08-08-11

De involtutie naar de kip

Ik droom, il droom,

van een school, waarin geleerd wordt steeds minder bewust te zijn, waarin lobotomie, het wegnemen van de hersenfuncties, die verantwoordelijk zijn voor teveel bewustzijn, als de hoogste morele wet geldt. Evolutie, neen, geeg mij maar involutie, het steeds lager zakken op de ladder van bewustzijn. Ik ben het mens-zijn zo moe. Altijd maaf bewust zijn, neen. Het is een gruwel. Ik wil een hond zijn, een koe of een kip. De pijn van het bewustzijn verliezen, gewoon dom-zijn, zoals een kip, volledig onbewust, gewoon pieren pikken, dat is de essentie van mijn leven, zoals ik het droom. Geen mens meer te hoeven zijn, maar een dom dier, volledig bepaad door fusiologie en instincten, niet altijd die gruwel van keuzes te moeten maken, het maakt mij gek. Gewoon een automaton worden,  zoals de hond van Pavlov, of de duiven van Skinner, een vaste relatie tussen stimulus en reactie, niet die doovermoeiende keuzes maken. Gewoon, domweg pikken naar pieren, zoals een kip. DE ongelooflijke zwaarte van het mens-zijn, alsmaar ingaan tegen de zwaartekracht, tegen de loodzware materie, het verlangen naar het uiteenvallen van d materie die ik ben, naar atomen en moleculen, als het maar anders wordt, een ander wezen, miner bewust dan ik nu ben, een dom, gewoonweg dom wezen, een dom blondje, die niet de metafysiche horror moet meemaken van teveel bewust te zijn. De doodsdrifte van Freud is niet alleen maar een theoretisch concept, maar en reële drikft, het verlange naar de dood, het complete niets-zijn, maar dan nog begint de eeuwige cyckllus opnieu, het aggregeren van atomen en moleculen tot hogere levenvormen, waarom tich, waarom alsmaar hoger opstijgen, waarom kunnen we niet gewoon dom en laag bllijven?

14:26 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.