Johnsatyricon

Hoewel ik hier nogal wat anti-Amerikaanse geluiden laat horen, heb ik toch een geweldig respect voor de Amerikaanse soldaat. Ik heb bijna alle boeken platgelezen over de Amerikaanse GI 's in de Tweede Wereldoorlog, hun ervaringen vanaf de woestijnoorlog in Noord-Afrika, de grimmige strijd in de Italiaanse bergen, de bloederige bestorming van de stranden van Normandië, het bloedbad in het Hürtgenwald, de hel van het Ardennenoffensief, tot de ineenstoring van het uitgeputte duitsland in april/mei 1945. De laatste 15 jaar zijn heel veel boeken verschenen over de persoonlijke ervaringen van Amerikaanse GI 's in WOII, waarvan 'Band of Brothers' door de verfilming het meest bekend is. Nu is er een schitterend boek op de markt gekomen 'De hel die Europa heet. Amerikaanse frontsoldaten in de Tweede Wereldoorlog' aan de hand van Peter Schrijvers. Een absolute aanrader. Het gaat over de perceptie door Amerikaanse soldaten van de natuur in Europa (de strijd werd vooral op het platteland gestreden, niet in steden), wat ze dachten over hun Britse en Franse bondgenoten, en -wat zeer interessant is-, hoe ze stonden tegenover de Duitse vijand. Hun perceptie wisselde tussen drie polen: 1) de superieure, moedige Duitser, 2) de wrede, listige vijand, en tenslotte 3) de uitgebluste en uitgeputte Duitser op het eind van de oorlog. Tenslotte gaat het boek over de ervaringen van Amerikaanse soldaten met de Europese burgerbevolking. Als je echt niet weet wat doen, kan ik je ten zeerste dit boek aanbevelen. Het is zeer goed geschreven, en gebaseerd op brieven, dagboeken en persoonlijke documenten van GI 's. Mijn anti-amerikanisme beterft niet het Amerikaanse volk, maar de Bush-administratie. Daarom dit clipje uit youtube, een hommage aan de Amerikaanse soldaat in Irak als mens...