19-04-10

Oorlog=boem-boem

Dit is een zeer obsceen schrijven. Ik begin bete te begrijpen wat obsceen betekent. Natuurlijk is er in de eerste plaats het sexuele, en de lust en macht die men ontleent de sexualiteit, door het verdrongen zijn daarvan te representeren, terug boven wate te brengen, boven de bal vande verdringing.

Een tweede betekenis van obsceen heeft volgens mij te maken met de postmoderne houding en filosofie. In die betekenis betekent obsceen volgens mij het combineren van hogere en lager cultuur. Het is het combineren van het sublieme en het platvloerse, het in kruisbesrtuiving brengen van objecten van de hoge cultuur, met die van lagere cultuur.

Een derde betekenis van obsceen is volgens mij zeer ernstig zijn en lachen tegelijkertijd. Het is de positie van de postmoderne ironie.

Neen, de titel van dit artikel is 'het leven=boem-boem'. Vanwaar komt dit en wat betekent het?

Gisteren had ik eigenlijk een zeer goed contact met een totaal geflipte kleine crimineel (9 maand bak). Maar hij was helemaal niet dom. Dat hoorde ik aan zijn taal, aan zijn vragen, en aan de antwoorden op vragen die ik hemstelde.

Hij zij mij iets heel moois. Het was al een oudere man die de Tweede Wereldoorlg had meegemaakt. Ik vroeg hem hoe hij die had meegemaakt. Hij zei het subliemie spreken: da was boem-boem, hei! Toen ik hem vroeg wat hij bedoelde, zei hij dat het zijn ervaring was van de bommen, die ontploften. Ik herinner mij niet zo goed meer over welke ommen het ging. Waren het nu vliegtuigbommen (van de geallieerden), of de V1's en de V2's van de Duitsers? Als strategisch belangrijk doelwit was Antwerpen het faoriet doelwit van d eerste raketten, die de Duitsers gemaakt hadden, de V1's en Vé's.

Waarschijnlijk kan jij al jongere je totaal geen voorstelling aken van oorlog, tenzij wat je op televisie en in films ziet. Ik he ook niet de Tweede Wereldoorlog meegemaakt, maar ik weet dat mijn moeder moest gaan schuilen in de publieke schuilkelders, om zich te beschermen tegen de bommen van de geallieerde bombardementen.Grootvader was architect en keek neer op het klootjesvolk. Hij weigerde soms om te gaan schuilen in de publieke schuilkelers. Liever ging hij in zijn eigen kelder zitten. Op een bepaalde dag kreeg de collectieve schuilkelder een voltreffer (van de bommen), en alle mensen waren dood.

IK had dit verhaal al langer gehoord van mijn moeder, maar pas onlangs heb ik de pure horror van dit verhaal begrepen (de Freudiaanse Nachträglichkiet). Want dit betekent dat ik er evengoed niet had kunnen zijn. Als mijn grootvader de kudde had gevolgd, dan was mijn moeder er niet meer geweest. En met de nodige vertragin, Nachträglichkiet, ook ik niet.

Ik weet niet of jij beseft wat het betekent om onder een bommentapijt te leven.

Bommen is artillerie, ontploffend kruit, brand- en fosforbommen. Mensen die levend bedolven worden onder het puin, of verbranden als toortsen.

Dus wanneer zo 'n oude man  zegt oorlog is boem-boem, hei, dan moet jij niet lachen maar je verwende bakkes houden. Want boem-boem is helemaal niet om te lachen.

Boem-boem staat volgens mij in de perceptie van deze oude man voor de naam van bommen, maar boem-boem slaat ook op het geluid van de ontploffingen... 

  

22:07 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.