03-01-10

Een engel worden

Ik voel me zo eenzaam en verlaten in de aardse materie, omdat niemand begrijpt wat mij in het leven drijft: bewustzijnsgroei. Omdat niemand dit begrijpt, lachen ze met mijn onhandigheid, mijn hulpeloosheid en armoede. Het doet mij denken aan het Thracische meisje, dat lachte met een Griekse filosoof -waarvan ik mij de naam niet kan herinneren- toen die naar de sterren turend in een put viel. Is dit misschien een Engel worden, waneer men zodanig ver is geëvolueerd, dat men zich niet meer kan identificeren met de wereld van de materie, waarin het gros van de mensen verdwaasd en verdoofd rondloopt? Neem dit niet al te au serieux, wanneer ik ervan droom om een engel te worden, ik heb nog voldoende sterke wortels in de materie, maar de fantasie om een engel te worden, vind ik zeer mooi...

12:45 Gepost door Johnsatyricon | Permalink | Commentaren (0) |  Print |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.