16-10-10

Adviseur van de koning

In de Engelse les zijn we bezig met 'personality types'. We deden één van die tests die moeten vaststellen welke persoonlijkheid je hebt. Als je wat ouder bent geworden, sta je nogal kritisch tegenover dergelijke testjes. Maar ja, waarom niet. Bleek dat ik een 'idealist' ben, terwijl ik liever een 'mastermind' of 'strategist' was geweest. Er zijn vier componenten in deze test: 'planner or spontaneous', 'facts or ideas',  'heads or hearts', 'extrovert or introvert'. Met drie vraagjes per component. Op één dimensie ben ik uitgesproken, op de drie andere ben ik naargelang de context het ene of het andere. Normaal ben ik een ideeënmens, grote constructies van ideeën, maar in sommige contexten kan ik nauwkeurig de feiten onderzoeken. Zo heb ik bijvoorbeeld een hele batterij prijzen in supermarkten in mijn hoofd, en dat is maar goed ook. 

Zulke testen zijn voor mij redelijk moeilijk, omdat 'wie ben ik' doorkruist wordt door 'wie zou ik graag zijn'. We hebben allemaal een ideaalbeeld van onszelf, dat deels aansluit bij wie we werkelijk zijn, en deels een fantasiebeeld, een richtinggevende kracht. Achteraf zei ik tegen de leraar dat mijn ideaalbeeld Adviseur van de Koning is. Niet de formele leider, dat kan/wil ik niet zijn, maar de man achter de schermen,  die een grote informele invloed uitoefent. Meestal ten goede van het geheel. Maar niet altijd. Ik heb iets met het heimelijke, mijn engagement kan een tijdje parallel lopen met het formele centrum van de macht, maar wanneer mijn doelstellingen beginnen af te wijken van de officiële, dan heb ik de tendens om in het verborgene mijn zin te doen. Om in de beeldspraak te blijven: ik kan een tijdje de loyale raadgever van de koning zijn, maar na verloop van tijd begint de koning op te merken dat ik niet meer 100% achter zijn beslissingen sta en dan geraak ik uit de gratie. Ik verdwijn naar de achtergrond, begin te complotteren tegen de koning. Maar complotten komen altijd uit. Talloze malen ben ik onthoofd geworden en stierf ik de symbolische dood.

Maar ik ben de feniks die altijd uit de as verrijst. Altijd allieer ik mij met een nieuwe koning, de koning heeft immers altijd raadgevers nodig, en door mijn competentie drijf ik altijd boven, en zo kan het hele proces opnieuw beginnen. Vermoeiend, slopend, maar leuk....

09:35 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.