Is het dit?

Als verlichtingsdenker ben ik geneigd voor België te keizen: Pour le Roi, La loi et le Liberté...

Of dat?

Maar als romanticus kies ik voor Vlaanderen, ja, het klauwen van de Vlaamse leeuw is mijn harteklop: de francofonen zullen niet mijn hart verscheuren.. OPgelet: het duurt minstens 10 seconden vooraleer dit clipje start, een vorbeeld van de inefficiëntie van 'wat we zelf doen, doen we beter'?

Waarmee ik enkel wil aantonen hoe verscheurd onze identiteit is, hoe die misschien onoplosbaar is...

Maar misschien moet ik hier eindelijk de moed hebben om het op te nemen voor de vernederde boeren en arbeiders van ons Vlaamse volk, die binnen het Belgische staatsbestel altijd vertrapt zijn geweest door de francofone kapitalistisch elite. Ja, ik hou van dit stinkende volk, het Vlaamse volk, dat het mijne is..

Ik vind het altijd interessant om te browsen door mijn eigen virtuele prestaties, zoals hier een videootje dat ik heb geript van een dvd. Het gaat over de verovering van de stad Keulen door de geallieerde troepen in maart 1945. Nauwelijks te begrijpen dat Youtube dit niet verwijderd heeft omwille van auteursrechten.

Of speelt Youtube dan toch een culturele rol, en wil ze videootjes afschermen van het auteursrecht, wanneer die overduidelijk een historisch-cultureel belang hebben, zoals dit clipje?

Het komt uit een dvd over de bij de Amerikaanse divisies 'embedde' cameramensen, die onvergetelijke beelden schoten over de verovering van Duitsland door de geallieerde troepen...

In mijn cyclus over oorlogsliederen tijdens de Tweede Wereldoorlog, hier het lied dat de Britse soldaten zongen: We' re gonna hang out the Washing on the Siegfried Line. De Siegfriedlinie was de met drakentanden, bunkers en tankversperringen afgegrensde militaire grens van Duitsland, die de geallieerde troepen in de herfst van 1944 naderden. Vermits Duitsland een groot deel van het gebied ter linkerzijde van de Rijn bezit, en daar geen natuurlijke grenzen zijn, is daar de Sigfriedlinie of de Westwall aangelegd. Het heeft de geallieerden tussen september 1944 en maart 1945 vele bloedige offers gekost om het gebied links van de Rijn van Duitse troepen te zuiveren, waarna ze de Rijn konden oversteken, en Duitsland tenslotte militair instortte...

We 're gonna hang out the Washing on the Siegfried Line betekent: we zullen onze was uithangen op de Siegfriedlinie. Soldaten overal ter wereld verzinnen liederen en symbolen om hen van hun doodsangst te verlossen, en hen de kracht te geven om door te vechten...

De geallieerden stonden in de herfst van 1944 voor de keuze om ofwel het systeem-Montgomery te volgen, waarbij de geallieede troepen als een pijl in het hart van nazi-Duitsland zouden schieten, ofwel het systeem-Eisenhower volgen, waarbij over een een breed front vanaf de Noordzee tot de Zwitserse grens, de gealieerde troepen zouden aanvallen. Het systeem-Eisenhower heeft het gehaald, en het is aan de militaire historici om uit te maken, of de schaarqse militaire middelen eind 1944 op een efficiënte manier zijn gealloceerd...

Tenslotte, zie die prachtige katten die daar liggen te soezen op de radio, die oorlogstaal utslaat. De hogere diersoorten zijn de getuigen van onze vernietigingsdrit, die ze welwillend en onbewust aanhoren...

Ik denk nog altijd met zeer veel weemoed terug aan dit videoclipje, dat ik in december 2008 maakte. U kan niet geloven in welke situatie ik mij toen bevond. Ik zag mijn moeder eeensklaps zeer sterk verouderen, en ik kan nog altijd huilen, waanneer ik terugdenk aan 31 december 2008, toen ze zei 'dit is mijn feestkleed'.

Anyway, dit is mijn grootste historische Youtube-project dat ik toen in die duistere maanden van december 2008 heb gemaakt. Het succes daarvan is niet erg om naar huis over te  schrijven, ongeveer 2.000 hits op één jaar, maar de reacties daarop zijn zeer interessant. Het lijkt alsof er een virtuele oorlog tussen Hollanders en Spanjaarden plaatsvindt. Op een bepaald moment heb ik zelfs als webmaster moeten ingrijpen en zeggen: jongens, alstublieft, laten we geen nieuwe oorlog tussen Nederland en Spanje beginnen.

Een belangrijk deel over de discussie, die dit videootje oproept, is de 'zwarte legende' over de Spanjaarden in de 16de eeuw. De legende volgens dewelke de Spanjaarden plunderaars, moordenaars, vrouwenverkrachters en zelfs aarsverkrachters zoiuden zijn geweest. Mijn historisch inzicht heeft me geleerd dat de Spanjaarden niet slechter waren dan om het even welk krijgsvok.

De 'zwarte legende' heeft vooral vorm kunnen krijgen na de 'Apologie' van Willem van Oranje, toen hij in een lijvig bezwaarschrift uit 1581 zich afvallig verklaarde van de Spaanse koning Filips II. Daarin zegt de Prins dat de rechten  van de Nederlanden geschonden worden door de Spaanse monarchie, en dat de Spaanse troepen zich crapuleus gedragen. Waar of niet? Daarover gaat de hele discussie, die dit videootje oproept. Als u die discussie wil zin, klik dan enkele keren op het scherm, endan zal u daarnaar toegeleid worden.

Een belangrijk deel van mijn virtueel leven speelt zich af buiten deze blog. met name op Youtube. Ik heb daar een subcultuur ontdekt, die misschien meer bevrediging geeft dan een blog op Skynet. Waarom, omdat er daar zoveel meer wordt gereageerd op je bijdragen, terwijl het op Skynetblogs lijkt alsof je voor dovemansoren spreekt.

Mijn Youtube-account is spijtig genoeg door Youtube gedeactiveerd, omdat er teveel inbreuken waren op het auteursrecht. Ik heb al zoveel bijdragen over auterusrecht op Youtube gebracht gebracht, dat ik hier mijn kruit niet ga verschieten.

Mijn account is nog wel raadpleegbaar, maar ik kan geen filmpjes meer opladen. Niettemin, hier toon ik vol trots mijn belangrijkste digitale prestatie, met name de trailer van de horrorfilm 'Dead End", die nu bijna 100.000 hits heeft, hetgeen in de door de Amerikanen beheerste wereld van Internet, een ongelooflijke prestatie is. De reacties op de film ' Dead End' zijn voor 90% positief. Er zijn nu al al 206 (!) reacties. 'Mijn' film heeft vijf sterren, beordeeld door 141 kijkers.

Dit is dus voor de producenten een ongelooflijke opsteker, hetgeen mijn grondstelling onderschrijft dat producenten van creatief filmisch materiaal er goed aan doen om hun filmpjes niet te laten verwijderen van Youtube, maar dat ze er in tegendeel alle belang bij hebben om de reacties van het (voornamelijk jonge) kijkplubiek te kunnen lezen en interpreteren...

Anyway, Dead End is ongetwijfeld één van de beste horrorfilms van de laatste decennia. Hij was oorsprionkelijk bedoeld als een goedkope B-film, maar volgens mij verdient deze film om opgenomen te worden in de canon van de beste horrofilms. Hij bewijst dat het niet noodzakelijk is om 'gory' of bloederig te zijn, om toch in hoofde van de kijker een ongelooflijke suspense te realiseren. Deze film is veeleer gebaseerd op suggestie van een nachtmerrie-achtige realiteit...

Dus, als je ervoor kiest om een nachtje te griezelen, ga dan naar je lokale videotheek, en vraag naar Dead End. Ik verzeker je dat na het bekijken daarvan niet meer dezelfde zult zijn...

Laat me er nog aan toevoegen dat de rol van de vader gspeeld wordt door Ray Wise, die in de magistrale serie 'Twin Peaks' zijn dochter Laura Palmer verkrachtte. Tja ,nu heb ik d plot prijsgegeven...

Hier een uitenzettting over deze film, toen ik het laatste jaar Engels studeerde in 2007, nu al twee jaar geleden. Nu kan ik de stijlfouten analyseren, die ik toen maakte:

A presentation for my English course:

Why Dead End?

I first saw this movie in 2005, and I was absolutely terrified, it scared the hell out of me. It is an example of what I call ‘an intelligent horror movie’.

I’ ve been analysing why this film struck me so much and tried to understand which are the components of a good horror movie, or rather a fantastic movie

Dead End was released in 2004; the Director is Jean Baptist Andrea. It won the Grand Prize of European Fantasy Film in Silver at the Brussels International Festival of Fantasy Film.

Although it is a low budget production - what is called a B-film-, in my opinion, it is a very good movie. It is creepy and disturbing.

The plot

For the past 20 years, Frank Harrington has driven his family to celebrate Christmas with his mother-in-law. Each time, he has taken the highway. This year, he takes a shortcut. It's the biggest mistake of his life. The family end up on a lonely road through a dark forest. Frank falls asleep and manages to avoid a crash with an oncoming car. (an early clue).

Then, the nightmare begins. A mysterious woman in white, carrying a baby, wanders through the forest. The hell breaks lose and family members start to be taken one by one by a terrifying black car resembling a hearse (a long vehicle used for carrying the coffin at a funeral). Each time their bodies are found a few miles further down the road, heavily  mutilated.

Every road sign points to a mysterious town Marcott, a destination they never reach, and the road seems never ending. The survivors start to panic and become mad. Deeply hidden family secrets come to the surface.

In short: Christmas, which is supposed to be a holiday full of peace and joy,  turns out into a living hell.

No gory horror

It ‘s not a traditional horror film: there isn ‘t very much gore and blood in it. However, gruesome, horrible things happen, the characters are one by one killed and mutilated. But this is only suggested, not shown. Suggesting is much more powerful than showing; psychological tension is (at least in my opinion) more horrifying than the bloodiest details. In this way, Dead End resembles other masterpieces of horror fiction, such as Psycho (1960) by Alfred Hitchcock, or The Blair Witch Project (1999) by Daniel Myrinck.

The real horror –in the minds of the characters and the viewers- comes from not knowing what is happening. Is it a psychopath on the loose doing these terrible things? Or is here a supernatural reality interfering with ‘normal’ reality? Who is the mysterious women in the white dress, with her baby; who appears to be dead. Who is the man in the black car, and why would they want to kill the family?

The setting

The setting creates a hallucinating sphere:  the inky dark wood, the endless, desolate  road and the Marcott sign. There are no side roads, no stores, no houses, just a straight road leading no where. They pass the same Marcot sign again and again. What the hell is Marcott? There seems to be no escape from this nightmare.

The setting is minimalist, repetitive and dreamlike/nightmarish. It makes you think of David Lynch. Cinematographically, there ‘s a lot of playing with the contrast between dark and light: the lights of the car versus the dark, creepy wood.

Characters and acting

There ‘s good acting, despite what we see in most B-films. Although horrible things are happening, the movie concentrates most on the psychology of the character: how they relate to each other, how they cope with the horror.

Under the stress and the tension, the image of a ‘normal’ middle class family collapses; deeply buried family secrets come to the surface: suddenly, the daughter confesses she is pregnant, the son smokes pot, both the father and the mother have had extramarital affairs and, worse of all: the son is not the biological son of Frank.

Black humour

This is also an characteristic that reminds of David Lynch

Franks tries to phone the police, but the phone doesn’t work: Laura asks him: “Did you get the police?“ –“No, I forgot the number of the 1-1-1”

The family is completely lost, they are in a place out of the blue. Frank asks Laura if she has brought the map. She hasn‘t and Frank is angry. Laura answers: “Next time, I‘ll bring a globe, in case you feel like driving to my mother ‘s by way of the north pole

De laatste tijd is er veel te doen geweest over de de Westerse 'identiteit'. Dit komt vooral door de assertieve Islamgemeenschap binnen onze Westerse samenlevingen. Velen voelen zich daardoor bedreigd, en willen teruggrijpen naar één of andere culturele identiteit, alsof dit een statisch en monolitisch begrip is. Zie de pogingen van de Franse president Sarkozy, om de 'Franse identiteit' te definiëren.

Maar wat is in hemelnaam onze 'identiteit'? Als men daarover eerlijk nadenkt, dan zal men toegeven dat dit een zeer vloeiend contunuüm is. Men zal geneigd zijn om de hedendaagse visie in de sociale wetenschappen te onderschrijven, dat er geen stabiele identiteit is, maar veeleer een geheel van identificaties. Wie of wat ben ik? Ik ben in de eerste plaats een bundel van sociale relaties. Ik identificeer me met mijn familie, met mijn werk, met de mensen in mijn buurt. Pas in laatste instantie identificeer ik mij met een 'volk', de Vlamingen. Maar wat is dan dit Vlaamse volk? Wordt een volk gedefinieerd door taalgemeenschap? We spreken allemaal het Vlaams, het verkavelingsvlaams. Laten we eerlijk zin, we spreken geen algemeen Nederlands, ook ik niet. De laatste tijd ben ik op het spoor aan het komen van mijn eigen stijlfouten, waardoor mijn Vlaams/Nederlands afwijkt van de norm van het Algemeen Nederlands. Door ons taalgebruik onderscheiden we ons van onze taalgenoten, de Nederlanders.

Wat zijn onze oorsprongsmythen? is het de Guldensporenslag? Die niet meer was dan één van de vele feodale conflicten uit die tijd tussen leenheer en leenman. Is dat onze Vlaamse identiteit? Identificeren we ons met de goedendag, de gepunte knots, waarmee Brugse en Gentse ambachtslieden de gepansterde Franse ridders naar het hiernamaals zonden?

Ik ben naar Borgerhout verhuisd, ja 'Borgerrocco'. Ik heb dat niet zozeer bewust gekozen, ik vond een flat, waarvan de prijs/kwaliteitverhouding binnen mijn budget viel. In het begin dacht ik, mijn god, waar ben ik aan begonnen? Maar gaandeweg neemt nieuwschierigheid en verwondering de plaats in van angst. Ten eerste moeten mijn zintuigen wennen aan andere vormen: ik zie veel gehoofddoekte en gesluierde vrouwen, ik hoor andere klanken, Marrokaans, Turks en ook Oost-Europese talen. Ik zie hoe die andere nationaliteiten evenzeer hun kinderen liefhebben als wij. Ik zie dat ze evenzeer als wij 'Vlamingen', pijngevoelige wezens zijn, een begrip dat ik uit het boeddhisme overneem. Hoe ze net als wij lijden onder het leven in de materie.

Ik leer te leven met de klank van verschillende talen: het Vlaams-Nederlands is het Vulgaat, maar daarnaast is er een versimpeld Engels (de Indiërs en Pakistanen) en het Duits (de Oosteuropeanen).

Ik dacht erover na, toen ik door mijn nieuwe wijk kuierde, hoe ook de Westerse kolonialen in India een geleidelijk proces van veroostersing ondergingen. Het begint met nieuwe vormen, smaken en kleuren. Een andere culinaire cultuur, een andere desingcultuur, teslotte het overnemen van bepaalde waarden en normen.

Ik wil hier helemaal niet het loflied zingen van de multiculturele samenleving, de ideolologie waarvan ik denk dat die grote gebreken vertoont. Het samenleven tussen verschillende culturele groepen is geen vanzelfsprekende zaak. Gelukkig is er in mijn buurt de Roma, een Tempel en Baken van onze eigen, Westerse cultuur, en je kan het zien aan de affiches van de Roma die voor de ramen hangen, of dit er één van 'ons' is of niet...

Waarmee ik alleen maar wil zegen dat de multiculturele samenleving onherroepelijk is geworden, of we dit nu graag hebben of niet. Ik ben de eerste om te vragen dat de immigratie moet stoppen, want ons Westerse welvaartsmodel kan die toevloed niet blijven slikken. Maar ik ben evenzeer vragende partij om er ons bij neer te leggen dat we in een meer gekleurde, andersvormige, en meer heterogenene samenleving leven. We moeten ons gelukkig prijzen dat de partij die groffe uitspraken kon doen als: "Waar is de poen van uw pensioen? In de pocket van Mohhamed!" uiteindelijk aan een electorale neergang is begonnen...

Een reactie op mijn virtuele vriend Octo van filosofischverzet: Planeconomie op wereldvlak nodig

Ik ben het met je eens dat er meer planeconomie moet zijn. Laten we in hemelsnaam de versleten begrippen markteconomie/communisme achter ons laten. Er moet een wereldregering komen, die de steeds schaarser wordende middelen op planetair vlak toewijst aan de reële behoeften, en die behoeften zijn ontzettend groot.

Het gaat bv. niet op dat men kunstmatig een auto-industrie in leven houdt, terwijl die markt oververzadigd is. Terwijl er op wereldvlak zoveel onbevredigde behoeften zijn op vlak van basisbehoeften: voeding, water, gezondheidszorg, etc. Er is 'werk' genoeg in de wereld te doen, maar wij staren ons blind op de oververzadigde kapitaliststische markten voor consumptiegoedereren, terwijl de basisbehoeften in een groot deel van de wereld niet eens bevredigd zijn.

Laten we die produktiemiddelen (arbeid en kapitaal), die nu vastzitten in de produktie van 'conspicuous consumption' (Vebler) losmaken en richten naar de reële behoeften op wereldvlak. Hoe die produktiefactoren dan zullen betaald worden, dat zullen we wel uitwerken. Als je weet dat het Amerikaanse welvaartsmodel gewoon gebaseerd is op het drukken van artificieel geld. Dan zullen we wel een oplossing vinden, wanneer we ons richten op reële behoeftenbevrediging.

Het probleem van meer planeconomie op wereldvlak, is altijd het probleem van politiek, overheidspersoneel, corruptie, en ambtennaren die de hen toevertrouwde macht misbruiken ten eigen bate. Maar is de kapitalistische economie dan zoveel beter? Is er daar geen sprake van 'corruptie', in de zin van zich meer middelen toeëigenen dan men werkelijk verdient op basis van zijn prestaties ten aanzien van het collectief, zie de bonussen die bankiers zich toeëigenen wanneer ze zich verijken ten nadele van het collectief?

Dit zal het zeer pijnlijke leerproces zijn voor de mensheid in de 21ste eeuw: de groei naar een wereldregering die de schaarse middelen op deze eindige aarde alloceert. Dit zal ongelooflijk veel miserie veroorzaken op korte termijn, wanneer de volkeren, staten en nationaliteiten zich verplicht zullen voelen om een groot deel van hun soevereiniteit af te staan voor een groeiende planetaire regering. Maar ik ben daar redelijk gerust in: mijn historisch inzicht heeft me geleerd dat de wereldgeschiedenis niets anders is dan het groeien naar steeds grotere gehelen, van familie naar dorp, van dorp naar vorstendom, van vorstendom naar volk, van volk naar staat, van staat naar supranationale entiteiten zoals de Europese Unie. Van Europese Unie naar wereldregering, etc.

Om deze cyclus over Duitsland af te sluiten, hier een videootje over Angela Merkel, de moeder van Duitsland. Zij spreekt hier de Duitse scholieren toe om zich niet te laten gaan in discriminatie van anderskleurigen, Kopftuchmädchen, etc.

Ik had veel liever behoord tot een 'groot' volk, zoals de Duitsers, de Fransen of de Britten. Ik voel me niet goed in dit kleine landje, waar Vlamingen en Walen elkaar het licht niet in de ogen gunnen.

Ik kijk op naar grote volkeren, die echte leiders hebben, zoals Angela Merkel, die als een moeder haar volk door moeilijke tijden loodst...

Een aantal dagen geleden was er een mooi artikel in de Standaard over het hedendaagse Duitsland, hoe die eindelijk na het helen van het collectief trauma van de Tweede Wereldoorlog, een echte natie is geworden, die het voortouw neemt binnen Europa. Het hart van Europa klopt in Berlijn, niet in Parijs, en nog minder in Londen. Welkom, Duitsland, in de vreedzame gemeenschap van Europese volkeren, die sinds 65 jaar geen grote oorlog meer heeft gekend.

Ik heb na twee reisjes in Duitsland de Duitsers vergeven voor hun gruwelijk karma van WOII. Een eerste indruk toen ik in Duitsland uit de trein in Aken stapte, was die van een Duits blind meisje, die door een geleidehond met belletjes werd begeleid. Dat rinkelen van die belletjes van die hond, die een Duits blind meisje begeleidde, was voor mij het symbool van vergeving van de Duitsers voor hun oorlogsmisdaden.

Deutschen, ich vergebe euch, und ich liebe euch...

Hier de Duitse nationale hymne. Men hoeft geen nationalist te zijn, om daardoor ontroerd te worden...

Snapt u nu waarom ik Duits leer? Omdat mijn intuïtie mij zegt dat we ons zullen meoten aansluiten bij het Duitse volk. Onze toekomst ligt niet bij Frankrijk, en nog minder bij Groot-Brittanië, dat een vazal is van het Amerikaanse kapitalistische schurkenrijk. Ook niet bij de Nederlanders, die teveel het kapitalistische schurkenmodel volgen. Ook niet bij de Belgisch/Vlaamse bananenrepubliek, waarin ik me steeds minder en minder veilig voel,. Neen, onze toekomst hoort bij onze Germaanse taal- en volksgenoten, die na het helen van de wonden van het nationaal-socialisme, onze natuurlijke moeder zal worden. Want alleen Duitsland staat garant voor het Rijnlandmodel, die een voldoende grote sociale bescherming voor de burgers biedt, hoewel er met de FDP een neo-liberale verrechtsing plaatsvindt, maar het Rijnlandmodel dat onder Bismarck is ontwikkeld, zal het neo-kapitalistisch offensief doorstaan...

Ik kan de Duitse nationale hymne EINDELOOS en EINDELOOS afspelen op mijn eigen blog. Hoewel mijn Duits niet slecht is, is het moeilijk om de klanken te onderscheiden. Maar ik onthoud vooral 'Schutz', bescherming, iets wat ik niet meer kan terugvinden in mijn eigen volk/staat, de Belgisch-Vlaamse bananenrepubliek, die onvermijdelijk op een catastrofe aan het afstevenen is... 

Revolutionairen, bestudeer deze leerfim van de Duitse Wehrmacht, hoe je je tank beschermt tegen aanvallen van de vijand op korte afstand. Je zal deze kennis broodnodig hebben, als de Derde Wereldoorlog uitbreekt. Je gelooft dit niet? Onozelaar, vooraleer je het beseft, zal je ingelijfd worden in het één of andere leger, waar je de kennis van de Duitse Wehrmacht zeer goed zult kunnen gebruiken. Hoe je als tankcommandant aanvallen op korte afstand afslaat, en als je daar niet in slaagt, dan zul je verbranden als een toorts...dus prent deze lessen goed in je hoofd...Je zal er onder andere uit leren hoe je een vijand in zijn schuttersput begraaft onder de kettingen van je tank, en het hoort zo, want hij is een 'andere'...Het heeft nooit anders geweest dan dat we de 'andere' als vuil uitroeien...