06-01-10

De bankierstafel

Ik heb een laag-gemiddeld inkomen. Meestal kan ik mijn basisbehoeften bevredigen, maar soms heb ik het financieel moeilijk. Of, je kan niet onmiddellijk beschikken over liquiditeiten, omdat de bank gesloten is, of je kaart is kapot. In een dergelijke situatie valt men terug op een zeer oud menselijk gedrag, het tellen van metallieke muntjes.

Ja, die heerlijke muntjes, deniertjes, oordjes, Brabante of Vlaamse grootjes, stuivertjes, Belgische frankskes of muntjes van 50, 20, en 10 eurocent.

Ik merkte dat ik de muntjes schikte in de vorm van eeen bankierstafel, ofwel in de vorm van het system van de Plantagenetmonarchie onder Hendrik II in de 12de eeuw. Dit betelent de zwaarste muntjes bovenaan op de bovenste rij, dan de kleinere muntjes in opeenvolgende rijzen volgens hun afnemende waarde. Ach, geld is iets ongelooflijks, als men erovr nadenkt.

De bankierstafel was ook letterlijk de tafel of de houten bank, waarop sociaal minderwaardige sujetten, zoals Joden en Lombarden, zich met de geldhandel bezighielden.

Als een bankier failliet ging, dan werd van overheidswege zijn tafel kaôt geslagen. Dit is de oosprong van ons woord 'bankroet, het komt van 'banca rotta', kapotgeslagen tafel...

Dus het ie eengigantische evolutie geweest van onnozel houten tafeltje, naar de enorme kapatilistische torens in New Yok, Londen en FRankfurt.

10:15 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.