18-01-10

Mammelae Romae

Sinds kort woon ik in Borgerhout. Ik kom graag ik een volkscafé dat pal tegenover de Roma ligt. U weet wel, deze Vlaamse cultuurtempel in Borgerhout, deze tempel van Vlaamse identiteit, temidden van deze zee van allochtonen.

Toen ik de Albanese cafébaas hoorde spreken over 'Roma' viel miij plots een flits in. 'Roma' betekent immers 'Rome', het centrum van de beschaafde wereld. Ja, ik dacht: alle wegen leiden naar Rome (de Roma).

Verder associërend over dit gegeven, dacht ik, ja ik ben een Romeins burger, een Quiris, ik behoor tot het Senatus Populsque Romanus., een symbool voor: ja, ik ben een Vlaming, of een Antwerpenaar, behorend tot de civitas antverpiensis.

Ja, in potjeslatijn ontwiikkelde ik verder mijn gedachtengang:

'Sum quiris Romanus. Mamellae lupae Romanae me edunt, sicut Romulus et Remus. Habeo ius decapitationis, sed peregrini autem is cruxificationis.'

Ik ben een Romeins burger, de tepels van de Romeinse wolvin voeden mij, zoals Romulus en Remus. Ik heb het recht op onthoofding, de allochtonen daarentegen worden slehts gekruisigd.

Zo werd Petrus, de Rots, die een Romeins staatsburger was, onthoofd, terwijl Christuts, die maar een jood was, gekruisigd. 

Rome is hier slechts een symbool voor Antwerpen, de volksgemenschap waartoe ik behoor die mij voedt en beschermt:

Antwerpen
Gij zijt mijn Kracht
Gij zijt mijn Moeder
Tegen de Spanjolen zal 'k U weren
De Vlaamse dwing'land afweren
D' Oosterweelverbinding niet verteren

Deze tekst gaat over identiteitsvorming en identifiatie, zich differentiërenv an de andere, hetgeen een zeer diepgewortelde menselijke eigenschap is, wat het politiek-correte denken ons ook moge wijsmaken...

 

 

 

 

17:51 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.