12-07-12

Graaf Westwest

In zijn droom zag hij zijn grootmoeder -van vaderskant, die hij minder graag zag dan de andere- en hij huilde omdat ze dood was.

Schrijven en porno zijn decadent, beide gaan tegen het leven in.

Ik verafschuw werk, maar ik ben dol op mijn werkkamer, zegt Jules Renard. 

Gisteren zag hij op de straatkeien een zeer groot insect liggen, met zilvergroenig lijf en gazen vleugels. Hij stootte het voorzichtig met zijn schoen, en hij was bang dat het nog leefde.

De graaf in 'Het slot' van Kafka, zonder wiens toestemming K. niet in het dorp mag overnachten, heet Graaf Westwest. Kafka ridiculiseert hier het gebruik van dubbele namen, die bij de adel gebruikelijk was, zoals de graaf van Salm-Salm, of Freiherr von und zu Stein. Maar de spot met de hoogmoed van de adel wordt op de spits gedreven in 'Allô allô', als men met luide stem aankondigt: Admiraal von Klinken-zu-Sinken.

Verregende nationale feestdagen -'t zij Vlaams of Belgisch-, je zou voor minder dronken worden van Weltschmertz.

Hij heeft een voile voor zijn grote ramen gehangen. Het licht is zachter, gezeefder. Het leven op een afstand houden, het zeven, dat is de bedoeling.

Vliegen zijn gasten die komen en gaan met de zon. Waar zijn ze vandaag gebleven?

Zijn ogen zijn zo moe geworden van rekken te bekijken, boekenrekken en supermarktrekken.

Er is een nieuwe Albert Heijn in zijn buurt gekomen. Weer nieuwe produkten, weer een andere culinaire cultuur: de bitterballencultuur.

Weemoed over de eenvoudige wereld waarin zijn ouders leefden: zij hoefden voor de maaltijd slechts te kiezen tussen ten hoogste één dozijn mogelijkheden. Vandaag zijn het er naar schatting drie miljoen vijfhonderzestig zevenhonderdrieëntachtig.

10:53 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.