13-10-10

Het subjectieve shot in films

Wat ik zo leuk vind aan mijn actuele ontwikkeling is dat ik het toesta om ideeën te laten rijpen. Ik heb niet meer de hoogmoed van de jeugd om te denken dat men voor eens en voor altijd het laatste woord over iets kan zeggen. Daarom vind ik het blogconcept zo leuk, men kan fragmenten van ideeën-in-wording neerschrijven. Ik merk dat bepaalde patronen dikwijls weerkeren in mijn schrijven. Dat bedoel ik met ideeën laten rijpen.

Dit filmpje over de Duitse inval in Polen heb ik al drie of vier keren gebracht. Dit betekent dat het mij op één of andere manier sterk aangrijpt. Nu begrijp ik beter waarom. Filmfragmenten of trailers grijpen me sterk aan wanneer daarin gespeeld wordt met de menselijke blik. De subjectieve blik van personages wordt produktiematig gerepresenteerd door het medium shot of de closeup. De objectieve blik is het terrein van de long shot: de personages worden in de ruimte getoond vanuit een verre, afstandelijke blik.

Deze trailer greep mij sterk aan omdat daarin de subjectieve blik dominant is. Het is de blik van de onmacht, van de Polen die door de oorlogsmachine van nazi-Duitsland overweldig worden. Het beint reeds onmiddellijk met een onscherpe medium shot van twee Poolse soldaten, die vanuit het riet, met een verrekijker kijken naar de Duitse soldaten, die zich ontspannend en lachend wassen in de rivier. Ze zien de rook van hun maaltijd die staat te pruttelen in de veldkeuken. Dit geeft een geweldig gevoel van dreiging ook al lijkt het een vreedzaam tafereeltje. Het gevoel van dreiging komt doordat het vanuit de blik van de Poolse soldaten wordt bekeken. Ook de verrekijker is belangrijk, want daardoor wordt de afstand gesuggereerd van het dreigende gevaar, dat nu nog veraf is, maar weldra dichtbij zal komen.

De nietsvermoedende  soldaat wiens aandacht plots getrokken wordt door het geluid van de Duitse vliegtuigen en die ongerust in de lucht kjikt. Een ander shot van de subjectieve blik van een Poolse soldaat, die eveneens machteloos in de lucht kijkt. De commandant van een Pools anti-tankkanon, die door zijn verrekijker de Duitse panzers gadeslaat. In deze trailer wordt een overdaad aan subjectieve shots gebruikt, en daarom is het voor mij zo aangrijpend. Want wij identificeren ons met deze blik, die de blik van de machteloosheid is.

 

12:26 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.