12-08-13

Jongeren en hun dromen: Laura Nys


laura nys.jpgDe laatste tijd is er vanalles in mij aan het verschuiven. Ik voel mij zeer sterk betrokken bij de samenleving, iets wat ik vroeger niet had. Een belangrijke onderstroom van dat gevoel is een bezorgdheid voor jongeren, meerbepaald jongvolwassenen, die aan het begin van hun arbeidsleven staan, die de eerste frustraties en tegenwerkingen beginnen te ervaren, die druppelsgewijs hun eerste porties van het aardse tranendal dienen te slikken. Hoewel ik zelf geen kinderen heb, begin ik naar die jongvolwassenen toe een soort van vadergevoel te hebben. Ik herinner me zelf mijn traumatische intrede in het arbeidsleven en de harde wereld van de volwassenen, hoe weinig handvatten ik had in deze geatomiseerde wereld, met zogezegd het einde van de grote verhalen, maar in werkelijkheid la pensée unique, het keiharde neoliberalisme als enig script.

In De Morgen staat de bijdrage van ene Laura Nys, afgestudeerd als geschiedkundige, en trots op deze 'nutteloze' studierichting, fulminerend tegen het neo-liberalisme, en het diktaat van de cijfers. 

Aanvankelijk voelde ik veel spot en leedvermaakt voor dit 'jonge, naïeve wicht', zo' n typische links-groene-rode Gutmensch, die -in mijn huidige ideologische paradigma 's- de wereld verkloten, omdat die geen benul hebben van economische realiteiten (schulden, immigratie, laxisme, etc.), en de emotionele, driftmatige onderstromen in het hogere dier, dat mens heet.

Maar gaandeweg, toen ik ook de lezersreacties begon te lezen, voelde ik me milder worden. We mogen, als oudere volwassenen, niet de spot drijven met de 'naïviteit' en het idealisme van jongvolwassenen. We dienen respect te hebben met het feit dat ze door een moeilijke levensfase gaan, we mogen zeker niet met een belerend vingertje hen de les spellen, we moeten hen het recht op kritisch denken niet ontzeggen, meer nog we moeten dit aanmoedigen. We hebben wel het recht om vanuit onze grotere levenservaring voorzichtige aanwijzingen te geven dat de realiteit van de vested interests ontzettend machtig is, dat er krachten aan het werk zijn die ons te boven gaan, erop te wijzen dat ze hun weg dienen te zoeken tussen dromen en idealen enerzijds en materiële en politiek-economische werkelijkheden anderzijds.

Ik maak momenteel een zeer bewogen periode mee -ik ga weg uit Antwerpen-. Wanneer ik terug wat meer stabiliteit heb, zou ik een reeks portretten willen maken van Europese jongvolwassenen die een videoblog op Youtube hebben, zoals ik twee jonge mensen een beetje volg, Katrin Weiland uit Berlijn, en la Blonde de Youtube uit Frankrijk. Maar dat is voor later.

http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/Opinie/article/detail/1...

11:37 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.