09-05-10

Mijn Grootouders

Wanneer men zijn eigen emotionele biografie wil schrijven, kan men uiteraard niet om de grootouders heen. Je vader en moeder hebben uiteraard zelf ook ouders gehad. Door het beter begrijpen van de grootouders, begrijpt men beter zijn ouders, en dus ook zichzelf.

Zo kan men op het spoor komen van bepaalde patronen van geweld, vernedering, liefde en idealiseriing. Men kan nog verder gaan, en de psychologie van de overgrootouders proberen te achterhalen, maar dit gaat hier tever. We bevinden ons hier op het spanningsveld van genealogie, geschiedenis en psychologie.

Laten we ons hier beperken tot de grootouders langs moederskant, dus de ouders van mijn moeder.

Ik hield enorm van mijn grootmoeder, ja, ze was mals moederfiguur belangrijker dan mijn eigen moeder. Toen ze overleed aan een hartaanval -ik was toen 12 jaar- was dit een zeer grote slag.

Ik ging regelmatig bij de ouders van mijn moeder logeren. Een tijdje geleden tekende ik mijn herinneringen aan hun huis, dit wil zeggen, geen exact geometrische tekening, maar een emotionele tekening. Dit wil zeggen dat ruimtes, die een grotere emotionele betekenis hadden, groter getekend worden, dan ze in werkelijkheid waren.

Wie was mijn Grootvader langs moederskant?

Hij wer "Menier den architek" genoemd. Hij was een beetje de domoor van de familie, en stond in de schaduw van zijn oudere zus, die artistiek-muzikaal aangelegd xas. Zijn jongste broer was de slimmerik van de familie, hij was apotheker, en zette de familiezaak van zijn vader voort. In die tijd was apothkeker nog een zeeer prestigieus beroep.

09:34 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.