24-04-10

De Kleine Dief

De Kleine Dief is een universeel-menselijke [positie].

Door het gebruiken van de rechte haken, symboliseer ik dat het niet zomaar gaat om het schrijven in de derde persoon, het schrijven over de ander, zoals in de media, zonder de relatietermen te beschrijven.

Neen, het gaat altijd in het schrijven om de IK-Gij-relatie: wie ben ik en wie zijt gij?

In mijn familiaal en sociaal systeem zijn er verschillende Kleine Dieven. Ik ervaar mezelf in het teken van mezelf-afgepikt worden van kabels, bv. een scartkabel, of een audio- en videokabel.

Ik ervaar mezelf als een begeerlijk object, die goed met technologische apparaten kan omgaan. Ik ben zelf geobsedeerd met kabels. Toen ik dit allemaal leerde kon ik uren rondhangen in de Mediamrkt, om kabels te bestuderen. De kabel is datgene wat verbindt, datgene waardoor een technologisch apparaat praat. Terwijl ik dit schrijf, is mijn lichaam bezet met kabels. Ik zie het kabeltje van mijn USB-muis, ik zie de netwerkkabel, waarmee ik nu met internet verbonden ben, ik zie de Jack-kabel, de audio-kabel, die verbonden is met een koptelefoon. Ja, ik ben de bekabelde mens. Ik ervaar mezelf als de Cyborg of Cyberrobot, een osmose van biologische en electronische apparaten/kabels (ik vergeet hier de allerbelangrijkste kabel, te vermelden, de Opperkabel, de voedingskabel. De voedingskabel gaat letterlijk om voeding: het opnemen van electronische impulsen, zonder dewelek ik zelfs hier niet kan spreken, en jou mij stem niet kan horen. Neen, zonder de voedingskabel zou hier het totale zwijgen, het Niets zijn...)

De Kleine dief staat in het teken van het heimelijke.

het cirkelen rond de objecten van de ander

07:50 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.