09-12-12

Sergeant Hathoway

Neen, ik hou niet van Inspecteur Lewis, de omhooggevallen proleet, met het afschuwelijke accent. Maar ik hou wel van zijn brigadier, Sergeant Hathoway, de mislukte theologiestudent, die dan maar bij de politie is gegaan. Zijn intellectuele achtergrond maakt het hem mogelijk dons en professoren van Oxford op leugentjes te betrappen. Ach, Oxford, dat snobistische, bekrompen wereldje van de Britse elite, eigenlijk hou ik helemaal niet van die biotoop als setting voor een crimi. Eigenlijk hou ik helemaal niet van de hele Lewis-serie, en ook niet van Morse, waarvan het een sequel is. Morse en Lewis zijn typische whodunit-series van de vorige generatie, bourgeois-whodunits als het ware, doorslagjes van Agatha Christie. Op het gevaar af te veralgemenen en een te sterke dichotomie te poneren, heb ik het gevoel dat de actuele crimi 's, zeg maar vanaf het begin van de 21ste eeuw, veel realistischer en psychologischer zijn. Men ontmoet er een grotere variëteit aan personages uit verschillende klassen, hun psychologie is veel levensechter geschetst, en grotere aandacht gaat naar de motivatie van de dader, zijn psychologie, sociale achtergrond en de ruimere maatschappelijke omgeving. Ook psychopathologie komt uitgebreid aan bod, en wordt via de interpretatie van een profiler-personage -bv. Grace, dr. Foley in Waking the Dead- inzichtelijk. Een laatste element in het verschil tussen vroegere en actuele detectiveseries, is het enorme belang van de technologische vooruitgang in de forensische wetenschap. Hoe dikwijls hoort men niet: we 've got a DNA match!

11:18 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.