30-03-10

Wat wilt Gij van mij?

Veel van onze angsten spruiten voort uit het niet-weten wat de Ander van ons wil. Hoewel er daaromtrent regels of afspraken kunnen zijn, blijft er altijd een gat. De regels zijn dikwijls onduidelijk, onuitgesproken of vaag. Ik weet niet altijd wat de Ander van mij wil. Altijd blijft er het gat of de holte, het niet-gedetermineerd zijn van de relatietermen tussen Ik en Gij. Het gat wordt opgevuld met fantasma 's. Misschien wil de Ander wel meer van mij, en kan ik daaraan niet voldoen, zodat ik me schuldig voel. Of mischien ben ik minder belangrijk voor de Ander dan ik mij inbeeld, en wil de Ander minder of zelfs helemaal niets van mij.

Als ik uitga van het fantasma dat de Ander meer van me wil dan ik kan geven, dan beland ik in de helse cirkel van het schuldgevoel. Als ik fantaseer dat ik meer doe dan de Ander van mij verlangt, dat ik mij een grotere plaats toeëigen in zijn verlangen, dan voel ik de angst van ontrouw aan mezelf, van het mij opdringen, van het mij aanstellen, van een speelbal van de Ander te worden.

Ik kan mij op twee psychopathologische manieren wapenen tegen de angst die voortspruit uit de onuitgesproken vraag: wat wilt Gij van mij? Ofwel bouw ik een keihard egopantser, waardoor ik niet meer voel dat de Ander iets van mij wil,  ofwel word ik de slaaf van de Ander, en put ik me uit in het fantasma dat de Ander alles van me wil.

Het is net in die vage diffuse angsten, dat het gat van de Ik-Gij relatie zich bevindt. Om geestelijk gezond te blijven, dien je af en toe in te gaan op die angsten, te onderzoeken wat ze betekenen, nadenken over de vraag: wat wil de Ander van mij?

09:17 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.