, for he is a monument of Western cultural history. You, young guitarists, or would-be guitarists, This is REAL guitar art. So if you really want to be a good guitarist, please study his style, for no one could (and still can) play this instrument as he did. Again he belonged to my generation of post-war baby boomers...

The Dire Straits zijn ongetwijfeld één van de belangrijkste groepen van de jaren tachtig en negentig. De gitaarstijl van Marc Knopffler is onnavolgbaar zangerig en poëtisch. Hier de aangrijpende song 'Brothers in Arms', met een ongelooflijk mooie videoclip, opgedragen aan die miljoenen mannen die in de 20ste eeuw vochten, leden en sneuvelden. En het oorlogsgeweld is nog lang niet gedaan, integendeel...

Ik moet zegen dat ik niet zozeer geloof in reïncarnatie, maar na het bekijken van deze video ben ik misschien bereid om mijn opvatttingen te herzien. Jimmy Hednrix speelde gitaar met zijn tanden, deze jongen doet het met zijn voeten. Ik moet zeggen dat ik als ik roadie was, ik liever voor Jimmy Hendrix zou werken dan voor deze jongen, want je als je die moet gitaar inpakken, doe dat maar eens met de geur van die zweetpateekes....Het is natuurlijk wachten op de volgende reïncarnatie van handige jongens die gitaar kunnen spelen met hun lul. Hoewel, in India zullen er wellicht verlichte yogi 's zijn, voor wie dit een koud kunstje is...

Stevie Ray Vaughn was een absoluut jeugdidool van mij. Ik was dan ook zoals zovelen aangeslagen door het nieuw van zijn dood in 1990, toen zijn helicopter neerstortte. Tegenwoordig bestaan er hordes jeugdige bluesepigonen die zijn fenomenale gitaarstijl imiteren, die op zijn beurt gebaseerd was op de stijl van Jimmy Hendrix. Nu is die stijl van spelen bijna gemeengoed geworden in het harde gitaarsegment van de blues, maar begin jaren tachtig was die enorm vernieuwend...