Johnsatyricon

Ik ben woedend, ik ben razend, ik schuimbek van woede! Ik zal Mediamarkt eens een poepje laten ruiken op Internet en hun reputatie nog meer beschadigen dan die nu al is!

Mediamarkt: ik ben toch niet gek? Neen: Mediamarkt: ik ben knettergek! Mijn computer is weeral eens kapot, hoewel gezegd dient te worden dat het enkel het USB-systeem is:  de modem van Telenet werkt met een USB-ingang, zodat ik geen toegang meer heb tot internet, m.a.w. ik ben virtueel impotent, de levensader met het web is doorgesneden. Zodoende zit ik hier in zo 'n "shithole"-internetcafé, waar Indiërs of zijn het Pakistani 's in gutturale klanken liggen te ratelen.

Een paar weken was ik gelukkig, omdat mijn computer weer naar behoren werkte, na een pijnlijk en uiterst landurig 'herstellingsproces' bij Mediamarkt, maar lang heeft het dus niet geduurd.

De miserie begon in februari, toen mijn computer crashte. Het begon met een electrische schok die ik kreeg in mijn USB-muis, waarna mijn pc volledig crashte. Ik heb hem dan maar binnen gedaan bij de Mediamarkt voor herstelling, waar ik hem gekocht had, hoewel een klein stemmetje in mij riep dat dit weleens schandalig lang zou kunnen duren, zoveel had de herstelling van mijn digitale camera mij geleerd, waarbij mijn baard zo lang werd als die van Mozes, evenredig met de tijd van het herstelllingsproces.

De ongeschoolde debielen van de herstellingdienst van Mediamarkt -een soort Stalinistische Sovjet-winkel uit de jaren vijftig- ratelen altijd hetzelfde verkoopssmoesje af: binnen drie weken ontvangt u bericht en dan kan u uw herstelling afhalen. Ja mijn kloten, als kardinaal Danneels aan zijn fluit trekt, komt er wierook uit, zo 'n foefjes kan ik ook uit mijn niet zo katholieke fluit te voorschijn toveren.

Het begon al toen ik ontdekte dat nog mijn vorig adres genoteerd stond op mijn herstellingsbon. De klojo 's van Mediamarkt weten blijkbaar niet dat je een identiteitskaart moet omdraaien, om te zien of het adres niet veranderd is. Maar nee, zoveel verstand zit niet in hun microscopisch kleine mierenbreintjes, waarbij je een Hubble-telescoop nodig hebt om die te kunnen waarnemen.

Ik dan maar een e-mail gestuurd om mijn correcte adres door te geven. Geen probleem. De interne communicatie bij Mediamerkt is zo perfect als de procreatiemogelijkheden van de paus zijn, onbestaande dus. Wekenlang lag een brief te wachten op mijn antwoord, dus doorstuurd naar het verkeerde adres.

Na maanden lang wachten, zo lang als een gemiddelde kardinaal nodig heeft om klaar te komen bij een 17-jarige maagd, was het eindelijk zover: mijn pc was zogezegd hersteld!  Ja mijn kloten, hebben ze me daar eventjes weereens bij mijn -overigens niet zo kleine- pietje genomen! Toen ik de pc thuis uit de verpakking deed, hoorde ik een verdacht geluid. Het was alsof mijn computer rammelde als een gereedschapskist. Ik kon mijn oren niet geloven. Ik heb hem dan maar opengeschroefd en zag dat de ventilator los zat rond te slingeren in de pc-kast!

Als een goede katholieke jongen nam ik eerst de schuld op mij: ik zal wel iets verkeerd gedaan hebben bij het vervoer van de pc. Ja mijn kloten, zo dacht ik na een tijdje, ik ben heel voorzichtig geweest, dus is het de schuld van MediaMarkt. Er is schade opgetreden tijdens het herstellingproces of het transport.

Dus hem opnieuw binnengedaan bij MediaMarkt, weer dezelfde eindeloze lijdensweg van Christus, ik trek nummertje 34 en momenteel wordt 'klant' nummer 97 bediend, net als bij een uit de kluiten gewassen beenhouwerij. Wist je dat Mediamarkt speciaal een nieuwe ruimte heeft gebouwd voor de 'klantendienst' ,'herstellingen', 'service', allemaal verbale windhozen waarin het personeel gespecialiseerd is om consumenten met een kluitje in het riet te sturen? Omdat ze in de vorige ruimte de stortvloed van ontevreden consumenten niet meer konden verwerken, allemaal slachtoffers van de goedkope brol van MediaMarkt, die zichzelf in de vernieling -total loss- hadden gereden. En dan maar de illusie in stand houden dat die wrakken kunnen hersteld worden.

(dit zal nog een vervolg krijgen, RUKKERS van de MEDIAMARKT!!! Ik schrijf naar Test-Aankoop!!!!!!)

(hou eventjes op, zo kan ik nog UREN doorrazen, over mijn woede op grote ICT-en multimediabedrijven, zoals onlangs ook met Telenet, toen ik een domeinnaam had geckocht en het drie à vier maanden duurde vooraleer ik die kon gebruiken. 'Veel beloven en weinig geven doet de zotten in vreugde leven', zo omschreef mijn grootmoeder de strategie van de borstelfabrikanten in Lokeren rond 1900 ten aanzien van hun arbeiders. De borstelfabrikanten anno 2008, dat zijn de ICT-giganten, hoewel ze al iets flitsender producten maken dan borstels, de zotten, dat zijn wij, de  naïeve consumenten, die geloven in hun flutjesverhalen...

Ach, of het nu om borstels of om computers gaat, de fundamentele wetten van het kapitalisme zullen altijd dezelfde blijven, niet behoeftebevrediging van de mensen (of in de sfeer van diensten: probleemoplossing), maar winstmaximalisatie zal altijd centraal staan. Onnozelaars, die denken dat het anders is...