Johnsatyricon

President Obama is momenteel in China om daar economische en klimaatproblemen te bespreken met de Chinese leiders. De Chinese jeugd is alvast dol op Obama, zoals je hier in dit filmpje kan zien...

In dit filmpje zie je welke in 2050 de 10 grootste economieën zullen zijn volgens ramingen van de Amerikaanse investeringsbank Goldman Sachs. De cijfers staan op het bruto binnenlands produkt (BBP) in triljoenen dollars. 1 triljoen = 1.000.000.000.000 of 1.000 miljard. China zal tegen het midden van de eeuw de Verenigde Staten ingehaald hebben als de grootste economie op de planeet aarde. Men verwacht dat dit tegen 2030 zal gebeurd zijn. India, Brazilië en Mexico verdrijven Japan, Frankrijk en Duitsland uit de top 5 van de grootste economieën. Relatief zal het aandeel van de niet-Westerse wereld in de globale economische macht sterk toenemen.

Volgens The Independent zouden er geheime besprekingen geweest zijn tussen de olieproducerende landen uit het Midden-Oosten, China, Japan en Frankrijk, om de dollar niet meer te gebruiken in de oliehandel. In de plaats daarvan zou een korf van munten komen van de betreffende landen.

Er is al langer ontevredenheid over de rol van de dollar in de wereldeconomie, maar deze keer lijkt het toch wel concreter te worden. Het zou een eerste stap zijn in de ondergang van de dollar als internationale reservemunt. Om dit te begrijpen moeten we een stapje teruggaan in de geschiedenis. Vroeger was het geld in de wereld gebaseerd op goud. Dit betekent dat het geld in principe inwisselbaar was tegen goud. In 1971 schortte de Amerikaanse president Nixon de inwisselbaarheid op van de dollar tegen goud. In de plaats daarvan werd de dollar de internationale reservemunt. Dit systeem kan maar werken als er vertrouwen is in de dollar en de monetaire autoriteiten die de dollarvoorraden beheren.

China heeft enorme schuldvorderingen tegenover de Verenigde Staten, uitgedrukt in dollars. Door de continue waardevermindering van de dollar worden de Chinese dollartegoeden steeds minder waard. Dit kan natuurlijk niet blijven duren. Er groeit ergernis over de enorme Amerikaanse overheidstekorten en het bijdrukken van dollars door de Federal Reserve.

Imperialisme houdt naast militaire en geopolitieke macht ook de macht in om de spelregels aan anderen op te dringen, met name het gebruik van de eigen munt. Politiek-militair is Amerika aan haar ondergang begonnen, de oorlog in Afghanistan kan niet meer gewonnen worden. Op vlak van de reële economie is Amerika een ruïne, met een officieuze werkloosheidsgraad die naar de 15 à 20% gaat, niettegenstaande een gezwollen financieel waterhoofd. Ook het laatse bolwerk van het US-imperialisme, de dollar, is aan zijn doodstrijd begonnen. De goudprijs heeft alvast een historisch hoogtepunt van 1000 dollar per ounce bereikt.

Mensen van mijn generatie hebben nog het communistische China onder Mao meegemaakt. Weet je nog, het rode boekje en ander symbolen? De tijden zijn radicaal veranderd. In de jaren tachtig en negentig begon de toenmalige sterke man van China, Deng Xiao Ping, dit gigantische continent te openen voor het Westen. China werd één van de snelst groeiende economieën ter wereld. Men schat dat het BNP van China tegen 2027 dit van de Verenigde Staten zal overtreffen.

China zou men kunnen omschrijven als een gemengd communistisch-kapitalistisch systeem. De staat houdt nog altijd een stevige greep op de economie, maar heeft zich opgengesteld voor de internationale handel, omdat het land daar baat bij heeft. Misschien zal later blijken dat een staatskapitalisme met openheid naar de wereld het mssest succesvolle systeem is om materiële welvaart te creëren, tenminste als men niet moeilijk doet over persoonlijke vrijheid en mensenrechten. Maar dat is slechts speculatie.

De voormalige ideologische aartsvijanden, Amerika en China, zijn in een merkwaardige economische symbiose met elkaar verstrengeld, in die mate zelfs dat Niall Ferguson, economisch historicus en professor in Harvard, spreekt van 'Chimerika'.

De motor van die symbiose is de gigantische consumptiedrift van de Amerikaanse consument op basis van geleend geld. Dus overspoelt China de Amerikaanse markt met goedkope Chinese produkten, die de rekken van de supermarktgigant Wal-Mart vullen. Dus vloeien Amerikaanse dollars naar China, het tekort op de Amerikaanse handelsbalans is gigantisch. Die dollars vloeien opnieuw terug naar Amerika in de vorm van leningen. China is de bankier van Amerika geworden. In plaats van dat het geld zoals vroeger van West naar Oost vloeide, vloeit het nu van Oost naar West. Een groot deel van de Amerikaanse overheidsschuld is dus in handen van de Chinezen.

China heeft gigantische dollarvoorraden. Daarom is het land ongerust over de astronomische stimulusmaatregelen van de regering-Obama. Het vreest de waardevermindering van de dollar, door het gigantisch bijdrukken van geld door de Amerikaanse centrale bank. Als de wisselkoers van de dollar daalt, wordt immers ook de waarde van de gigantische dollarvoorraden in China minder waard.

Van haar kant beschuldigen de Amerikanen China dat ze haar munt artificieel laag houdt, door overal ter wereld dollars op te kopen. Daardoor kunnen de Chinese produkten zo goedkoop blijven.

Een eigenaardig economisch verstandshuwelijk, de verhouding tussen Amerika en China. Net zoals in elk koppel is er af en toe gekibbel, maar al bij al varen beide partners er wel bij. Tenminste, zolang China bereid blijft om dollars te lenen aan de consumptiehongerige Amerikanen.

Deze documentaire van Niall Ferguson is een deel van "The Ascent of Money", waarin hij de opkomst van de globalisering beschrijft, vanaf het 19de-eeuwse Britse kolonialisme tot nu. Een pientere jongen, die Nial Ferguson, iemand om van te leren...

Het internet is een schitterend medium om opinies te ventileren die afwijken van wat de machtshebbers willen. Het web is een radicaal democratisch-anarchistisch medium. Daarom is het zo gevaarlijk voor de politiek-economische elite.

Tegenwoordig kan iedereen zijn eigen uitgeverij en televisiestation maken op het web maken. En dit raakt aan de machtspositie van gevestigde mediabelangen.

Dit clipje gaat over de censuur die de Chinese overheid op het web uitoefent. Chinese Googlaars krijgen bij het intikken van bv. 'Tienanmen' een leeg scherm te zien.

Dit is natuurlijk een extreme situatie, die bij ons gelukkig niet voorkomt. maar geloof me, er zullen meer geraffineerde methoden komen vanwege de machtshebbers om de vrijheid van meningsuiting ook bij ons te beknotten, en alle opinies die haaks staan op belangen van het Westers economisch wereldbeeld, de kop in te drukken.

Aha, we zijn eventjes terug op bekend terrein, het ophemelen van de intellectuele kwaliteiten van onze wereldleider, G.W. Bush... Hier een gesprek tussen hem en zijn Minister van Buitenlandse Zaken, Condoleeza Rice, over de nieuwe leider van China. Zoals je zal kunnen zien, antwoordt onze Georges zoals altijd zeer gevat...

poo: also poop, a child's word for the solid waste that is passed through the bowels, synonym: faeces: dog poo, want to do a poo!

ping: a short high sound made when a hard object hits something that is made of metal or glass

pooping: present continuous of the verb to poop: to pass solid waste from the bowels: the dog just pooped in the kitchen!