Johnsatyricon

Net nu vergrijzing en uit de pan swingende pensioennlasten een kordaat beleid vereisen, komt de alcoholische clown Michel Dardenne op dit departement. Dardenne is het vleesgeworden archetype van het Waalse socialisme met maffieuze trekjes. Dardenne is postjespakkerij en clientelisme en drankmisbruik. Zijn uw pensioentjes in goede handen bij deze man? Toegegeven, Michel is een sympathiek man, met wie het leuk is om ettelijke pintjes te pakken in een Volkshuis, maar men kan deze fratsenmaker bezwaarlijk een goed bestuurder noemen.

De federale regering wordt hoe langer hoe meer de parkeerplaats  voor uitgerangeerde regionale politici, een supermarkt van postjes, waar die hun riante salarissen kunnen blijven trrekken, in ruil voor weinig toegevoegde waarde. Ik heb medelijden met premier van Rompaey om over dit narrenschip te blijven heersen.

Neen, mijn conclusie is al sinds geruime tijd gemaakt. Ik heb de aftakeling van het federale niveau sinds 2007 met verwarring en stijgende ergernis waargenomen. De realiteit is dat België sinds dit rampenjaar niet meer bestuurd wordt. De situatie is gebetonneerd, en de enige rol die de federale regering nog speelt, is het blijven doorsturen van de geldstromen van de sociale zekerheid. Voor de rest is haar rol uitgepspeeld.

Daarom sta ik achter de regering Peeters-De Wever-Gennez. Niets meer verwachten van het fedeale niveau, en maximaal de Vlaamse bevoegdheden ontplooien, tot op het randje van de wettelijkheid. Niet verwacthen dat er nog een staatshervorming komt. Er wel over praten met de Franstaligen, maar met minimale verwachtingen.

Let wel, de Vlaamse regering is ook een exponent van de particratie, waar een intellectueel als Vandenbroucke wegens te weinig sexy -versta niet passend in de Vlaamse fritkotencultuur- wordt uitgerangeerd, en waar een politiek creatuur als Joke Schauvliege minister van Cultuur wordt. Wier laatste culturele exploot een Vlaamse pensenkermis of een klucht van de boerinnenbond was. Geef mij dan maar een techneut die tenminste in zijn vakgebied beslagen is, zoals de minister van Begroting, Voka-man Philippe Muyters. Men kan dan al lullen dat die man niet verkozen is, dat dit niet democratisch is. Who cares? Liever een niet-democratisch zakenkabinet dan een democratisch verkozen narrenschip. De historische evolutie is onafwendbaar.

Neen, ernstig, democratie betekent -en heeft nooit iets anders betekend- dat de burger voor de volgende vier-vijf jaar de machtsverhoudingen tussen partijen vaststelt. Wij hebben geen greep op de regeringssamenstelling, noch op de keuze van de ministers. Dit is een zaak van de partijen. Dat men dan tenminste vakministers uitkiest, ook van buiten het parlement, die een speciale competentie hebben op hun beleidsgebied.

Het kan toch niet langer dat iemand -nogmaals, niets persoonlijks- als Schauvliege niets afweet van cultuur en dan minister van Cultuur wordt. Zoals Tom Lannoye zegt, dit zou niet van een sollicitant geduld worden. Of een pretfles zoals Dardenne op Pensioenen. Ook daar zou iemand met een speciale competentie op dit beleidsgebied moeten geplaatst worden, desnoods van buiten het parlement.

Eentje uit de oude doos, waarbij Dardenne, de Napoleon van de Volkshuizen, zijn "logique présidentielle" uitwauwelt. Schol, Michel!