08-05-10

Zelfmoord en de onrepresenteerbaarheid daarvan

Een trauma is iets dat je de rest van je leven meedraagt tot je dood. Een trauma kan niet "opgelost" worden.

Een trauma is letterlijk en figuurlijk een zwart gat, waarrond je heel je leven blijft cirkelen, als rond een diepe put.

Mijn vaderke heeft zelfmoord gepleegd in de psychiatrie, met zijn broeksriem heeft hij zich verhangen. Ik heb zelfs die broeksriem later teruggevonden.

Je ziet soms in films beelden van mensen die zich verhangen, en dan denk je: mijn vader heeft dit ook gedaan, maar die gedachte verdring je zeer snel.

Allkeen door het vinden van woorden en symbolen, kan je een klein beetje de diepe put, die het traumma is, opvullen.

Niet in plastiektaal, zoals "mijn vader heeft zelfmoord gepleegd", maar door symbolen te vinden die zijn dood representeren.

Kijk, het is nu al twintig jaar geleden dat mijn vader zich verhangen heeft.

Maar een eerste insteek naar de reële verwerking van dit trauma, is door mijn vader voor te stellen als Che Guevarra.

Door een osmose te maken tussen de mooie man, die mijn vader was, en de vrijheidsstrijder Che Guevarra, kan het zwarte gat van het trauma een klein beetje opgevuld worden.

Mijn vader heeft zich laten vernietigen door het leven, Che Guevarra ook.

Zo werken symbolen.

J' ai dit.

 

17:08 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.