06-10-10

The unstoppable Apple

Iemand ontslagen: to fire/to sack/to dismiss/to lay off (informeel). Afvloeien omwille van economische redenen: being made redundant.

Het gebruik van voorzetsels in het Engels is niet gemakkelijk omwille van de schijnbare gelijkenissen met het Nederlands. Zo worden at/on dikwijls door elkaar gehaald. Iemand uit de Engelse les zei dat het at the other side in plaats van on the other side moet zijn, omdat het woordenboek aan door on vertaalt. Zo mag je niet met voorzetsels omgaan, omdat die zeer taalspecifiek zijn. Het enige dat je kan doen is courante uitdrukkingen, bestaande uit voorzetsel en substantief, als één geheel leren. Bijvoorbeeld:

at a pace, at a price, at a level, at the peak, at this point, at all times, at this moment, at the height of the Cold War, at the heart of the European project, at the same time, at  the top, at the bottom

Een mooie didactische case: net op dit moment hoor ik op de radio dat de grote baas van koekjesfabrikant Lotus zegt dat het bedrijf genoteerd is on the Foreign Exchange, terwijl dit volgens mij at the Exchange moet zijn. Zulke kleine taalfoutjes (je zult wel begrepen worden), kan je enkel eruit krijgen, als je je een tijd erop concentreert, bijvoorbeeld lijstjes maakt zoals het bovenstaande. 

Een voorbeeld van de verspilling in onze maatschappij. Ik schrijf geen brieven meer, dus ik heb geen enveloppen in huis. Toen ik uitzonderlijk een aangetekend schrijven diende te versturen, dacht ik in de post één envelop te kopen. Dat kon dus niet, ik moest speciaal naar een papierwinkel gaan daar een pak enveloppen te kopen en teruggaan naar de post. Ik kan het je op een papiertje meegeven: de rest van die enveloppen zullen vergelen in mijn kast, totdat ik ze na een jaar of zo wegsmijt. Zulke verspilling begint mij te ergeren, ook al gaat het om verwaarloosbare bedragen. Papier wordt gemaakt uit hout, dat komt van bomen die gekapt worden in het regenwoud, die steeds minder in staat zijn om koolstofdioxide op te zuigen. Het gaat om de economische en ecologische verspilling in de maatschappij die mij ergert.

De grote ster op Wall Street is tegenwoordig Apple: the unstoppable Apple. De laatste jaren lanceert het bedrijf een niet aflatende reeks van innovaties: IPod (een mp3-speler), IPhone (een intelligente gsm) en IPad (een tablet of notebook). Apple 's beurskapitalisatie is volgens Geert Noels groter dan het nationaal produkt van België.

Mijn interesse begint gewekt te worden voor de aankoop van zo 'n platte tv. Het is allemaal verwarrend: LCD, Plasma, breedbeeldtelevisie, Full HD, Ready HD? Wat betekent het allemaal? De prijzen leken in het begin, enkele jaren geleden, ongelooflijk hoog. Nu lijken ze me te zakken. Maar misschien komt dit omdat mijn interesse gewekt is, en dan worden de prijzen subjectief lager, d.i. als je belangstelling krijgt voor een produkt, ga je het bedrag van de aankoop mentaal inpassen in je uitgavenpatroon, en dikwijls blijkt het dan wel mee te vallen. Dit betekent dat je bereid bent om andere uitgaven te laten vallen of te sparen voor iets wat aanvankelijk niet in je budget leek te passen.

Het is soms interessant om te luistervinken naar de vragen en opmerkingen van klanten tegen de verkoper: een vrouw zei dat de nieuwe televisies zo groot zijn. Als ze bij andere mensen in de salon komt, is die televisie zo dominant aanwezig, alsof ze in een bioscoopzaal binnenkomt. Dat vind ik ook. Er is ook iets met de relatie tussen de grootte van de tv en de afstand vanwaar je moet kijken. Kinderen hebben de neiging om direct voor het beeld te gaan zitten, ze willen als het ware in het beeld kruipen. Echter, het beeld is iets illusoir, de prikkels worden door je hersenen tot één geheel gereconstrueerd. Het is niet omdat je dichter bij het beeld gaat zitten, dat het beeld beter wordt, integendeel, hoe dichter je bij het beeld komt, hoe meer het schijnt op te lossen en je de afzonderlijke beeldpunten kunt zien.

Ik leef al jaren gedeeltelijk structureel in het rood. Vroeger betaalde ik daarvoor per maand relatief veel interest. Maar sinds de financiële crisis is de rente zo laag geworden, en dat voel ik ook in de maandelijkse debetinteresten die ik moet betalen. Hoe werkt dat? Met rente of interest (laten we die begrippen gemakkelijkheidshalve als identiek beschouwen) bedoelt men de prijs van het geld, zoals die door de centrale banken bepaald wordt. Die rente of de prijs van het geld is richtgevend voor de hele economie, als bv. het centrale tarief 2% is, dan kost het lenen van 1000 euro 20 euro. Dat tarief druppelt door naar de rest van de economie, dus ook naar de centiemenkapitalist die ik ben. Dus in feite profiteer ik ook van de effecten van de crisis, doordat de prijs van het lenen van geld zo laag is geworden.

 

10:21 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.