16-04-10

Ik dank/denk

Door een spellingsfout ervaarde ik eeen Nietschiaanse flash. Ik schreef 'dank' in plaats van 'denk'.

Maar dit gaf mij zo 'n grote flits, ja, denken is danken, hetgeen men zich voorstelt, is pure liefde. Ja, men dankt het feit dat men dit kan denken.

Dit sluit aan bij een oorspronkeleijke intuïtie, dat denken niet los staat van danken, ja, dat denken en emoties nauwelijks kunnen onderscheiden worden...

12:16 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.