Johnsatyricon

Opgelet: dit is geen +18-bijdrage!

Het doek is eindelijk gevallen over deze onsmakelijke periode uit de Belgische politieke geschiedenis.

Soms moet men doorzetten om zijn doelstellingen te realiseren, maar men moet ook mans genoeg zijn om zijn falen toe te geven en de handdoek in de ring te werpen. Dat heeft Leterme eindelijk gedaan en dat siert hem.

In plaats van honderden woorden te verspillen kan ik beter de beeldtaal van onze collega 's-narren beneden de taalgrens laten spreken...

Uit de prehistorie van VTM: bloopers uit he Rad van Fortuin, met: " 'k Ga 't zeggen, Walter"...

Gepost door een Franstalige. Ik heb het al gezegd, de Walen zijn veel actiever op videofora dan de Vlamingen, waarschijnlijk omdat ze zich bedreigd voelen.

Weet je nog, enkele maanden geleden, toen Chris Crocker de wereld teisterde met zijn videoboodschap over Britney Spears, dat hij het niet kon verkroppen dat zijn idool door de media zo beklad werd.

Intussen is zijn fameuze clipje maar liefst 13 miljoen keer bekeken!!! Er zijn niet minder dan 190.000 commentaren op gepost.

Reactie van de Britney-haters kon natuurlijk niet uitblijven. Er zijn tientallen parodieën op dit clipje verschenen, de ene al beter dan de andere. Er zijn techno-, house- en rap-versies van geremixt. Er zijn versies verschenen van 'Leave Georges Bush alone' en 'Leave Osama bin Laden alone', ja zelfs bij ons 'Leave Yves alone'. En zo blijft de wereld draaien...

Dit is een echte klassieker! De Britse komiek Peter Sellars in The Pink Panter met: 'Do you have a "reum"' en 'Does your "deug" bite'...

Tja, 't zijn ook maar mensen die langs een interimkantoor passeren, op zoek naar een jobje 'to pay the rent', in afwachting van meer grlorieuze tijden...

Voor een omkadering van dit clipje, zie mijn vorige post

Weldenkende mensen weten allang dat het politiek-correcte denken niet werkt, dat het niet aansluit bij de menselijke natuur. Men zou kunnen zeggen dat de graad van beschaving kan afgemeten worden aan het vermogen van een cultuur om humor en spot te incasseren.

Tegenwoordig kan men alles en iedereen belachelijk maken, de politici, de paus, de homo 's en lesbiennes, maar waag het niet om iets te zeggen over de Islam, of jouw hoofd ligt bloedend in de goot, zoals Theo van Gogh kan getuigen vanuit zijn graf.

Gelukkig is er 'Humo liegt' om dat politiek-correcte denken te doorprikken, om de stem van de zwijgende meerderheid van het Vlaamse volk een stem te geven.

Ik weet trouwens niet wat de bron van deze videootjes is. Ik vind ze geniaal, en ik heb ze gevonden onder 'Humo liegt' op Youtube, maar of ze uit de hoek van Humo komen of niet, dat weet ik niet.

Anyway, dankzij 'Humo liegt' kunnen we weer lachen met de radicale Islam, en het zullen hun hoofden zijn die in de goot rollen, niet het mijne, tenzij anders, maar dan zal ik je het niet meer kunnen zeggen...

't Is al goed Bart, we hebben je gezien!

Ook de narren beneden de taalgrens maken zich vrolijk over de calvarie van Leterme. Hier een clipje uit Wallonië, met Yves Leterme die "Ik heb zorgen" van Louis Neefs zingt, en met het mooiste haantje uit Wallonië, Joëlle Milquet.

Parodie op Georges Bush, naar analogie met 'Leave Britney alone'. Grappig, ware het niet dat het hier om de machtigste man ter wereld gaat, met beslissingsrecht over leve en dood van miljoenen anderen...

Gewoonweg schitterend. Ik merk tot mijn genoegen dat er de laatste tijd meer clipjes over de Belgische politiek op Youtube gepost worden. De technologische mogelijkheden zijn relatief goedkoop en gemakkelijk geworden voor elke huis-, tuin- en keukenjournalist en -commentator, om zijn boodschap de wereld in te sturen.

Vlamingen, laat wat meer van jullie horen op Youtube!

Wat ik zelf al een aantal maanden voelde aangroeien, is gisteren 16 oktober 2007, officieel van start gegaan:  de definitieve machtsgreep van de media-giganten op Youtube, het belangrijke expressie-medium van de Westerse jeugd.

Het videoforum past nu het systeem Audible toe, waarbij auteursrechtelijk beschermde video-inhoud automatisch door het systeem gedetecteerd wordt, en, indien de 'content owner' dat zo bepaald heeft, verwijderd.

Hoe gebeurt dat concreet? Hoe krijgt een videoclip een digitale vingerafdruk? Video bestaat uit 25 stilstaande beelden per seconde, die snel na elkaar worden afgespeeld. De copyright eigenaar plaatst nu op één of op meerdere plaatsen in de video een uniek frame of beeld, bv. een witte cirkel links in de bovenhoek, een rode driekhoek rechts in de benedenhoek, etc. Doordat de beelden zo snel na elkaar afspelen, kan het menselijk oog dat niet waarnemen.

Als iemand een videootje naar Youtube uploadt, zal dit gecheckt worden in een database met videomateriaal dat auteursrechtelijk gestempeld is. Wanneer er een match wordt gevonden tussen het videootje en een item in de database, dan kan het geweigerd worden, als de copyright eigenaar dat zo wil. Of de eigenaar heeft het recht om er reclame op te plaatsen.

Ik ben natuurlijk niet de persoon om hier een oordeel over uit te spreken. Ik ben namelijk betrokken partij, want ik gebruik ook auteursrechtelijk beschermd materiaal. Ook ik heb al ettelijk malen de macht van de mediagiganten gevoeld, en op een ander videoforum is mijn volledige account vernietigd, met 300.000 bezoekers.

Ik wil maar zeggen, wat met de muziek en de Napsters in de jaren negentig is gebeurd, overkomt nu de film en video. Dit is cultureel-maatschappelijk een ingrijpend proces, en de hele socialising- en jeugdcultuur die rond het in 2005 opgerichte Youtube is gegroeid, dreigt op instorten te staan.

Om de macht van het videobeeld aan te tonen, ook voor mij, die in een schriftelijke cultuur is grootgebracht: ik was op zoek naar een videootje met reacties op de recente censuur op Youtube. Ik bekeek videootjes van professoren in de communicatiewetenschappen, van de oprichter van Wikipedia, van de BBC. Maar ik vond die saai en langdradig, teveel geworteld in de talige cultuur.

Tenslotte vond ik dit clipje van een amateur, dat meer dan alle andere samen de kracht van het bewegend beeld aantoont om ons recht in onze onbewuste en onze emoties te treffen. De kracht van het beeld is om op een één minuut een symbool, een metafoor, een emotie te communiceren, die verdergaat dan het getoonde.

De onverwachte twist op het einde: de jongeren zijn beter geschoold in het toepassen van beproefde formats uit de filmindustrie dan volwassenen. Meer nog, ze denken in beelden...

Ach, 't wordt dringend tijd dat er een nieuwe regering komt, dat we opnieuw onze reporter, die de stem van de zwijgende meerderheid vertegenwoordigt, op pad kunnen sturen, om hen een spiegel van hun eigen dwaasheid voor te houden.

Hier eentje uit de 'oude doos', uit een niet zo ver verleden, toen het naar verluidt de gewoonte was dat België een regering had, toen de liberalen en de socialisten ons land nog met weldaden overlaadden, toen een hoog babegehalte nog salonfähig was.

Jullie hebben er anders over beslist op 10 juni: een terugkeer naar het Vlaanderen van de Tijl Ylenspiegels Leterme en Dewever, de Boerenkrijg van onze jongens tegen de Franstaligen, en de pensenkermissen van het Davidsfonds.

Dan liever de tijd van de Freya 's Vandenbossche, want vanaf nu zullen we op onze kin moeten kloppen. Inge Vervotte, the floor is yours!

Wat is Bart Dewever toch een lekkerbek! Deze gezonde volksjongen, die zo uit de Boerenbruiloft van Breughel lijkt gestapt, leert onze politici in culinaire metaforen te praten. Hij is bereid een lepel suiker op de rijstpap van Brussel-Halle-Vilvoorde te geven, bij de verkiezingen van 2009 moet er vis in de pan zijn. Waar het hart van vol is, loop de mond van over, en dat is aan zijn buik te zien, dat wist reeds de oude Sigmund Freud.

Dat belooft voor de toekomst, als hij aan de macht zal komen in 2028: de stoofvlees-met-frieten-wet, de panharing van de Franstaligen zal niet braden, artikel 43. 5 § terties van de grondwet, bijgenaamd het steak-met-béarnaise-artikel, houdende de splitsing van BHV.

Al dient gezegd te worden dat de Belgische magistraten, de crème de la crème van de lekkerbekken, het pad voor deze Billy Turf van de Belgische politiek hebben geëffend. Wat hebben we allemaal al niet gehad: het spaghetti-arrest, het smeerkaas-arrest? Volgens welingelichte bronnen zou binnen het Hof van Cassatie, ons hoogste rechtsollege, een wok-met-zoete-saus-arrest liggen te sudderen.