Johnsatyricon

Hier ben ik weer met mijn stokpaardje, dat de Verenigde Staten van Amerika de schurkenstaat bij uitstek is. Ik ben verzot op amateurvideootjes op Youtube die de ondergang van Amerika voorspellen. Misschien heb ik me de afgelopen maanden teveel laten leiden door mijn anti-Amerikanisme. De ineenstorting van de Amerikaanse economie, waarop die videootjes zinspeelden, heeft niet plaatsgevonden. Nochtans heeft de grootste economie ter wereld serieuze klappen gekregen, en ook de reputatie van Amerika is niet meer wat ze tot voor enkele jaren geweest is.

De laatste maanden is er veel te doen geweest over de instorting van de dollar, de munt van deze schurkenstaat. Enkele landen, waaronder China, Rusland en de Arabische staten hebben in een geheime bijeenkomst beslist om de dollar niet meer te gebruiken voor internationale olietransacties. Het is onvermijdelijk dat de dollar haar status als internationale reservemunt zal verliezen ten voordele van een korf van munten, gebaseerd op de munten van de grootste economieën, waaronder China. De schurkenstaat Amerika heeft sinds 1971 een internationaal financieel systeem geïntroduceerd, waarbij het zich de macht heeft toegeëigend om dollars als wc-papier te drukken. Ja, u hoort goed, de Amerikanen kunnen gewoon geld bijdrukken om hun schandalige welvaart en hun oorlogsmachine te financieren. En wij maar in cursussen economie op de universiteiten slikken dat geld een expressie van produktieve kracht is. Neen, beste lezer, geld is iets wat door de centrale banken overal ter wereld wordt gedrukt, en de grootste drukpers ter wereld is die van de Federal Reserve, de centrale bank van de Verenigde Staten.

Sinds het uitbreken van de financiële crisis eind 2008, heeft de Fed miljoenen, miljarden, triljoenen dollars van artificieel geld in de Amerikaanse economie gepompt. Oh ja, zogezegd staat daar iets tegenover. De Federal Reserve koopt 'rommelkredieten' en ' toxische activa' aan, waardoor de balansen van de Fed opgezwollen zijn. Ben Bernanke, de voorzitter van de Fed, deze grijsgebaarde en kaalhoofdige bankier, heeft als academicus de crisis van de jaren dertig grondig bestudeerd. Hij heeft daaruit als beleidsmaatregel geleerd dat het erop aankomt om de economie met een overvloed van 'liquiditeiten' te voorzien (merk op hoe de kapialisten steeds vermijden om het smerige woord 'geld' te gebruiken en altijd spreken over 'financiële middelen' en 'liquiditeiten'). En dat heeft Bernake gedaan, hij heeft de crapuleuze banken van Wall Street, die verantwoordelijk zijn voor de grootste economische crisis sinds de jaren dertig, een overvloed van dollars in hun perverse aars geschoten. Waarbij dank aan de belastingbetaler, met hun zuurverdiende geld waarmee de Wall Street bankiers weer hun torenhoge bonussen aan hun traders uitkeren, waarmee ze hetzelfde gedrag vertonen als waarmee ze de crisis hebben veroorzaakt. 

(dankzij deze klotencomputer ben ik een paragraaf kwijtgeraakt over de monetaristische theorie, volgens dewelke er een rechtstreeks verband is tussen de groei van de geldhoeveelheid en prijsstijgingen. Waarmee mijn lezers ongetwijfeld iets hebben gemist).

Wat is het dan met de dollar, waarvan sommigen spreken van de 'total collapse of the dollar'? Een munt, zoals de dollar, is een goed waarvan de waarde door aanbods- en vraagfactoren wordt bepaald. De heersende theorie over de totale neergang van de dollar gaat uit van een aanbodsdenken. Het is een truisme dat wordt aangeleerd in de cusussen economie in eerste kandidatuur dat, wanneer het aanbod stijgt, en de vraag constant blijft, de prijs van dat goed daalt. In dit geval: de massale overvloed van dollars, die door de Federal Reseve in de Amerikaanse economie wordt gepompt, zou verantwoordelijke zijn voor de daling van de dollar in verhouding tot andere munten.

Maar een andere visie gaat uit van vraagfactoren: vermits meer en meer landen in de internationale handel minder en minder een beroep doen op de dollar als betalingseenheid, daalt de vraag naar dollars, waarbij volgens de primaire beginselen van de micro-economie, de waarde of de prijs van de dollar daalt. Er doet zich zelfs een interessant fenomeen voor, waarbij de dollar gebruikt wordt in de 'carry trade': speculanten lenen in goedkope dollars en beleggen in duurdere munten, zoals vroeger munten van ontwikkelingslanden werden gebruikt om koersverschillen uit te buiten.

De continue waardevermindering van de dollar boezemt uiteraard de Amerikanen angst in. De neergang van hét symbool van de Amerikaanse welvaart en macht, de 'greenback', is het voorwerp van talloze videootjes op Youtube. Tik maar eens 'dollar collapse' in. Talloze (republikeinse) autoriteitsfiguren zoals Peter Schiffer en Ron Paul zingen de zwanezang van de dollar en de Amerikaanse machts- en welvaartsdroom.

Tot slot: laat u niet in de luren leggen door de charismatische figuur van Obama. Hij heeft weliswaar een formidabel punt gerealiseerd m.b.t. zijn voorstel van hervorming van de gezondheidszorg, die nu door het Huis van Afgevaardigden en de Senaat is goedgekeurd. Maar op vlak van economisch beleid wordt hij gegijzeld door figuren die uit de Bush-administratie stammen, zoals: Ben Bernanke, voorzitter van de Federal Reserve, Timothy Geitner, minister van Financiën, Nancy Pelosi, etc...En dan zwijgen we nog over zijn oorlogsbeleid in Afganistan, waar bij hij zich een 'waardige' opvolger toont van de oorlogspresidenten Johnson, Reagan en Bush...

Kunnen we Obama, ondanks zijn charisma, een kapitalistische stropop noemen? Ik aarzel om dit zo sterk te affirmeren, maar mijn gedachten gaan wel in die richting...