25-02-10

De Media als Horrorindustrie

Op de radio hoor ik: "Een Orka heeft een vrouwelijke trainer doodgebeten".

Mijn geest tracht zich dit voorval te imagineren, hoe de doodsangst in haar ogen schreeuwt, wat er in de laatste levensmomenten door haar hoofd ging.

Maar dan veegt een bordveger deze gruwelijke voorstelling weg. Ik geniet van mijn koffie en mijn sigaret. De dag is nauwelijks tien minuten oud, of ik heb al een griezelfilm bekeken.

Dat is de functie van de massamedia: emotionele agitatie veroorzaken, angst zaaien en zeggen: 'Ja, deze wereld is een gevaarlijke plek!. De 'journalisten' zijn de regisseurs van de horrorindustrie alias massamedia. Waarom nog horrorfilms bekijken of produceren? De realiteit is veel angstaanjagender dan de fictie, veel goedkoper, want men hooeft geen scenario meer te schrijven, acteurs te betalen, en hectoliters nepbloed uit te smeren. Men plukt de gruwel van de straten, men stuurt er een cameraploeg op af, ondervraagt de buren, die maar al te blij zijn dat ze een figurantenrolletje toebedeeld krijgen in de de NV Horror, die 'massamedia' heet.

Tegelijkertijd werkt het gruwelmuseum geruststellend, want de feiten worden banaal weergegeven, en onmiddellijk weggedrongen door een niet te stuiten stortvloed van andere banale feiten, mankementen, gebreken, inefficiënties, lelijkheden van de politiciteit, socialiteit en economiciteit, die alle gepresenteerd worden als behorende tot dezelfde ontologische categorie.

Zodat de kleinburgers met een gerust geweten als makke schapen naar hun 'werk' kunnen gaan. Collectief blaten ze na hunn catharsis: Ja, de wereld is een gruwelijke, lelijke en gevaarlijke plaats. Gelukkig zijn wij zuiver op de graat. Wij zullen nooit worden opgegeten door een orka. Na de collectieve Satansaanbidding die dagelijks in het 'nieuws' plaatsvindt, wentelt de kleinburger zich in zijn veilige cocon van het collectieve stalen monster dat tegen twintig kilometer per uur voortkruipt op betonnen stroken.

In mijn wildste dromen boort zich een Boeing van Al Qaueda in de gruweltoren van de VRT, en komt er een einde aan de sadomasocistische waanzin van de Westerse mens, met zijn obsessie voor horror, gruwel en bloed...

08:44 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (2) |  Print |  Facebook | |

Commentaren

Bedankt voor de voorzet, maar: Ho, Ho! Niet te snel.
Het laatste kwart van uw analyse zou ik een andere draai geven, en ik weet waar ik over spreek:
wij mensen hebben nood aan kennis van en contact met "horror": wij zijn er veel te goed in geslaagd het echte, diepe bewustzijn van en contact met de dood weg te filteren, de laatste decennia. Daarin zullen we luc Versteylen toch moeten bijtreden. Ik heb dat kort na het einde van mijn studies (licentie, dus zowat zeventien jaar op de bankjes!) aangevoeld, heb mijn tv niet vervangen toen hij ontplofte, en ben die sachen selbst gaan opzoeken aan het sterfbed van mensen in het ziekenhuis en aan de luisterlijn van de telefoon Tele Onthaal. Dat was een verrijkende, verdiepende ervaring. En dat was echt pakkend, geen nep-sentiment, natuurlijk. Goed dat ik daar de ruimte en de tijd voor had; Mark Eyskens heeft me daar nog mee gecomplimenteerd, dat ik TO werk deed, "terwijl uw job bij Buitenlandse Zaken u toch sterk opvordert."
Ik deel dus uw visie dat de kranten en tv de sensa op een geldzuchtige, oppervlakkige, holle manier brengen. Maar ik deel niet uw antropologisch pessimisme. Mijn mensbeeld gaat terug op de genese van de mens: in de prehistorie is onze geest gevormd, toen we letterlijk honderdduizenden jaren leefden zoals tot voor kort de Inuit of de !Kung San dus. En die mensen kennen zowel lief als leed van nabij. Die zien familiegenoten sterven door aanvallende ijsberen of walvissen, en die zien kinderen geboren worden. En die moeders zijn niet te bezig of te beroerd om hun kleintjes voortdurend aan te raken en zo een oervrede mee te geven. Om trachten in pointe te eindigen: bloed op tv is inderdaad grotendeels onzin (maar er is wel zoiets als spiegelcellen!) ; maar zelf je vlees en vis snijden in de keuken, lijkt me zeer zinvol.

Gepost door: Stefaan H. Solfrian | 26-02-10

Reageren op dit commentaar

Bedankt voor je reactie, stefaan. Dit is wat ik een 'groteske' noem: overdreven en bij de haren getrokken. De bedoeling is te provoceren, gedachten uit te lokken, een grimlach uitlokken of ergernis, zodat de lezer over een bepaald thema nadenkt. Elke lezer ervaart een tekst anders; Jij bv. doet het denken aan jouw ervaring met palliatieve zorg, waarvor overigens mijn bewondering.
Verre van mij om het gruwelijke te verbannen, inderdaard, dit behoort tot het menselijk leven, of we dit nu graag hebben of niet. Het gaat om de manier waarop. In dit oncreet geval: ik vind het niet leuk om 's morgens vroeg al met gruwel geconfronteerd te worden. Misschien moet ik dan niet meer de radio opzetten.
Ik hou wel degelijk van horror en gruwel. De laatste weken heb ik veel daarover gebracht over oorlog, nazisme. IK heb ook een succesvolle bijdrage over 'Auschwitz en de dronken SS-ers' gebracht. Het ervaren, zien en nadenken over het lijden is de laatste tijd bij mij zeer op de voorgrond. En zijn dwarsverbindeningen met religie. Jij als gelovige kunt wellicht beter dan mij het lijden een positieve plaats in het geheel der dingen geven, maar mij lukt dit steeds minder, want religie is bij mij aan het 'krimpen', hoewel ik 's avonds nog altijd weesgegroetjes bid.

Gepost door: Johnsatyricon | 01-03-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.