07-01-11

Onbetaalde facturen

In mijn buurt is een plaats waar rommel gedeponeerd word. Ik snuffel daar graag in. Soms vind ik nog iets bruikbaars. Maar vooral omdat ik het leuk vind om aan de hand van die objecten iets te weten te komen over hun voormalige eigenaars.

Ik vond een brief van het ZNA, het Ziekenhuisnetwerk Antwerpen. Hij was ongeopend. Ik wist onmiddellijk: dit is een onbetaalde rekening. Ik opende de envelop en kijk eens aan: het was een aanmaningsbrief om onbetaalde rekeningen te betalen. Rekeningen uit 2010, en zelfs uit 2009. 

Ik stak een pluim op mijn hoed, hoe ik in staat ben om sociale tekenen te lezen, hoe ik wist dat het om onbetaalde facturen ging.

In mijn vorige woonst zag ik ongeopende post aandikken van sommige buren: brieven van het vredegerecht, advokaten, deurwaarders.

Ik begrijp niet hoe sommige mensen omgaan met hun problemen. Momenteel heb ik ook financiële problemen vanwege achterstallige facturen (0h Electrabel, mijn lieve vriend!), maar ik doe er alles aan om mijn schulden te betalen. Dit betekent op je tanden bijten.

Waarom laten sommige mensen hun schulden oplopen tot ze onbetaalbaar worden? Omwille van de ideologie van de consumptiemaatschappij, dit betekent impulsief kopen, onmiddellijke bevrediging ten koste van levensnoodzakelijke dingen.

Ja, ik weet nu ook hoe schulden geleidelijk aandikken. Telkens Electrabel een aanmaningsbrief stuurt, komt er 5 euro bij. De rekening blijft aandikken.

Schulden mag je nooit laten oplopen tot ze onoverzichtelijk worden. Dan werp je brieven van schuldeisers ongeopend weg, zoals die persoon, met zijn onbetaalde facturen van het Ziekenhuisnetwerk Antwerpen.

10:45 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.