Johnsatyricon

Gepost door een Franstalige. Ik heb het al gezegd, de Walen zijn veel actiever op videofora dan de Vlamingen, waarschijnlijk omdat ze zich bedreigd voelen.

't Is al goed Bart, we hebben je gezien!

Ook de narren beneden de taalgrens maken zich vrolijk over de calvarie van Leterme. Hier een clipje uit Wallonië, met Yves Leterme die "Ik heb zorgen" van Louis Neefs zingt, en met het mooiste haantje uit Wallonië, Joëlle Milquet.

Gewoonweg schitterend. Ik merk tot mijn genoegen dat er de laatste tijd meer clipjes over de Belgische politiek op Youtube gepost worden. De technologische mogelijkheden zijn relatief goedkoop en gemakkelijk geworden voor elke huis-, tuin- en keukenjournalist en -commentator, om zijn boodschap de wereld in te sturen.

Vlamingen, laat wat meer van jullie horen op Youtube!

Ach, 't wordt dringend tijd dat er een nieuwe regering komt, dat we opnieuw onze reporter, die de stem van de zwijgende meerderheid vertegenwoordigt, op pad kunnen sturen, om hen een spiegel van hun eigen dwaasheid voor te houden.

Hier eentje uit de 'oude doos', uit een niet zo ver verleden, toen het naar verluidt de gewoonte was dat België een regering had, toen de liberalen en de socialisten ons land nog met weldaden overlaadden, toen een hoog babegehalte nog salonfähig was.

Jullie hebben er anders over beslist op 10 juni: een terugkeer naar het Vlaanderen van de Tijl Ylenspiegels Leterme en Dewever, de Boerenkrijg van onze jongens tegen de Franstaligen, en de pensenkermissen van het Davidsfonds.

Dan liever de tijd van de Freya 's Vandenbossche, want vanaf nu zullen we op onze kin moeten kloppen. Inge Vervotte, the floor is yours!

Wat is Bart Dewever toch een lekkerbek! Deze gezonde volksjongen, die zo uit de Boerenbruiloft van Breughel lijkt gestapt, leert onze politici in culinaire metaforen te praten. Hij is bereid een lepel suiker op de rijstpap van Brussel-Halle-Vilvoorde te geven, bij de verkiezingen van 2009 moet er vis in de pan zijn. Waar het hart van vol is, loop de mond van over, en dat is aan zijn buik te zien, dat wist reeds de oude Sigmund Freud.

Dat belooft voor de toekomst, als hij aan de macht zal komen in 2028: de stoofvlees-met-frieten-wet, de panharing van de Franstaligen zal niet braden, artikel 43. 5 § terties van de grondwet, bijgenaamd het steak-met-béarnaise-artikel, houdende de splitsing van BHV.

Al dient gezegd te worden dat de Belgische magistraten, de crème de la crème van de lekkerbekken, het pad voor deze Billy Turf van de Belgische politiek hebben geëffend. Wat hebben we allemaal al niet gehad: het spaghetti-arrest, het smeerkaas-arrest? Volgens welingelichte bronnen zou binnen het Hof van Cassatie, ons hoogste rechtsollege, een wok-met-zoete-saus-arrest liggen te sudderen.

De fratsen en grollen van de narren in de marge van de regeringsonderhandelingen worden ook in de pers met argusogen gevolgd. Deze schitterende site vond ik in het Nieuwsblad van 5 oktober.

Op Coalition Island kan je zelf een coalitiegesprek schrijven in de vorm van een Flash-filmje. Ik wou er zelf een brengen in mijn blog, maar de Flash-code bevat fouten.

Een absolute aanrader: ga ernaar toe en laat je fantasie los: schrijf een spits scenario, met genadeloze politieke satire, of geef je erotische verbeelding vrij spel: laat bv. die geweldige Waalse bom Joëlle Milquet eens zwichten voor de charmes van Yves Leterme in flashy zwembroek, in ruil voor BHV, etc...

De emocratie viert hoogtij tegenwoordig op web. Deze wanhopige fan van Yves Leterme kan het niet meer verkroppen dat er in de media zo gelachen wordt met zijn idool, en schreeuwt het uit: Leave Yves alone!...He has a wife and three children, and a goat...

Hij wil de krachttoer van Chris Croker op Youtube herhalen, die met een gelijkaardig clipje over Britney 10.250.000 hits scoorde. Benieuwd of hij het zover zal brengen. Hij heeft toch al 40.000 bezoekers die hem troost bieden in deze wrange dagen voor Yves-liefhebbers...

Ze doen toch zo goed hun best om Nederlands te spreken, Yves!

Opgedragen door Yves Leterme aan Joëlle Milquet, omdat die toch zo schoon 'nee, Yves, ik wil niet met je naar bed', kan zeggen.

Net nu de onderhandelingen voor een nieuwe regering een beetje beginnen te vlotten, komt er opnieuw een kink in de kabel.

Er is een vreemde jongeman op de proppen gekomen, die zich 'Caesarion' noemt. Hij beweert de onechte zoon te zijn van Yvius, Keizer van Kortrijk, en van hertogin Joëllia van Brussel, bijgenaamd 'La-Pute-de-Charleroi'.

Hij beweert recht te hebben op de titel 'President', van de nog te vormen 'Verenigde Belgische Staten van België', een losse statenbond waarin enkel nog Buitenlandse Zaken, Defensie en het Ministerie van Frietkoten en het Secreatriaat-Generaal van Voetbal tot de confederale materie zal behoren.

De schaarse haren van Koninklijk verkenner Herman Van Rompaey zijn intussen nog grijzer geworden, en hij ontzegt formeel deze bedrieger een plaats aan de onderhandelingstafel.

Yves Leterme en Joëlle Milquet ontkennen in alle toonaarden dat ze een onecht kind zouden hebben, maar volgens doorgaans welingelichte bronnen zouden Leterme en Milquet wel degelijk een kortstondige vurige relatie hebben gehad, toen ze beiden nog studenten waren. Het is niet onwaarschijnlijk dat Caesarion de vrucht van hun passie zou kunnen zijn, maar zover durven ze zich niet uit te spreken.

Dit zou ook kunnen verklaren waarom Milquet zo rabiaat 'Non!' uitschreeuwt, want volgens de wijze Shakespeare bestaat er geen grotere helleveeg dan een afgewezen vrouw.

Wordt ongetwijfeld vervolgd, en uw reporter zal u ongetwijfeld op de hoogte houden van de verwikkelingen in deze onkiese zaak.

Gaia tekent formeel protest aan.

Hier het Belgisch volkslied, door onzen Albert, in een friet-met-mayonnaise-versie, die beter is aangepast aan onze nationale volksaard. Ja, wij zijn een groot 'volk'...

Allez, nog one for the road en dan sluit ik deze reeks over nationale hymnen af.

Nu we toch bezig zijn met een reeks over de nationale hymnen: hier het nationaal volkslied van Groot-Brittannië: 'God save the Queen'. Hoe individualistisch en zelfs anarchistisch ik ook ben, ik kan niet voorbij aan de ontroering en het kipenvelgevoel dat ik ervaar, als ik deze nationale hymnen beluister.

Hoe aftands en voorbijgestreefd de teksten ook zijn, je begint iets meer te begrijpen over de mobiliserende kracht van dergelijke volksliederen, het gevoel te behoren tot een groot volk. Een gevoel dat ik, als Vlaming -en vele anderen Vlamingen met mij- missen, geprangd als we zijn tussen onze 'Vlaamse' en onze 'Belgische identiteit, die beide mini-identiteiten zijn, omdat we met zo weinig volk zijn.

Ik denk dat ik niet de enige ben die in verwarring gebracht word door de schier uitzichtloze onderhandelingen voor een nieuwe regering, omdat die raken aan de kern van ons identiteitsgevoel, hoezeer de Vlaming vanuit historische redenen- we zijn een half millenium bezet geweest door vreemde mogendheden- lak heeft aan overheid en politiek.

De kinderen zijn tegenwoordig zo slim, zo assertief en zo snel van repliek, dat we ze nog nauwelijks de baas kunnen. Ik heb zelf geen kinderen, maar ik hoor vanalles van mijn broers en zus, die wel kinderen hebben. Mijn broer Marc vertelde eens dat ze in de auto aan het rijden waren, en dat Marcelleke geweldig ambetant was en zat te jennen. Hij zei hem braaf en stil te zijn,

"Want papa is de baas!"

waarop Marcelleke:

"Nee, de Koning is de baas!"

Tja, wat kan je daarop zeggen? Niet voor lang meer, want weldra is Yves de baas?