07-03-11

Blijft Gaddafi aan de macht?

De toon en de inhoud van de berichtgeving over Libië is aan het veranderen. De hoop dat het momentum van de volksopstand tot een snelle val van het regime van Gaddafi zou leiden, is aan het verminderen. Gadaffi is er nog steeds, en zijn gewpande aanhang blijft hem in grote mate loyaal. De rebellen beheersen het oosten van Libië, met als machtsbasis de stad Benghazi, terwijl het westen van het land, met Tripoli als centrum, in handen blijft van het Gaddafi-regime.

De rebellen beschikken wel over veel motivatie en wapens, maar als burgersoldaten zijn ze uiteraard niet getraind, alsook missen ze zware wapens. Eén mogelijkheid zou zijn om de opstandelingen beter te bewapenen met zware wapens en hen een militaire training te geven, zodat ze beter opgewassen zijn tegen het reguliere leger van Gaddafi. Maar wie zal/wil dit doen?

Een tweede mogelijkheid is een no fly-zone. Dit betekent dat gevechtsvliegtuigen van het 'westen' Libische vliegtuigen en helikopters uit de lucht schieten, om te beletten dat ze hun eigen burgers bombarderen. Een no fly-zone (zoals toegepast in Kosovo) wordt doorgaans beschouwd als een beperkte mate van militair ingrijpen. Dit is echter niet zo. Een no fly-zone impliceert dat eerst het Libische luchtafweergeschut moet uitgeschakeld worden, en dit is niet meer een passief, maar een actief militair ingrijpen (dit benadrukt de Amerikaanse Minister van Defensie, Robert Gates).

Terwijl ik dit schrijf, bereikt mij op BBC World News het nieuws dat een Libisch gevechtsvliegtuig rebellen zou gebombardeerd hebben, maar daarbij het doel gemist heeft. Men weet niet of de piloot bewust het doel gemist heeft, omdat hij geen burgers wou bombarderen. Het doet denken aan de allereerste dagen van de opstand, toen twee kolonels van de Libische luchtmacht politiek asiel in Malta aanvroegen, omdat ze het bloed van hun eigen volksgenoten niet wilden verspillen.

De installatie van een no fly-zone kan verregaande geopolitieke gevolgen hebben, vooral als de Verenigde Staten daarin het voortouw zouden nemen. Dit zou de indruk kunnen wekken dat de VS vooral omwille van de olie interveniëren. Maar ik denk dat Amerika hun lesje in Irak en Afghanistan wel geleerd hebben en niet echt geneigd zullen zijn om zelf militair in te grijpen. Premier Cameron van Groot-Brittannië daarentegen staat blijkbaar te springen om een no fly-zone, maar komt daarbij in conflict met haar eigen besparingen in het leger, o.a. het schrappen van een nieuw vliegdekschip en de aankoop van nieuwe fighter jets. Het zou daarom gebruik willen maken van bevriende vliegvelden en oudere jets, die in de Falklandoorlog hebben gevochten. Frankrijk is ook voorstander, en onderzoekt samen met GB de mogelijkheid van een no fly-zone. Turkije, een zeer belangrijke speler in het Midden-Oosten (een eventueel model voor wat een moderne Islamitische staat kan zijn) is tegen. Als sommige Islamitische landen, zoals Saoudi-Arabië, het voortouw zouden nemen voor de no fly-zone, zou dit door de Libische bevolking beter geaccepteerd worden (maar wat als de bevolking in Saoudi-Arabië in opstand zou komen, het land waar het kloppende oliehart van de Amerikaanse consumptiemachine zich bevindt, dan zouden we pas echt heel gevaarlijke toestanden kunnen meemaken!).

Een laatste oplossing om Gaddafi te verwijderen, zou een politieke coup zijn, waarbij hooggeplaatste functionarissen uit de inner circle van het regime Gaddafi zouden doen aftreden, omdat dit de enige manier is om de dreigende burgeroorlog in Libië tegen te houden. Het ziet er echter niet naar uit dat dergelijke mogelijkheid zich zal realiseren. 

De situatie in Libië blijft zeer spannend, en niemand weet voorlopig hoe de toestand zal evolueren...

20:33 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.