06-03-10

De Oranjes: een troon onder mijn kont

Er is vanaf vandaag een boeiend kostuumdrama van Nederlandse bodem op de televisie: De Troon, over de eerste Nederlandse koningen Willem I, II en III uit het huis van Oranje. Waarom breng ik dit hier? Omdat die eerste koning, Willem I ook voor België heel belangijk is geweest. Hij was namelijk koning van Nederland én Belgie, het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden tussen 1814 en 1830. In dat laatse jaar brak de Belgische Revolutie uit, werden de Oranjes verdreven, en trachtte België zich op zijn eentje te handhaven tussen de Europese grootmachten, met een voor die tijd verregaande liberale grondwet.

Vandaag heb ik aflevering 1 gezien. De Oranjes waren voor 1789 stadhouders van 'Nederland', ze waren dus geen koningen. De Verenigde Provinciën waren een republiek, waar de soevereiniteit bij de Staten-Generaal lag, de afvaardiging van de Staten, d.i. de 'volksvergaderingen' van notabelen van de afzonderlijke staten, zoals Holland, Zeeland, Utrecht, etc. De stadshouders waren een soort monarchaal principe dat een zeker tegengewicht vormde tegen de Staten.

Tijdens de Franse tijd werden de Oranjes verdreven. Onder Napoleon waren de Oranjes één van de vele verarmde adellijke families, die bij statenbouwer en -breker Napoleon om een vorstemdom bedelden, desgevallend een koninkrijk. In 1814 was het zover en werd Willem I koning van de unie van Nederland en Belgie, het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Hij heerste als een autoritair vorst, maar had grote belangstelling voor de economische ontwikkeling van konikrijk. Zo stichtte hij in 1822 de Société Générale, die nog steeds bestaat, en die grote aandeel had in de groei van de Waalse steenkoolmijnen, hoogovens en ijzerfabrieken: de Algemene Maatschappij ter bevordering van de Volksvlijt.

Een grappige, maar ook hoogst instructieve scène gaat over de rivaliteit tussen de zoon van Willem I, Prins Willem, en een telg uit éen van die vele kleine adellijke families die tuk waren op een troon: Leopold van Saksen-Coburg. Beiden dongen namelijk naar de hand van de dochter van de Britse koning. Die Leopold van Saksen-Coburg werd in 1830 de Eerste Belgische koning, Leopold I.

Het is mooi gemaakt drama, een kostuumdrama zoals men dit noemt. Het is  natuurlijk geen politiek drama, maar tussen de regels door leert men toch interessante dingen over de politieke geschiedenis van België.

Volgende week zal zeker de Belgische Revolutie uit 1830 ter sprake komen. Daarna gaat het over het koningschap van Willem II en III. Dat is iets minder interessant voor ons, maar toch, hoe bv. Thorbecke in 1848 een liberale constitutie afdwong en de koninklijke macht terugdrong, dit alles behoort tot de standaardgeschiedenis van de Westerse democratieën. 

Postludium

Ik analyseer graag trailers, omdat die een samengebalde filmische en emotionele kracht hebben. Af en toe film ik wat met mijn videocamera. De grootste moeilijkheid voor een amateur-filmmaker is de cameravoering. Eén ding heb ik al geleerd. Je mag niet inzoomen, dat is heel onprofessioneel (tenzij je een bepaald effect beoogt). Je beweegt ook best niet teveel met de camera, bv. van links naar rechts. Je dient een vast camerastandpunt in te nemen en enkele seconden film te schieten. Dat is denken in termen van shots. De shot is het basiselement van film.

Bij het monteren knip je best zoveel mogelijk onrelevante dingen weg, en behoudt de essentie van de shot. Als amateurfilmer en -monteur ben je bang om teveel te 'springen', d.w.z. shots elkaar te laten opvolgen zonder ogenschijnlijk verband. Als je ermee bezig bent, dan is de overgang tussen shots, zonder overgang, inderdaad bruusk. Maar wanneer je film bekijkt, dan doe je dat onbewust, en ben je je niet bewuwst van de overgangen tussen shots, zo werkt het medium film namelijk.

In deze trailer tel ik ongeveer 70 shots (ik zal er wel talloze over het hoofd gezien hebben). Er bestaan drie soorten shots:

1) long shots: de personages worden volledig in de ruimte getoond
2) medium of half shots: de personages worden ongeveer vanaf het midden van de borst gefilmd
3) close ups: men filmt enkel het gelaat van een personage (er bestaat nog een extreme close up: het filmen van bv. enkel de ogen, maar dit wordt minder gebruikt, tenzij om grote emotionele uitdrukking te suggereren)

Zo kan je de shots van een filmfragment analyseren, om ervan te leren: de afwisseling tussen long shots, medium shots en close ups: bv. L-M-M-M-C-C, enz...

 

22:23 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.