17-12-10

Videotechniek: pannen en tilten

Toevallig, tijdens het zappen op tv, vond ik zeer interessante adviezen voor amateurfilmers. Af en toe film ik weleens een familiefeestje, of schiet ik beelden tjdens een uitstapje.

Maar ik ben niet zo tevreden met het resultaat. In feite modder ik maar wat aan. Ik mis een theoretisch kader, een methodiek, van waaruit ik kan filmen en mijn camerastijl verbeteren.

Eerste stelregel is dat camerawerk niet 'de' werkelijkheid weergeeft. Het is altijd een selectie. Door bewuster te kijken naar tv-beelden en films, leer je verschillende stijlen kennen. Ja, 'camerastijl' vind ik een verhelderend woord, hetgeen ik hier ter plaatse verzin. De ene stijl is rustig en traag bewegend, de andere nerveus en snel (bv. videoclips van MTV). Het ene camerawerk gebruikt veel closeups, de andere cameravoering houdt het vooral bij wide shots.

Film is in essentie bewegend beeld. Het heeft weinig zin iets te filmen dat niet beweegt. Daarom moet je bij landschappen of monumenten de camera bewegen. Er zijn twee soorten camerabewegingen: 1) pannen 2) tilten.

Pannen (van het Engels panning) betekent de camera horizontaal bewegen, van links naar rechts of omgekeerd. Bv. om aan te tonen hoe wijd een landschap is, of om een totaalbeeld van een evenement te geven. Als je van links naar rechts pant, hoef je niet meer van rechts naar links te pannen. Dat werkt vervelend.

Tilten (van het Engels tilting) betekent de camera van onder naar boven bewegen, of van boven naar onder. Bv. Om aan te tonen hoe groot een gebouw, bv. een kerktoren, is. Of om de kijker langer in spanning te laten, door bv. een persoon te filmen vanaf de voeten naar boven toe (wie is het?).

Als je pant of tilt, dien je de camera zo recht mogelijk te bewegen. Dit kan het best gebeuren vanaf een statief.

Inzoomen, d.i. vanuit een vast standpunt de camera van ver naar dichtbij laten bewegen, dien je best te vermijden. Deze raad heb ik al dikwijls gehoord of gelezen. Als je bv. een groep mensen filmt, neem dan eerst een wide shot op om het geheel te tonen. Stop met filmen en ga dichtbij de mensen staan. Film hen dan van dichtbij. Dit is geen springer.

Pas als je de kneepjes van de beeldtaal leert doorgronden, kan je het amateuristisch geklungel van de amateur ontgroeien, met zijn zenuwachtige cameravoering, zijn teveel inzoomen, zijn te extreme closeups, etc.

In plaats van lange, van hier naar daar bewegende shots, schiet je best korte shots van vijf à tien seconden. Neem de proef op de som en analyseer de shots en de camerastandpunten van populaire tv-programma 's zoals Man bijt Hond of Vlaanderen Vakantieland. Probeer te tellen hoeveel seconden een shot duurt: één-twee-drie-vier-vijf, etc.

22:35 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.