13-01-10

De multiculturele maatscchappij

Toen ik vanavond ging wandelen, voelde ik de nood om de warmte van de kudde op te zoeken. Vermits ik sinds kort in Borgerhout woon, is het vinden van een Vlaams volkscafé niet evident.

Ik dacht er een gevonden te hebben maar er zaten vooral allochtionen en er speelde Arabische muziek. Het dienstertje van dienst was duidelijk een Oost-europees meisje (Pools? Russisch?). Ik vroeg in het Engels, het Vulgaat of vulgair Latijn van vroeger, dat alle volkeren verstonden:

Excuse me. Can I ask you something? I am new in this neighbourhood. Is this a Polish, Marrocon or East-European café?

Ze zei dat overdag vooral Belgen kwamen, maar 's avonds vooral Marokkanen. In het begin geloofde ik haar niet zo goed, want Marokkanen drinken normaal gezien geen alcohol, terwijl ik daar mannen bier zag drinken.

Eerst dacht ik dat het Oost-europeanen waren, dan weer Turken, maar neen, want de Turkse taal heeft een heel dominante 'u'-klank. Met een beetje overdrijving, de Turkse taal klinkt als: glu-glu-glu-urk-urk-urk.

Het waren dus wel degelijk Marokkanen. Make no mistake: Marokkaanse mannen zijn wel degelijk ongelooflijke macho 's: opscheppen en belangrijk doen.

Ik zag hier dus drie etnische sociale systemen, die totaal naast elkaar leefden: 1) ik als Vlaming die mijn pintje aan de toog dronk 2) die bende van macho-Marokkanen 3) dat Oost-Europese meisje dat vlijtig met Cif het glas van de cafétoog aan het poetsen was.

Ik kreeg daar een kick van, toen ik besefte dat dit de multiculturele maatschappij is: naast elkaar bestaande etnisch-sociale systemen...

 

 

00:36 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.