03-09-10

Ecologisch bewuster leven op het kleine vlak

Enkele bedenkingen over sustainibility. Het is duidelijk dat onze huidige grondstoffen- en energieverspillende levensstijl niet meer houdbaar is. Ik wil mij in deze tekst verre houden van grote woorden, maar enkele ervaringen uit mijn eigen leven geven, ie passen in het grotere plaatje.

  1. Sinds enige tijd rijdt er in onze wijk een camionetje rond, waarbij vanuit een luidspreker te horen is: "oud ijzer, koper,...'(de rest versta ik niet). Toen ik wat rommel in het containerpark ging deponeren, waren er vreemdelingen die zagen dat ik oude metalen kommen bijhad. Ze vroegen of ze die mochten hebben. Natuurlijk, want ik wou ze toch wegsmijten.
  2. Regelmatig is er in de media te horen over diefstal van koperen leidingen van de NMBS. Punt 1 en 2 wijzen erop dat oud metaal een economische waarde heeft. Ijzermarchant, een beroep met toekomst!
  3. Er staan twee afgedankte computers in mijn woning. Computers zijn metalen objecten, die uit veel verschillende metalen en mineralen bestaan. Sommige van die metalen worden in Afrika met slavenarbeid ontgonnen. Op sommige zeer zeldzame metalen, die in pc's gebruikt worden, heeft China een quasi-monopolie, met mogelijke prijsverhogingen tot gevolg.
  4. Ik ben mede-"schuldig" aan een groot metaalverbuik in pc's, door altijd voor de goedkoopste rommel te kiezen. Pc's, die rap, rap in elkaar gestoken zijn, met de allergoedkoopste materialen, en na twee à drie jaar kapot gaan.
  5. Een pc zou, om ecologisch verantwoord te zijn, vijf à tien jaar moeten meegaan. Kapotte pc 's zijn meestal nog te repareren, maar dit is economisch niet rendabel door de hoge prijs van deze gespecialiseerde arbeid. Men moet al veel technische kennis hebben om zelf een moederbord te vervangen. De grote bedrijven spelen mee in op een korte vernietigingscyclus, door oudere modellen van bv. moederborden en RAM-geheugen niet meer te produceren. Voor een doordeweekse consument is er geen andere oplossing dan een volledig nieuwe computer aan te kopen.
  6. Een tweedehandscomputer kopen is ook niet altijd de oplossing. Mijn vorige tweedehandspc heeft na zes maanden de brui eraan gegeven. Wanneer je de originele opstartcd had, zou je eventueel het probleem kunnen oplossen, maar die is nooit aanwezig bij tweedehandscomputers. Het zou getuigen van ecologisch besef om vooral tweedehandscomputers te verkopen, waarvan de herinstallatiecd nog beschikbaar is.
  7. Electriciteit is heel duur en ecologisch belastend. In de niet zo verre toekomst zullen kleine huisgeneratoren een deel van de energieproduktie overnemen.
  8. Het vereist zelfdiscipline om het gebruik van plastieken zakjes in de supermarkt achterwege te laten. In de meeste grootwarenhuizen moet men betalen voor een plastiek zakje, maar de prijs nog altijd bespottelijk laag. Men ziet dat veel mensen bereid zijn die prijs te betalen. Het gebruik van een stevige linnen zak, een boodschappentas of een winkelkarretje is een teken van ecologisch bewuster leven. Zelfs als men nog plastiek zakjes gebruikt, schept men zijn eigen afvalproblemen, want binnen korte tijd zit men met een berg plastieken zakjes.
  9. Kleine zelfstandigen en nachtwinkels bieden dikwijls nog gratis plastieken zakjes aan, bijna dwangmatig. Ook hier getuigt het van zelfdiscipline om dit te weigeren, hoewel men dan bijna als een Beotiër wordt bekeken.
  10. Men zou zijn electriciteitsverbruik per maand moeten kunnen nagaan. Door het aanrekenen van een vaste prijs per maand heeft men geen enkel besef van wat zijn energieverbruik is. Onverwachte pieken in het verbruik kunnen dan in verband worden gebracht met het eigen gedrag, waarna men dit kan remediëren.
  11. Een experiment: ik ga regelmatig in een café een koffie drinken. Men biedt standaard twee zakjes suiker aan en een kokje. dat koekje eet ik sowieso niet op, en ik gebruik maar één zakje suiker. Sinds kort neem ik dit zakje suiker en het koekje mee naar huis. Nu heb ik al een grote doos met suiker en koekjes. Ook hier: bewustwording van zijn eigen gedrag en de voordelen daarvan. Natuurlijk gaat het hier slechts om eurocentiemen, maar het getuigt van de aloude kwaliteit van soberheid en spaarzaamheid, die in de afval- en verspillingsmaatschappij volledig verloren is gegaan. Zulke kleine experimentjes in de kleine sfeer leert je een houding die je ook in de grotere sfeer kan toepassen.
  12. Ik heb nog veel afval in de voedingssfeer, vooral op vlak van groenten. Dit heeft te maken met gemakzucht. Ik ben van plan om te koken, maar thuisgekomen heb ik geen zin meer en eet dan maar een pizza of diepvriesmaaltijd.
  13. Een gezond principe is: leg een grote voorraad aan van niet-bederfbare voedingsprodukten, zoals rijst, pasta, suiker, melk, etc.
  14. Koop bederfbare voedingsprodukten met mate aan in functie van je verbruik en de bederfbaarheid. Vroeger kocht ik een zak aardappelen van 5 kg. Maar omdat ik onregelmatig kook, kwamen na verloop van tijd scheuten op de aardappelen. Nu koop ik een zak van 2,5 kg en die hoeveelheid is perfect aangepast aan mijn verbruik.
  15. Idem dito voor fruit. Vroeger kocht ik voorverpakt fruit met bv. zes stuks. Maar omdat ik onregelmatig fruit eet, was er ook hier veel bederf en afval. Nu koop ik enkele stuks, aangepast aan de intentie van die effectief op te eten.
  16. Over winkel-en aankoopgedrag valt heel veel te zeggen. Het aanbod in supermarkten is zo overweldigend, dat er bij mij echte keuzestress is. De maatschappelijke druk om gezonder te leven, en de vele kookprogramma 's maken dat de eisen op vlak van voeding en koken alsmaar hoger worden.
  17. Om te eindigen, ecologie heeft te maken met het verbruik van schaarse grondstoffen en energie die ingebed zijn in produkten, de maatschappelijke definitie van wat een "normaal" consumptie is, de maatschappelijke druk op dat vlak die alsmaar stresserender vormen aanneemt, boodschappen en winkelen die met een groot woord een vorm van logistiek is, je levensstijl in zijn geheel, etc...
  18.  

12:53 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.