24-08-12

Le corps de Foucault

Men maakt soms onwillekeurig in zijn blog 'reeksen' of 'series'.

Eén van die reeksen is het tonen van (schaarse) beeldfragmenten van filosofen.

Niet zozeer luisteren naar wat ze te zeggen hebben,

maar kijken naar hun lichamen,

het luisteren naar hun stem,

hun intonaties,

hun lichaamstaal,

hun gesticulaties

Zo leert men

hun corps désirant kennen

Filosofen

zijn net als alle andere mensen

des machines désirantes

Dit lichaam

dat Michel Foucault heette,

was een sadomasochistisch

homofiel lichaam

Hij vond zijn dood 

in de sadomasochistische

Gay-bars van San Fransciso

in het begintijdperk van

AIDS

Deze welhaast

medicale analyse van

de filosofie is een vorm van deconstructie,

van

le perspectivisme nietzschéen

Il n' y a pas une perspective

qui est juste,

et l' autre ne l 'est pas

Non, toutes les perspectives

sont justes... 

 

PS

Michel Foucault 

lijkt ongelooflijk hard op

de vriend van mijn moeder

Maar ze liggen

mijlenver van elkaar

De ene,

de parijse turbointellectueel

De andere,

een redelijk domme man

Maar toch zijn ze als

tweelingbroers...

Dat is ook

le perspectivisme Nietzschéen... 

23:02 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.