Johnsatyricon

De vrije markt -of het kapitalisme, zo je wil- is door massaproduktie in staat om goedkoop produkten te produceren die wij nodig hebben. Maar er vindt enorm veel grondstoffenverspilling plaats. Laat mij spreken vanuit een concrete ergernis. Ik ben op mijn best als ik vanuit eigen ervaring een economisch probleem beter leer begrijpen. Een houding die ik je ten zeerste kan aanbevelen, want alleen in je levensfeitelijk ervaring worden wereldproblemen concreet aangevoeld.

Lach mij nu niet uit, maar het gaat over stofzuigers. Jaren geleden heb ik zo 'n goedkoop ding gekocht, en daar waren speciaal voor dat apparaat bestemde stofzuigerzakken bij. Doorheen de jaren zijn die allemaal verbruikt. Ik dus naar de Mediamarkt om zo 'n speciale stofzuigerzakken te kopen. Mijn stofzuiger was een goedkoop produkt, misschien bestaat het bedrijf allang niet meer. Dus geen speciale storfzuigerzak gevonden voor mijn beestje. Neen, wel 7345 verschillende soorten sorfzuigerzakken, de ene al groter dan de andere, rechthoekige, vierkantige, paralellopipedumvormige stofzuigerzakken. Dan maar experimenteren met 'universele' stofzuigerzakken, die zogezegd in alle stofzuigers passen. Maar de fitting past niet precies, de zak is veel te groot en vormt een blaas in mijn stofzuiger, waardoor hij minder goed zuigt. In arren moede begon ik dan maar zonder stofzuigerzak te zuigen, maar daardoor raakt de motor verstopt. Tenslotte heb ik het opgegeven, en ben ik overgeschakeld naar de primieve technologie van de borstel.

Wat wil ik met dit voorbeeld zeggen? Als de fabrikanten onderling zouden afspreken om slechts enkele standaardmodellen te produceren, met stofzuigerzakken, die in verschillende modellen passen, dan zouden wij verlost zijn van een stresserend keuzeprobleem (want welke stofzuigerzak past precies in onze stofzuiger), en er zou minder grondstoffenverspilling zijn in de produktie van een eindeloze reeks stofzuigers in verschillende vormen, hoogtes en breedtes, geuren en kleuren. Liever een beperkt Oostblokassortiment, met een gegarandeerde beschikbaarheid van wisselstukken, ook jaren na de aankoop. Want wat zal er in mijn geval wellicht gebeuren? Ik zal doodgaan van frustratie, want een borstel is je dat toch niet (je verplaatst eigenlijk het stof in de lucht). In arren moede zal ik dan een nieuwe stofzuiger kopen, en zo kan de hele cyclus van verspilling opnieuw beginnen.

Hoeveel stofzuigers worden niet weggeworpen, omdat de juiste wisselstukken (zoals stofzuigerzakken) niet meer voorradig zijn? En hoeveel menselijk kapitaal wordt er niet verbruikt om alsmaar nieuwe stofzuigers te ontwerpen en te produceren? Neen, heren stofzuigerfabrikanten, slechts enkele betrouwbare modellen, met nog jaren nadien beschikbare wisselstukken, die in massa geproduceerd worden. Dit is ecologisch verantwoord produceren, en daar worden we allemaal op lange termijn beter van: minder grondstoffenverspilling, minder afvalverwerking, minder keuzestress en een grotere tevredenheid in hoofde van de consument. De intelligente lezer begrijpt natuurlijk dat het mij niet zozeer om stofzuigers te doen is, dan wel om aan te tonen dat ook een markteconomie tot verspilling leidt, een euvel dat men vroeger nogal eens aanwreef aan meer centraal geleide economieën.

Tegenwoordig is (of was?) er een tentoonstelling over de 'rommel' die de onlangs overleden filosoof Jaap Kruithof in de loop van zijn leven verzamelde. Jaap Kruithof was één van de laatste marxistische denkers in ons land. Hoewel ik het niet altijd eens kon zijn met zijn radicale visies, heb ik altijd een enorm respect gehad voor zijn gigantische denkkracht. Maar dit terzijde. Als links denker fulmineerde Kruithof uiteraard tegen de wegwerpmaatschappij. Hij vond nog bruikbare dingen tussen de rommel die mensen wegsmijten. Hij maakte er een gewoonte van om rommelmarkten af te schuimen en daar spulletjes aan te kopen, die voor hem een emotionele of een gebruikswaarde hadden.

Ook ik, net als jij denk ik, worstel met het probleem van 'rommel'. Ik heb het over kleine voorwerpen, die we ooit gekocht hebben, of cadeau hebben gekregen, of  geërfd hebben. Dingen die we ooit gebruikt hebben, dan in een kast of op zolder belanden. Je kan ze nog gebruiken, maar ze zijn gedemodeerd, of je bent er niet meer aan gehecht.

Je kan ze naar het containerpark doen, of -sociaal nuttiger- aan een kringloopcentrum afgeven. Maar je denkt: al die rommel bij elkaar moet toch nog enkele tientallen euro waard zijn.

Sommige mensen maken er een hobby van om hun zondag op te offeren, door hun rommel op een rommelmarkt te koop aan te bieden. In Antwerpen is er bv. de Sjacheraarsbeurs. Ik zou dat niet kunnen, zo een hele dag achter een kraampje staan om ochot ocharme misschien een paar euro te verdienen.

Dan is er tegenwoordig e-bay. Ik heb daar al eens een ijskastje verkocht. Maar dit was een andere situatie, dan die waarover ik nu spreek. Dat ijskastje was nog maar enkele maanden waard, en had dus nog een grote waarde. Je verliest natuurlijk een deel van de oorpronkelijke marktwaarde, maar het is de moeite om je bij e-bay in te schrijven, een account aan te maken (je account moet in Zwitserland worden goedgekeurd), een digitale foto te maken van je ijskastje, een beschrijving te geven van de lengte, hoogte en breedte.

Want daar gaat het om, de verwachte opbrengst van de verkoop van je rommel, moet in verhouding staan tot de moeite en tijd die je daaraan moet besteden. Ik heb nogal wat oude pocketboekjes die ik wil verkopen. Maar voor een pocket kan je ten hoogste 0,5 tot 1 euro krijgen. Die verwachte opbrengst is te klein om uit mijn luie zetel te komen, een digitale foto op te laden. Zelfs als ik dan al een koper zou vinden, dan moet ik zelf voor het transport zorgen. Dit betekent naar de post gaan om daar een geschikte doos of envelop te kopen, er een postzegel op te plakken en het naar de koper op te sturen. Ik bedoel maar, voor een halve euro doe je die moeite niet.

En zo blijf ik met heel wat dode materie in boeken zitten. Bij de Slegte willlen ze ze niet (ook daar is de richtprijs 1 euro per boek), ook niet in tweedehandsboekenwinkels, die zelf met een massale stock onverkochte boeken zit. Ik doe ze niet weg, omdat alles bij elkaar geteld ze misschie nog wat euro 's waard zijn.

Neen, dan kan je beter rommel in bulk verkopen, bv. 1 kilo boeken voor 5 euro of 1 kubieke meter huishoudgerief voor 5 euro. In plaats van alles minutieus te beschrijven. Dat is de moeite niet voor die enkele eurocenten die je er nog voor kan krijgen. Rommel in bulk verkopen, af te halen door de koper.

Dit lijkt misschien onnozele vitterij, waarover ik nu schrijf.  Maar het gaat wel degelijk om serieuze economische wetten rond de marktwerking. Zelfs de grootste waardeloze rommel kan misschien voor iemand een sentimentele of gebruikswaarde hebben. Maar de moeite die koper en verkoper moeten investeren om elkaar te vinden, noemt men transactiekosten. In dit geval gaat het vooral om zoekkosten. Maar ook kosten op e-bay, om je rommel te etaleren. Want e-bay is niet gratis. Al die kosten zijn voor mij te hoog om mij daarmee bezig te houden. Waar blijft die container trouwens?

Het ultieme plan van de financiële wereldelite is aan het licht gekomen. In het geheim, ver weg van de camera 's  en democratische controle, zijn ze al sinds jaren aan het werk om de dollar, waarvan de waarde onvemijdelijk zal ineenstorten, te vervangen door een nieuwe wereldmunt, de AMERO. Vandaag is gelekt dat 800 miljard Amero 's verscheept zijn naar de Chinese Ontwikkelingsbank. Voor het eerst zien we ook echte beelden van de nieuwe munt. Men leest de inscriptie 'North American Union'. Over deze Noord-Amerikaanse Unie wordt al jaren gespeculeerd. Het gaat om de fusie van de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Volgens welingelichte bronnen zou President Bush reeds in het geheim deze Noord-Amerikaanse Unie afgesloten hebben in 2005. Amerikaanse regerings- en financiële kringen hebben er alles aan gedaan om dit feit voor het publiek te verbergen, door dreiging, het sluiten van websites en blogs. Maar de overheidscensuur heeft niet belet dat toch één financiële analyst zich in 2006 op CNN cryptisch uitsprak over de Amero en de Noord-Amerikaanse Unie.

De berichtgeving is verwarrend, en de verschillende bronnen spreken elkaar tegen. Wanneer zou de Amero ingevoerd worden? Welke is de verhouding van de Amero tot de huidige dollar? Ik heb op internet geruchten gelezen -die echter niet bevestigd worden door semi-officiële bronnen- dat één Amero de waarde zou hebben van 150 huidige dollars. Alsdeze geruchten waar zijn -en ik zeg als dit waar is- dan zou dit de massale verarming van de Amerikaanse bevolking met zich meebrengen. Bovendien bestaat er geen zekerheid of alle dollars inwisselbaar zullen zijn in Amero 's. Het lijkt waarschijnlijk dat de eocnomische en financiële elites in het geheim hun dollars reeds hebben omgewisseld voor Amero 's, en dat er slechts kruimels zullen overblijven voor de gewone man in de straat.

Het begint er steeds meer op te lijken dat het de elites van Wall street bewust hebben afgestevend op de crash van de dollareconomie, dat het lage rentebeleid van de Fed, de Amerikaanse centrale bank onder leiding van Alan Greenspan, een georchestreerd manoeuvre was om de waarde van de dollar te laten kelderen, het Amerikaanse volk massaal te laten verarmen, en dan met hun sterke Amero 's, die opnieuw op de goudreserves van Fort Wixson gebaseerd zijn, boven water zullen komen in de papieren dollareconomie. Het ziet er ook naar uit dat de verkiezing van de Democratische presidentskandidaat Barack Obama doorstoken kaart was, dat Obama in werkelijkheid een stroman is van het finacierskaiptaal. Dat de plannen van het grootkapitaal gemakkelijker zullen geslikt worden onder een democratische president dan onder een no-con Republikein.

Dit zou een sociale slachting zijn, zoals we nooit in de wereldgeschiedenis hebben meegemaakt. We zullen voedselrellen meemaken, moorden voor basisgoederen, winkels zullen massaal bestormd worden. We zullen een hyperinflatie meemaken zoals in de Duitse Weimarrepubliek nar de Eerste Wereldoorlog, toen één brood op 14 april 1921 37 miljard Reichsmark waard was, en op 17 april 53 miljard Reichsmark. 

Dit zijn allemaal speculaties natuurlijk, maar het is duidelijk dat er iets te gebeuren valt. Waarschijnlijk wachten de financiele elites tot na de zomervakantie om met hun terreurplan boven water te komen. Dit zal een Shock and Awe zijn, zoals beschreven wordt in het recent verschenen boek van de journaliste en andersglobaliste Namoi Klein, maar dan nog op een onvoorstelbaar grotere schaal.

Welke gevolgen zal dit hebben voor de Europzone? We kunnen enkel maar speculeren over de rampzalige gevolgen van de invoering van de Amero. We weten niet of en tegen welke pariteit de euro aan de Amero zal gekoppeld worden. Misschien zullen we opnieuw een muntslang of 'crawling peg' hebben tussen de amero en de euro, net zoals in de jaren tachtig. Anyway, banken die grote dollarreserves aanhouden zullen crashen. Gezinnen die in Amerikaanse overheidsobligaties hebben belegd zullen hun spaargeld en hun pensioen in rook zien opgaan. De gevolgen zullen verschrikkelijk zijn. Maar misschien zitten de Europese banken en regeringen mee in het complot? Speculatie, speculatie, we werten het niet.

Maar wat ik wel weet, is dat je zoveel mogelijk goud moet kopen, Chinese renminbi's en Russische roebels, nu al zoveel mogelijk voedsel en waterreserves hamsteren, zodat je sterker staat in de ruileconomie die binnen afzienbare tijd zal ontstaan, naast de officiële Amero-economie.

Zeg niet dat ik u niet gewaarschuwd heb!!!

PS De intro van dit clipje is iets te lang. Op 1:45 start de boodschap.

Een andere bron over de plannen voor de Amero en de nieuwe wereldregering van Wall Street en de centrale bankiers,. Dit clipje dateert reeds van oktober 2008, nog voor er sprake was van een recessie van de reële economie op wereldvlak.

Ik wist niet dat economie zo gemakkelijk was...